ผมมีข้อสังเกตมานานแล้วว่าคนไทยโดยทั่วไปไม่ได้รับการฝึกให้ทำงานให้เสร็จในเวลาจำกัด เวลาไปประชุม ถ้าการประชุมนั้นดี จึงมักมีข้อเสนอแนะให้เพิ่มเวลาประชุม และเมื่อต้องทำงานในเวลาจำกัดจึงมักเครียด นี่คือ time management ซึ่งเป็นทักษะชีวิตอย่างหนึ่ง และคนที่โชคดีก็จะได้เรียนรู้ทักษะนี้ตั้งแต่เด็กๆ ดังกรณีลูกศิษย์ของครู Rafe ที่เป็นเด็ก ป. ๕ อายุ ๑๐ ขวบ ก็ได้ฝึกทักษะนี้ แบบไม่รู้ตัว ไม่มีการสั่งสอน มีแต่การฝึกปฏิบัติ แล้วเด็กก็ซึมซับติดตัวไป ทำอย่างไรการศึกษาไทยจะได้ฝึกทักษะนี้แก่เด็ก ครู Rafe ฝึกเด็กอย่างไร อ่านได้ที่ http://gotoknow.org/blog/thaikm/tag/rafe วิจารณ์ พานิช๕ ส.ค. ๕๑
ขอบคุณคะอาจารย์ กำลังมีปัญหาเรื่องการจัดการเวลา กับงานทีวางตรงหน้าพอดี.. problem time management นึกว่าจะคลายยังไง..เปิด blog อาจารย์ ดีกว่า..เจอะพอดีคะ..แม่นเหมือนจับวางเลยคะ
ขอบคุณค่ะที่อาจารย์กล่าวถึงการจัดการเวลา เพราะดิฉันพบว่าในหน่วยงานไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าที่ควรทั้งๆที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย การเข้าสอนไม่ตรงเวลา การเลื่อนชั่วโมงสอนเพราะเตรียมการสอนไม่ทัน ฯลฯ
ดิฉันเข้าใจว่านักศึกษาจะได้เรียนรู้รูปแบบการจัดการเวลาที่ไม่เหมาะสม แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าอาจารย์ได้ละเมิดเวลาในส่วนของนักศึกษาหรือไม่ แม้ว่าการเรียนนั้นคือประโยชน์ที่นักศึกษาได้รับ---หรือจริงๆแ ล้ว การเรียนการสอนคือกระบวนการที่ทั้งอาจารย์และนักศึกษาได้เรียนรู้ร่วมกัน