"จินตนาการ"

วันนี้ความเหนื่อยจากการงานหายไปบ้างแล้ว
ศุกร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา  ฉันพาเด็ก ในพื้นที่อบรมกระบวนการละคร
ละครที่พัฒนาทั้งสติปัญญาและทัศนะคติบางอย่างของเด็ก
สร้างสรรค์จินตนาการและพลังเรี่ยวแรงที่อยู่ข้างใน
ให้ออกมาเป็นงานศิลปะที่ปรุงแต่งจากเด็ก ๆ ในวันที่ผ่านมา
แม้ว่าในช่วงของการทำกิจกรรม  ฉันจะรู้สึกเหนื่อยมากๆๆ
แต่เมื่อเด็กได้แสดงออกทั้งอารมณ์และจินตนาการ
ก็ทำให้ควาเหน็ดเหนื่อยจางหายไปได้บ้าง  ฉันนั่งคิดว่าทำไมระบบการศึกษา
จึงไม่ให้ความสำคัญเรื่องนี้กับเด็กที่เป็นกำลังสำคัญกับสังคมเรา
มีแต่การแก่งแย่งชิงดีงานวิชาการ  จนลืมความสุขของเด็กที่พึงจะมีและสร้างสรรค์มันออกมา...
กิจกรรมเสร็จไปแล้ว  พร้อมเรี่ยวแรงที่ฉันจะส่งไปได้
เมื่อบางอย่างผ่านไป...บางอย่างที่เข้ามา
ก็คือ...ความสุข  ความสุขที่ได้คิด  ได้ทำ
ผ่านศิลปะการละคร  ที่เราและเด็กที่ทำมันออกมาจาก "จินตนาการ"