ลืม!

ใครจะไปคิดน่ะ! ว่าตัวเองจะเป็นคนขี้ลืม... เรื่องมีอยู่ว่า ครั้งหนึ่งเราก็รีบจะไปขึ้นรถไฟ ซึ่งถ้าเราไปสอนไม่ทัน เราก็จะถูกหักเงินเดือน (ตอนนั้นสอนอยู่ที่โรงเรียนเอกชนน่ะ!) โรงเรียนเขากำหนดว่าถ้าสาย 5 ครั้ง เท่ากับขาด 1 วัน เราก็เลยต้องรีบออกจากบ้านไป ทีนี้เราซึ่งเพิ่งจะประสบอุบัติเหตุมาหมาด ๆ (หมาเจ้ากรรมดันมาตัดหน้ารถเรา ทำให้เราต้องเสียฟันที่รักไปถึง 4 ซี่...และก่อนนอนเราก็ต้องปฏิบัติตามหมอสั่งคือ ถอดฟันปลอมแช่น้ำไว้) ด้วยความรีบสุด ๆ และความที่ยังไม่คุ้นกับของปลอม (ฟันน่ะ!) ก็ออกจากบ้านไปเลย พอนึกขึ้นได้ ตายละหว่า! ลืมฟันปลอม จะถอยหลังกลับ...ก็เดี๋ยวไม่ทันรถไฟ เอาว๊ะ! ไปก็ไป คิดดูฟันหน้าหายไป 4 ซี่ จะสอนหนังสืออย่างไร! เฮ้อ! เราหนอเรา....