GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เครือข่ายเบาหวานระดับจังหวัด

เห็นภาพความกระตือรือร้นของคนทำงาน

ดิฉันได้ความคิดนี้มาจากการไปเป็นวิทยากรที่ รพ.บ้านตากเมื่อเดือนก่อน แล้วได้ยินคุณหมอพิเชฐ บัญญัติ และคุณเกศราภรณ์ ภักดีวงศ์ พูดถึง จึงไปชักชวน "เพื่อน" ที่ รพร.ธาตุพนมว่ามาจัดตลาดนัดความรู้ เชิญ รพ.ต่างๆ ในจังหวัดมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันดีไหม จะได้เกิดเป็นเครือข่ายเบาหวานภายในจังหวัดขึ้น คุณหมอมนู ชัยวงศ์โรจน์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล คุณหมอประกาศิต จิรัปปภา และทีมงานดูแลผู้ป่วยเบาหวานของ รพร.ธาตุพนม มีความสนใจที่จะทำเรื่องนี้และตอบตกลงมาแล้ว เราคาดว่าจะจัดงานได้ประมาณต้นเดือนพฤษภาคม ๒๕๔๙

วันนี้เวลาระหว่าง ๑๐.๐๐-๑๒.๐๐ น. ดิฉันไปร่วมปรึกษาหารือกับทีมงานจาก รพ.ต่างๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อขายความคิดเรื่องการสร้างเครือข่ายภายในจังหวัด ที่มาของการประชุมครั้งนี้เนื่องมาจาก รพ. บ้านโพธิ์ได้ติดต่อให้ดิฉันและทีมของ รพ.เทพธารินทร์ไปเป็นวิทยากรอบรมผู้ป่วยเบาหวานและญาติ ส่วน รพ.บางน้ำเปรี้ยวก็ติดต่อให้ไปเป็นวิทยากรอบรมบุคลากร อำเภอบ้านโพธิ์มีผู้ป่วยเบาหวานที่ขึ้นทะเบียนทั้งหมดประมาณ ๑,๑๔๘ คน ส่วนบางน้ำเปรี้ยวมีจำนวนมากถึง ๑,๘๐๘ คน ดิฉันเสนอไปว่ามี รพ.มากกว่า ๑ แห่งที่สนใจจะพัฒนางานด้านการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน จึงน่าจะทำงานร่วมกันในระดับจังหวัด ลองเชิญ รพ.อื่นๆ มาคุยกันด้วยดีไหม คุณศุภลักษณ์ มิ่งไทยสงค์ ผู้ช่วยหัวหน้ากลุ่มการพยาบาล รพ.บางน้ำเปรี้ยวและคุณแสงเดือน บุญเจริญ ฝ่ายวิชาการ รพ.บ้านโพธิ์ จึงได้ช่วยประสานงานให้เกิดการปรึกษาหารือในวันนี้

น่าดีใจที่การปรึกษาหารือในวันนี้ ผู้ที่ทำงานด้านการดูแลผู้ป่วยเบาหวานมากันครบทั้ง ๑๐ รพ. หลาย รพ.มากันถึง ๓-๔ คน บาง รพ.มีคุณหมอมาด้วย คือคุณหมอวิชัย รพ.แปลงยาวและ คุณหมอจำเนียร จาก รพ. พนมสารคาม รวมทั้งหมด ๒๐ กว่าคน เราเริ่มการปรึกษาหารือโดยให้ทุกคนแนะนำตนเอง เริ่มจากดิฉันซึ่งเล่ายาวกว่าเพื่อน ตั้งแต่บอกว่าเป็นคนนครนายกติดๆ กับฉะเชิงเทรานี่เอง เล่าว่าเครือข่ายของเราทำอะไรอยู่บ้าง

พอทำความรู้จักกันเสร็จ ดิฉันก็ขายความคิดว่าอยากทำอะไรที่ฉะเชิงเทรา และเล่าถึงกิจกรรมที่มีในตลาดนัดความรู้ คุณหมอวิชัยแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก เล่าถึงปัญหาการดูแลรักษา ข้อจำกัดในการทำงาน และความพยายามที่จะเรียนรู้จากที่อื่น พร้อมประโยคเด็ดที่ว่า "หมอมีน้อย ต้องใช้สอยอย่างประหยัด" คุณหมอจำเนียร เคยมีประสบการณ์ตลาดนัดความรู้เรื่องอาหารปลอดภัยที่กรมอนามัยจัดแล้ว เสนอแนะว่าควรมีการกำหนดเป้าหมายร่วมกันก่อนและกำหนดกลุ่มเป้าหมายที่จะเข้าร่วมให้ชัดเจนว่าเป็นใครบ้าง มองไปถึง สอ. และผู้ป่วยด้วย เราคิดกันว่าในจังหวัดมี รพ. ๑๐ แห่ง อาจให้โควตาสักแห่งละ ๕ คน มีความคิดเห็นและข้อเสนอแนะดีๆ จากอีกหลายคน คุณหมอกสิวัฒน์ ศรีประดิษฐ์ ผอ.รพ.บ้านโพธิ์ มาร่วมแจมด้วยหลังตรวจผู้ป่วยหมดแล้ว มีความคิดที่น่าสนใจมาคุยให้ฟังหลายเรื่อง

โดยสรุปแล้วทุกคนเห็นด้วยที่จะจัดตลาดนัดความรู้ และตกลงให้คุณศุภลักษณ์เขียนเป็นโครงการเสนอต่อจังหวัด เพราะอยากให้ทำแล้วมีความต่อเนื่อง ดิฉันเสนอให้คุณแสงเดือนช่วยทำงานนี้ด้วย โดยดิฉันรับเป็นที่ปรึกษาและอาสาจะไปคุยชี้แจงกับทาง สสจ.ให้ด้วย

ก่อนปิดประชุมดิฉันให้ทุกคนได้พูดว่าคิดอย่างไรต่อการจะจัดตลาดนัดความรู้ครั้งนี้ บางคนก็เกรงว่าจะไม่มีสินค้าดีๆ มาขาย แต่หลายคนก็อยากเล่าเรื่องเสียแล้ว ต้อง brake ให้เก็บไว้เล่าในตลาดนัด น้องคนหนึ่งบอกว่า "ไม่ทันเปิดตลาด ก็ได้อะไรดีๆ ไปแล้ว" บางคนก็บอกว่า "จะเตรียมตะกร้ามาซื้อของ" ยิ่งคุยยิ่งเห็นภาพความกระตือรือร้นของคนทำงาน ดิฉันคาดว่าตลาดนัดของที่นี่คงจะเป็นตลาดนัดที่ดีแห่งหนึ่ง เราช่วยกันคิดว่าจะไปจัดงานที่ไหนดี ทุกคนอยากให้จัดเร็วๆ ภายในเดือนเมษายน-พฤษภาคม มีคนมากระซิบว่าไปจัดงานที่นครนายกกันเถอะ จะได้ทำงานกันได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงอะไร

เราคุยกันจนเลยเที่ยงไปเล็กน้อย หลังจากนั้นรับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน เป็นข้าวสวย แกงส้ม ไข่เจียว และปลาเล็กปลาน้อยทอดกรอบ ก่อนแยกย้ายกันกลับ ดิฉันคาดว่าหลายคนคงจะกลับไปค้นหา "ความสำเร็จเล็กๆ ที่ภาคภูมิใจ" ของตนเองเตรียมเอาไว้ล่วงหน้า

ต้องขอขอบคุณ คุณศุภลักษณ์ คุณแสงเดือน และ รพ.บ้านโพธิ์ ที่ทำให้เกิดเวทีวันนี้

วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๒๒ มีนาคม ๒๕๔๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 20331
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

ดิฉันและพวกเราชาวสาธารณสุขฉะเชิงเทรารู้สึกว่าได้รับความกรุณาจากอาจารย์มากๆค่ะ ที่ช่วยมาขายความคิดเรื่องเครือข่ายระดับจังหวัดขึ้นมา โดยปกติแม้เราจะมีคณะทำงานเบาหวาน ความดันระดับจังหวัดซึ่งมีตัวแทนจากทุกอำเภออยู่แล้ว แต่เนื่องจากแต่ละคนก็มีภาระหน้าที่รับผิดชอบหลายด้าน ทั้งงานประจำ และงานมอบหมายพิเศษ การที่จะได้ประชุมร่วมกันคิด ร่วมกันทำจึงค่อนข้างยาก ทำได้ไม่บ่อยนัก การจัดตลาดความรู้ในการดูแลผู้ป่วยเบาหวานของเครือข่ายระดับจังหวัด น่าจะเป็นคำตอบที่ทำให้เราได้แบ่งปันความคิด นำไปต่อยอดการทำงานได้ดียิ่งๆขึ้น และเกิดการประสานความร่วมมือของเครือข่ายอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น ขณะนี้ดิฉันกับคุณแสงเดือนกำลังร่างโครงการและงบประมาณ และจะส่งให้อาจารย์ช่วยพิจารณาความเหมาะสม เพื่อเสนอให้ผู้บริหารและประสานผู้เกี่ยวข้องต่อไป  ทั้งนี้ต้องขอขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงที่กระจายโอกาสในการเรียนรู้มาสู่พวกเรา และยังช่วยประสานความช่วยเหลือจากองค์กรธุรกิจให้เราอีกด้วยค่ะ

ศุภลักษณ์