ดูเหมือนชีวิตส่วนใหญ่จะผูกพันอยู่กับการเดินทาง จึงมักมีประสบการณ์จากการเดินทางอยู่เนือง ๆ
เมื่อปลายเดือนได้เดินทางไปอบรมที่สถาบันพัฒนาอาจารย์ ครูและบุคลากรทางการศึกษา จังหวัดนครปฐม คราวนี้มีประสบการณ์จากการเดินทางอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องนอกเหนือจากที่ตัวเองจะกำหนดได้
หลังจากอบรมสิ้นสุด เมื่อถึงเวลาเลิกจะเดินทางกลับสำนักงาน ก็ปรากฏว่ามีเหตุเกิดขึ้นกับยางรถยนต์ของตัวเอง พบว่ายางล้อหลังด้านซ้ายแบน เนื่องจากโดนตะปูตัวใหญ่เบ้อเร่อฝังอยู่ ปัญหาก็คือ ความที่เป็นผู้หญิงก็ไม่มีปัญญาจะเปลี่ยนยางรถยนต์ด้วยตนเองได้ และรถยนต์ที่ใช้ก็คันใหญ่ยางจึงพลอยใหญ่ไปด้วย เป็นเรื่องสุดความ สามารถที่จะแก้ปัญหาได้ด้วยตนเอง
แต่บนความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่มาก ๆ ทีเดียว เพื่อนร่วมรุ่น ผู้บริหารรุ่นฟ้าหลังฝน ทุกคนพากันเดินเข้ามาช่วยด้วยความเต็มใจ ทุกคนอยู่ในชุดสูทอย่างภูมิฐาน แต่ทุกคนช่วยกันมะรุมมะตุ้ม ค้นหาอุปกรณ์ในการเปลี่ยนยาง ถอดยางอะไหล่ ขึ้นแม่แรง ขันน็อต เพื่อจะถอดอย่างเส้นที่รั่วออก ทุกคนใส่สูทเพราะเพิ่งออกมาจากห้องอบรม บางคนช่วยทำทั้งชุดสูง หลายคนพากันถอดสูทลงมือช่วยกันอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทุกอย่างก็เรียบร้อย รถสามารถเดินทางได้ หลายคนเป็นห่วง รีบบอกให้ไปแวะเติมลมและเปลี่ยนยางที่ร้านก่อนเดินทาง
น้ำใจที่ได้รับจากเพื่อน ๆ มากเหลือเกิน น้ำใจคราวนี้แม่น้ำนครชัยศรีก็สู้ไม่ได้ แม้จะได้ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนไปแล้ว แต่ก็ยังอยากขอบคุณทุกคนอีกครั้งผ่านบล็อก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ท่าน ผอ.วุฒิศํกดิ์ จาก กศน.อำเภอบ้านคา ที่เป็นห่วงและถามมาทางบล็อกว่าเปลี่ยนยางหรือยัง ความรัก ความเอื้ออาทร ที่ได้รับจากเพื่อน ๆ ทุกคนจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
เมื่อกลับมาที่ กศน.อำเภอบ้านสร้าง ก็เลยได้คิดว่าผู้หญิงที่ขับรถส่วนใหญ่ก็คงคล้าย ๆ กัน คือขับรถเป็น แต่แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับรถไม่ได้ จึงอยากให้ข้อคิดกับหลาย ๆ คน โดยเฉพาะผู้หญิงนักเดินทางที่มักเป็นผู้ขับรถเองว่า แม้เราจะไม่สามารถจะแก้ปัญหาที่อาจขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจได้ก็จริง แต่สิ่งที่ควรเตรียมพร้อมสำหรับผู้หญิงนักเดินทางมาที่สุดก็คือ
1. ตรวจเช็คสภาพรถทุกครั้งก่อนออกเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นลมยาง อุปกรณ์ในการเปลี่ยนยาง และยางอะไหล่
2. น้ำในหม้อรถยนต์ น้ำที่ฉีดกระจกหน้ารถ
3. ไฟทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นไฟหน้า ไฟหลัง ไฟเลี้ยว ไฟเบรค
4. ระบบเบรค ครั้ช แบตเตอร์รี่
5. และสุดท้ายก็คือ หากเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นก็ตาม สิ่งที่ต้องควบคุมมากที่สุดคือ ต้องมีสติ อย่าตกใจ ถ้ารถจอดอยู่ในที่ปลอดภัยก็แล้วไป แต่หากเกิดขึ้นระหว่างทาง พยายามประคองรถให้ไปจอดในที่ที่ปลอดภัยมากที่สุด ให้อยู่ในที่ที่จะสามารถร้องขอความช่วยเหลือจากคนได้ หรือไม่ก็โทรศัพท์เล่าเหตุการณ์ให้บุคคลที่จะสามารถช่วยคิดหรือแก้ปัญหาให้ได้ แล้วจึงลงมือแก้ปัญหานั้นด้วยสติสัมปชัญญะของตัวเอง
ไม่มีปัญหาอะไรแก้ไม่ได้และไม่มีอะไรจะร้ายแรงอย่างที่คิด ขอให้ทุกคนโชคดีในการเดินทางทุกครั้งนะคะ
ยินดีกับท่านผอ.น่ะครับ ที่สังคมยังมีน้ำใจต่อกัน ขอชื่นชมชาวกศน. ทุกคนน่ะครับ