วันนี้พาเด็กที่บ้านไปเปลี่ยนแว่นสายตาอันใหม่ กรอบแว่นในร้านมีหลากหลายมาก แต่ไม่น่าเชื่อว่ากรอบแว่นตาซึ่งดูธรรมดา ๆ แต่ราคาไม่ธรรมดาเหมือนรูปลักษณ์ภายนอกที่มองเห็นเลย บอกคนขายซึ่งเป็นเจ้าของร้านที่ค่อนข้างสนิทกันว่า ไม่เอาราคาสูงนะ เอาพอใช้ได้เหมาะกับคนที่จะใช้ซึ่งเป็นเด็กวัยรุ่น เธอหยิบแว่นมาให้เลือกชมหลายอัน ราคาสี่พันบาทขึ้น ถ้ามีแบรนด์ดังหน่อย อย่างต่ำก็หกพันบาท เธอบอกว่าราคาเก่านะคะเนี่ย ถ้าอาจารย์มาอาทิตย์หน้าไม่ได้ราคานี้นะ ว่าแล้วเธอก็หยิบแว่นกันแดดยี่ห้อดังออกมาโชว์ แล้วบอกว่าอาจารย์ดูแว่นอันนี้ซิ สองหมื่นกว่า โอ้โฮ รีบหยิบมาดูทันทีเลย ขอจับเป็นวาสนามือหน่อย พอเธอยื่นให้ ก็สวมทันที เอาละ งานนี้เป็นไงเป็นกัน ขอใส่แว่นราคาสองหมื่นอัพสักหน่อย ใส่เสร็จก็ยิ้มด้วยความปลื้มอกปลื้มใจ เด็กที่ไปด้วยเลยแชะมาด้วยกล้องจากมือถือ พอเห็นรูปก็รู้สึกพอใจมาก อ่ะ..เราก็สวยเหมือนกันนี่หน่า...แม้จะใจดำไปนิ๊ดดด...วันนี้เลยขอบันทึกแบบไร้สาระสักวัน...ด้วยความครึ้มอกครึ้มใจ....ตอนจบก็ถอดแว่นคืนเจ้าของร้านไป และตัดแว่นให้เด็กที่ไปด้วยหนึ่งอันราคาสี่พันแปดร้อยบาท...เจ้าของร้านบอก หนูคิดราคากันเองแล้วนะคะนี่....จ้า...ขอบคุณจ้า....
ที่มาของรูปใหม่ครูวรางค์ภรณ์
รูปใหม่
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาเยี่ยมและชม...หรือไม่ได้ชม...เพราะมีฮ่า ๆๆ ต่อท้ายด้วย แต่ยังไงก็ขอบคุณค่ะ