เป้าหมายของการศึกษาเป็นอย่างไร คือ ต้องการความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์อยู่รอด เป็นประโยชน์ต่อสังคม ชื่นชมสังคมและวัฒนธรรมของตนเอง และยังเคารพในความแตกต่างของคนอื่นด้วยนะครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความคิดความสามารถของคนอื่นเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ ได้ด้วยเหตุและผล ภายใต้โลกที่มีความแตกต่างมากเหลือเกิน คือถ้าเราไม่สามารถจะเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ได้ ปัญหายกตัวอย่างเช่นปัญหาภาคใต้ ก็คงจะไปถึงขั้นเรียกว่ายอมกันไม่ได้ อาจจะมีความเข้าใจผิดในเรื่องของวัฒนธรรม ในเรื่องของศาสนา เพราะฉะนั้นการศึกษาทั่วไปมันช่วยตรงนี้ล่ะครับ คือไม่ใช่ท่านเรียนจบศิลปะศาสตร์ เรียนจบทางด้านปรัชญา แล้วท่านจะเอาไปใช้ในการแก้ไขปัญหาภาคใต้ได้ แต่ทุกท่านที่เรียนจบไม่ว่าสาขาใดก็แล้วแต่ ถ้าท่านสามารถที่จะเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวเราแล้วสามารถที่จะเชื่อมโยงด้วยเหตุและผลและเข้าใจในความหลากหลายของวัฒนธรรม ท่านก็จะมองเห็นหนทางที่จะใช้ในการแก้ไขปัญหา ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้
การศึกษาทั่วไป ดังที่กล่าวแล้วเป็นอาวุธสำคัญในการต่อสู้กับโลกภายนอก มองเห็นโลกกว้างสามารถที่เชื่อมโยงตนเองเข้ากับสิ่งแวดล้อมและผลกระทบต่อสังคมนะครับ แล้วก็ยังมีความสามารถที่จะต้องให้วิเคราะห์เป็น สื่อสารได้เข้าใจ แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ ที่ว่าคิดเป็นทำเป็นและแก้ไขปัญหาเป็น มันไม่ได้มาจากวิชาชีพครับ มาจากการศึกษาทั่วไป สุนทรียศิลป์ได้กล่าวแล้ว มีจริยธรรมกล่าวแล้วนะครับแล้วก็ใช้เทคโนโลยีนะครับ อันนี้ยังมีต่อนะครับ เรื่องค่านิยมในเรื่องของหลักความคิดในการดำรงชีวิต ศิลปะในการกำกับจิตใจอันนี้ก็สำคัญมากครับ การศึกษาทั่วไปนี่จะช่วยอันนี้ได้ คือมันไม่มีตำราครับ ที่ในการศึกษาทั่วไปแล้วบอกว่า ในเรื่องของศิลปะในการกำกับจิตใจ แต่มันได้มาจากของการศึกษาสหวิชา ความรู้ต่าง ๆ แล้วมันมาตกตะกอนอยู่ในสมองของเรา ทำให้วิธีการคิดของเราออกมาในการที่จะรู้จักการดำรงชีวิตหลักปฏิบัติในสังคมและท้ายที่สุดก็คือการเรียนรู้ตลอดชีวิต นี่สำคัญมาก
อ่านตัวเองออก
บอกตัวเองได้
ใช้ตัวเองฟัง