เมื่อประมาณ ๔ ปีมาแล้ว   หมอสมศักดิ์กับผมไปทำหน้าที่โค้ช ฝึกวิชาจัดการงานวิจัย ให้แก่ทีมจัดการ R2R ศิริราช    โดยมีการนัดประชุมเป็นระยะๆ ทุกเดือน    หมอสมศักดิ์ไปทุกเดือน   ผมไปบ้างไม่ไปบ้าง แล้วแต่ว่าจัดเวลาได้หรือไม่   ทางทีม R2R ศิริราช เขาประเมินว่า ได้ผลดี


          วันที่ ๒๕ ก.ค. ๕๑ ผมนัดกับทีม RM ของ สวรส. ไปทำหน้าที่โค้ชให้แก่ RM – Research Manager ของ สวรส.   ว่ามีเทคนิคอะไรบ้างในการทำหน้าที่ RM


          เรานัดกันว่าผมจะไม่ไปสอนหรือบรรยาย   แต่จะคุย ลปรร. กันแบบ สุนทรียสนทนา    คือผมไปทำหน้าที่ “คุณอำนวย” ให้สมาชิกทีม RM นั่นเองเป็นผู้เล่าและร่วมกันตีความ    ผมก็ร่วมแจมเล่าความหลังแบบคนแก่ เล่าว่าสมัยผมทำงานที่ สกว. ผมทำอย่างไร คิดอย่างไร สำเร็จหรือล้มเหลวอย่างไรในเรื่องที่คุยกันนั้น


          เราเริ่มที่คนอายุน้อยก่อน และเอาความสำเร็จที่ภูมิใจมาวิเคราะห์ตีความกัน ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร    ความสำเร็จ (เล็กๆ) นั้นมีคุณค่าอย่างไรต่อ สวรส. (และต่อสังคมไทย)    เราจะช่วยกันขยายความสำเร็จนั้น ให้ใหญ่และลึกซึ้งขึ้นอย่างไร    จะสร้าง synergy ระหว่าง RM ของ สวรส. และระหว่าง สวรส. กับภาคีด้วยความสำเร็จ (เล็กๆ) นั้นอย่างไร


          คำอุทานจากผู้เข้าร่วมก็คือ ตนเองยังไม่รู้เรื่องที่เพื่อน RM เล่า ทั้งๆ ที่ทำงานมาด้วยกันนานแล้ว    และตนเอาเรื่องนั้นไปใช้ต่อในงานของตนได้


          เรานัดกันทุกวันศุกร์ปลายเดือน ๙.๐๐ – ๑๒.๐๐ น.

 

 

วิจารณ์ พานิช
๒๗ ก.ค. ๕๑
เชียงราย