ต่อไปนี้ เชิญท่านลองคิกดูเล่นๆ กับผู้เรียน โดยท่านทำความรู้สึกของท่านว่า ขณะนี้เราอยู่ในสมัยหนึ่งที่ยังไม่มีคำพูดและคำเขียนใช้ คือเราทุกคนต่างใช้ภาษาท่าทาง ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า ภาษาไม้ ตรงนี้ท่านลองคิดดูว่าเมื่อท่านต้องการจะรับประทานอาหาร จะต้องทำท่าทางอย่างไร หรือแสดงท่าทางอย่างไร และท่านจะรู้ได้อย่างไร หรือรู้ด้วยอวัยวะใดของร่างกาย เมื่อท่าทางได่ไปกระทบกับอวัยวะส่วนนั้นก็จะผ่านเข้าสู่ร่างกายถึงจิต จิตจะสั่งให้สมองทำงาน คือติดต่อและแปลความหมายออกมา แต่การใช้ภาษาท่าทางนี้ จะรู้เข้าใจได้ต้องไม่มีอะไรมาบังหรือมาขวางกั้น ทีนี้ต่อมาเราอยู่ไกลกันหรืออยู่ด้วยกันแต่มีสิ่งกีดขวางทำให้เราไม่รู้ท่าทาง เราจึงต้องคิดอีกว่าทำอย่างไร จึงจะติดต่อกับเพื่อนเราได้ เราจึงคิดทำให้เกิดความดังขึ้นเมื่อเกิดความดังขึ้นเราก็รับความดังนั้นด้วยอวัยวะอย่างหนึ่ง อวัยวะนั้นเมื่อได้รับความดังก็ส่งเข้าสู่ร่างกายไปยังจิต จิตก็จะส่งไปยังสมองให้แปลความหมายออกมา ต่อมาเราอยู่กันไกลมากจนความดังไปถึงกันไม่ได้หรือส่งความดังไม่ถึง เราต้องคิดต่ออีกว่า ทำอย่างไรจึงจะรู้ความต้องการของกันและกันได้ เราจึงคิดอะไรขึ้นอย่างหนึ่งส่งไปให้เพื่อนของเราอาจเป็นท่อนไม้ ก้อนดิน ฯลฯ หรืออะไรก็ได้ที่เราส่งไปให้เพื่อของเราแล้ว เมื่อเพื่อนของเราพบก้อนดิน ก้อนหิน ที่เราส่งไปก็จะรู้ถึงความต้องการของเราได้ ต่อมาเรามีความต้องการมากขึ้น การจะส่งก้อนดิน ก้อนหิน หรือท่อนไม้ไปบอกความต้องการของเราให้เพื่อนเราทราบนั้น ต้องส่งไปขนไปเป็นจำนวนมาก เราจึงคิดต่อไปอีกโดยการขีด การเขียน หรือทำเครื่องหมาย เมื่อเราส่งส่งที่เราขีดเราเขียนไปให้เพื่อนของเรา เพื่อนก็จะรู้ได้ว่าเราต้องการอะไรบ้าง ในสมัยนั้นการติดต่อกันต้องอาศัยส่งมีชีวิต ส่วนมากจะเป็นสัตว์เป็นผู้ทำหรือพาส่งที่เรากระทำแสดงความต้องการของเราไปให่เพื่อน การกระทำโดยวิธีการต่างๆ ของคนเริ่มจากส่งง่ายๆ ก่อนจนถึงยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้น อย่างปัจจุบันนี้ ท่านเห็นหรือเปล่าว่า หนทางที่โลกตะวันตกเขาพยายามคิด ทั้งนี้เพราะเขาอยู่ในซีกโลกที่ชื่อว่าตะวันตก อันหมายถึงความมืดแห่งความรู้สึก เขาจึงพยายามคิด แต่นักคิดในซีกโลกของเขาจะไม่มีหรือ ถ้ามีก็น้อยมาก ส่วนมากเขาจะเอาคนในซีกโลกตะวันออกไปช่วยคิดให้เขา ทำให้เขา การที่เขาได้คนในซีกโลกตะวันออกไปช่วยคิดให้เขา เขาจะได้ไปโดยวิธีการต่างๆ เช่น บังคับไป ขอความช่วยเหลือไป จ้างไป หรือผสมพันธุ์ไป ฉะนั้นเมื่อพวกเขาอยู่ในโลกมืดจึงมีความจำเป็นที่จะทำให้โลกเขาสว่าง เขาจึงใช้วิธีการต่างๆ มากมาย เพื่อให้เข้าใจเรื่องความสว่าง แต่เนื่องจากธรรมชาติมีข้อจำกัดเขาก็ไม่สามารถที่จะเข้าใจว่าความสว่างที่แท้จริงคืออะไร หรือถ้าเข้าใจก็เข้าใจไม่ตอลดเข้าใจเพียงครึ่งๆกลางๆ ด้วยข้อจำกัดแห่งธรรมชาติดังกล่าว เขาเข้าใจว่าความสุข คือ การมีทรัพย์สินเงินทองมากๆ มีความสะดวกสบายในการกินอยู่ เมื่อเป็นอย่างนี้คนตะวันตกจึงคิดสิ่งอำนวยความสะดวกในการดำรงชีวิตที่เต็มไปด้วยการทำลายล้างธรรมอย่างมาหศาลให้ฉิบหายวอดวาย วึ่งเมื่อถึงที่สุดก็จะทำให้ชาวตะวันตกถึงแก่กาลวิบัติไปพร้อมกับโลกนี้
ท่านโปรดช่วยคิดต่อ ตามพื้นฐานทางความรู้ของท่านและโปรดคิดให้ออกว่า จุดสุดยอดของการศึกษาของประเทศไทยเราปัจจุบันคืออะไร ? ต้องการแก้ไขใหม่หรือไม่อย่างไร ? เราจึงจะดำรงรักษาอกลักษณ์ไทยเอาไว้ได้ชั่วนิรันคร ข้าพเจ้าเคยเห็นหนังสือมากมายพบว่าเดี๋ยวนี้ ปัจจุบันนี้ความนิยมของสังคมไทย จะนิยมคัดลอก เรียบเรียง แอบอ้าง อ้างอิง แปล ของคนอื่นมาทั้งสิ้นยากที่จะพบคนที่ทำเองพูดเองคิดเอง และการกระทำลักษณะนี้จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดจะหาผู้ทำเองพูดเองคิดเองได้ยาก เพราะเครื่องไม้เครื่องมือทางกายภาพช่วยอำนวยความสะดวกจนลืมการทำเองพูดเองเขียนเอง ท่านลองนึกต่อดูซิว่า คนที่ทำเอง พูดเอง คิดเองไม่เป็นนั้น ควรจะเป็นอะไรในที่สุด ท่านต้องการให้ลูกหลานหรือเผ่าพันธุ์ของท่านเป้นเช่นนั้นหรือ ถ้าไม่ต้องการท่านจะร่วมแก่ไขอย่างไร แม้ข้าพเจ้าเองก็ถูกกระทำมาอย่างนั้น และปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้น
