ความกังวลเป็นของคู่กันกับการตั้งครรภ์และมีบุตร

ผู้เขียนต้องขอขอบคุณคุณวิจักขณ์มากๆ

ที่ทำให้คำถามที่ว่า จะเลี้ยงลูกอย่างไร มีคำตอบที่ชัดและสบายใจที่สุดเท่าที่ได้ยินมาก

คุณวิจักขณ์เขียนไว้ว่า

สำหรับผมแล้วคำถามที่ว่า "จะสอน จะเลี้ยงเจ้าตัวน้อยอย่างไร"

ดูจะมีความสำคัญน้อยกว่า "จะดูแลรักษาพื้นที่ของใจของเราอย่างไร"

เพราะผมเชื่อว่าหากเราสามารถดูแลรักษา"พื้นที่ของใจ"ให้เป็นปกติได้แล้ว

ทุกชีวิตที่วิ่งเล่นอยู่ในพื้นที่แห่งนั้น น่าจะสามารถเติบโต งอกงาม และเบิกบาน ตามธรรมชาติ

และความงดงามที่ติดตัวเขามาตั้งแต่แรกกำเนิด

โดยที่เราไม่จำเป็นจะต้องคาดหวังหรือพยายามให้เขาเป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย

"ในการภาวนา เราฝึกฝนพัฒนาจิตให้ดำรงอยู่ในธรรมชาติเดิมแท้

ที่เปี่ยมไปด้วยศักยภาพแห่งการรู้ ตื่น และเบิกบาน ...

ด้วยความไว้วางใจในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในมณฑลแห่งการรับรู้

เราจึงสามารถเข้าใจสิ่งต่างๆตามที่เป็นจริง

โดยปราศจากการยัดเยียดเอาอคติ ความกลัว ความคาดหวังใดๆ

ไปให้กับสภาวการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า"