วันนี้ว่างเว้นจากภารกิจหลักเลยเข้ามาเขียนบันทึกซะหน่อย ก็ยังไม่รู้จะเขียนอะไรดี ก็เลยเอาเรื่องใกล้ๆตัวมาเล่าให้ฟังแล้วกัน มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันที่คนทุกคนต้องกิน ต้องรับประทานอาหาร แหล่งที่มาของอาหารที่เราทานกันนั้นมาจากหลายๆแหล่ง เราไม่รู้หรอกว่าผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ที่กินเข้าไปนั้น มันสะอาด มันปลอดภัยหรือไม่ ได้เคยเข้ารับการอบรมการจัดการความรู้กับหน่วยงานสาธารณสุขจังหวัดและอำเภอ ผู้ถ่ายทอดความรู้เล่าให้ฟังว่า เขาเป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุขอำเภอ ทำหน้าที่ตรวจสอบความปลอดภัยในแผง ร้านค้าในตลาดสด ตรวจสอบสารปนเปื้อนในอาหาร อาทิเช่น สารเร่งเนื้อแดงในเนื้อหมู สารตกค้างในผักผลไม้ เค้าเล่าว่าในช่วงแรกที่ตรวจ พบว่ามีการปนเปื้อนของสารพิษอยู่บ้าง แต่อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ ร้านพวกนี้ก็จะได้รับป้าย ที่เขียนว่า Food safty เขาจะสุ่มตรวจตัวอย่างปีละ 3 ครั้ง ก็เป็นตัวช่วยการตัดสินใจในการซื้อ แต่เราจะเชื่อมั่นได้ขนาดไหน
ในส่วนตัวผมเองไม่ค่อยได้ซื้อผักกิน ไม่ใช่ไม่ชอบทานผักนะครับ แต่ผมปลูกผักกินเอง มันปลูกอยู่หลังบ้าน ก็มีอะไรบ้างล่ะ พริก มะนาว ข่าตะไคร้ ใบมะกรูด นี่เครื่องเทศต้มยำครับไม่ต้องซื้อ มีมะละกอ ชะอม มะเขือพวง ถั่วพลู กระเพรา ใบยี่หร่า(ผัดกะเนื้อสุดยอดความอร่อย) อ้อยังมีปลาดุกอีกบ่อ ที่มีอยู่นี่นอกจากเหลือกินแล้วยังเหลือจำหน่ายอีกนะครับ เออลืมบอกไปว่าบ้านผมเป็นบ้านสวนครับอาชีพหลักทำสวนผลไม้และยางพารา (อาชีพรองรับราชการอันนี้ล้อเล่นครับ) ก็เลยมีพื้นที่ว่างเยอะ ก็เลยได้ปลูกไอ้พวกนี้ไว้กิน ผมมีคติการปลูกต้นไม้ คือ ปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก แค่นี้มันก็ลดรายจ่ายไปได้พอสมควรนะครับ
..แวะมาอ่านค่ะ
ดีจังค่ะ ปลูกผักไว้กินเอง ปลอดภัย ไร้สารพิษค่ะ
ต้อมเองก็อยากมีสวนเล็กๆ ที่ได้ลงมือปลูกพืชผักสวนครัวด้วยตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ที่แน่ๆ มีต้นพริกขี้หนูแล้วค่ะ ^^ ไม่ต้องไปซื้อเขาทานแร่ะ เดี๋ยวพอฝนลงก็จะพยายามหาพืชผักสวนครัวชนิดอื่นมาปลูกอีกค่ะ