สอนแล้วสนุกนะ

     วันนี้เราสอนพิเศษนักเรียนประถม เรามีความรู้สึกว่า เด็ก ๆ เขาใสๆ ดีนะ ถึงจะเหนื่อยแต่ก็รู้ถึงแววตาอยากรู้ของเขา ก็เคยถอดใจหลายครั้งแล้ว ว่าเหนื่อยจัง แต่พอเห็นแล้ว เออ...สงสารนะ เราถือว่าเป็นครูที่ใจดีคนนึง (นักเรียนบอก) จะเรียกว่าว่าแม่บ้าง ครูขาบ้าง อาจารย์แม่บ้าง แล้วแต่เขาจะเรียก วันนี้เราเจอเด็กคนนึงแต่ก็สอนเขามาได้ 3 ครั้งในอาทิตย์นี้แล้ว ในชั่วโมงคณิตศาสตร์เราจัดให้มีการแข่งขันคณิตศาสตร์ คณิตคิดเร็ว ปรากฏว่านักเรียนคนนี้ ป.1นะ แข่งในระดับของตน เสร็จก่อนแต่ผิดหลายข้อมาก กับเด็กอีกคนนึงทำเสร็จหลัง 5 นาที ถูกต้องหมดเลยทั้ง 10 ข้อ เด็กคนนี้ไม่พอใจในสิ่งที่ตนสอบอีก เราจึงจัดให้สอบถึง 3 ครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม เราจึงให้กำลังใจและโอบกอดเขาและพูดว่า ในการแข่งสัปดาห์หน้าครูจะแข่งภาษาอังกฤษ ครูว่าหนูจะต้องทำได้ดีแน่ๆ เพราะหนูเก่งภาษาอังกฤษ เขาจึงยิ้มออกแล้วไม่ตอบอะไร หมดชั่วโมงเขาก็กลับบ้านไปโดยไม่พูดอะไร   
     สรุป การยกย่องโอบกอดเป็นวิธีการผ่อนคลายทางอารมณ์ให้แก่นักเรียนได้เหมือนกัน และสิ่งที่ไม่ควรละเลยคือการปลูกฝังเรื่องการยอมรับผู้อื่นจากทางบ้านและทางโรงเรียนเป็นสิ่งสำคัญ เด็กสมัยนี้มีแต่อีคิว
ไอคิว เอ็มคิว ขาดการพัฒนานะ