ผมเริ่มดื่มกาแฟตอนอายุสิบขวบ ปัจจุบันเลิกดื่มไปแล้ว ทั้งที่ดื่มติดกันเป็นเวลาสิบกว่าปี (จนกระทั่งสามเดือนก่อนจึงเลิกดื่มไป)
สรุปพัฒนาการของผม
-
เริ่มดื่ม: นมรสกาแฟ มีคาเฟอีนเล็กน้อย วันละแก้ว
-
เรียนมหาลัย: กาแฟอ่อนๆวันละแก้วสองแก้ว อารมณ์ดี
-
เรียนปริญญาโท: ทำงานหนักขึ้น Espresso วันละ 2 ช็อต สะใจ กินเสร็จทำงานต่อได้
-
เรียนปริญญาเอก: Espresso วันละ 6 ช็อต ติดคาเฟอีนขนาดหนัก วันไหนตื่นมาแล้วไม่ได้กินกาแฟภายในสองชั่วโมงปวดหัวแทบระเบิด ต้องกินยาแก้ปวดหัว... ก่อนนอนก็ต้องกินนิดหน่อย ไม่งั้นตื่นมาปวดหัว ทุกครั้งที่ไปไหนจะต้องถือถ้วยกาแฟติดไปด้วย แต่พอวันไหนกินกาแฟมากไปก็ดันปวดกระเพาะซะอีก เป็นการตัดสินใจที่ลำบากจริงๆครับ ถ้าไม่ดื่ม "หัว" ก็บ่น แต่พอดื่มมาก "กระเพาะ" ก็บ่น
-
เลิกกาแฟ: ไม่ได้กินแล้วนอนไม่หลับ นอนไม่หลับไป 2-3 วัน กระสับกระส่าย ปวดหัวแทบระเบิด หลังวันที่สามผ่านไป กลับมาเป็นปกติ ไม่อยากกาแฟอีกเลย
ชาตินี้ไม่กลับไปแตะมันอีกแล้วครับ กลัวกลับไปวัฏจักรเดิมๆ
สวัสดีค่ะคุณปริญญา
สวัสดีครับคุณสีตะวัน,
Espresso วันละ 6 ช็อตนี่บางทียังจะหลับได้เลยครับ ตอนแรกผมก็ใส่นม ใส่น้ำตาลเหมือนกันครับ แต่หลังๆไปผมเลิกใส่น้ำตาลเพราะรู้สึกว่าแค่กาแฟก็แย่กับสุขภาพพอแล้ว ยังต้องมาน้ำตาลในเลือดสูงอีก คงอายุไม่ยืน
แล้วท้ายสุดก็เลิกใส่นมไปด้วยครับ เพราะขี้เกียจ กินมันเป็น Espresso ล้วนๆ มันรู้สึกว่าเข้าสู่กระแสเลือดเร็วดีครับ แป๊บเดียวเห็นผล
ผมเริ่มติดมันมากขึ้นตอนที่จำเป็นต้องตื่นไปเข้าสอบน่ะครับ ผมมักจะนอนแค่ชั่วโมงเดียวแล้วไปเข้าสอบอยู่บ่อยๆ ผมเลยจำเป็นต้องพึ่งกาแฟครับ