คนที่มีความความพิกลพิการยังมีความสามมารถที่จะหาเลี้ยงชีพ และครอบครัวได้ เช่นเดียวกับคนที่ไม่มีความบกพร่องใด ๆ กับร่างกาย แต่คุณล่ะค่ะ มีความสามารถมามกพอเหมือนกับเขา...หรือเปล่า? เหมือนอย่าง...เสี่ยบุญหลาย...
สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุก ๆ ท่าน วันนี้กวางจะมาเล่าเรื่องราวที่กวางรู้สึกทึ่ง และประทับใจเป็นอย่างมากเลยนะค่ะ ก็เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนนั้น กวางได้ดูรายการโทรทัศน์รายการหนึ่ง แล้วเขาไปสอบถาม การดำเนินชีวิตของคนที่มีความพิการทางสมองคนหนึ่ง เขาอยู่ที่ภาคอีสารบ้านเรานี้เองค่ะ
เสี่ยบุญหลายอาศัยอยู่กับแม่ สองคน แม่ของเสี่ยบุญหลายก็ไม่ค่อยสบาย เมื่อบุญหลายโตขึ้นมา แม่ของเสี่ยบุญหลายก็สอนให้บุญหลายหัดขี่จักรยาน ซื้อของ ขายของ นับเลข เสี่ยบุญหลายเคยเรียนหนังสือ แต่ก็ถูกไล่ออก เพราะเสี่ยบุญหลายไม่ชอบนั่งเรียน และชอบเดินไปทั่วห้อง แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้แสดงว่าเสี่ยบุญหลายจะไม่สามารถคิดเลข ทอนเงินได้นะค่ะ เสี่ยบุญหลายคิดเลขคล่อง และรู้กลโกงของลูกค้าด้วย หากว่าลูกค้าจะโกง
บุญหลายเพียงไม่รู้ตัวหนังสือเพียงเท่านั้นเอง ความสามารถของบุญหลายไม่ได้มีเพียงเท่านี้
เสี่ยบุญหลายจะออกเดินทางไปซื้อของที่จะมาขายทุก ๆ เช้า ตอนตีสาม เขาจะปั่นจักรยานจากบ้านไปตลาดเป็นระยะทาง 12 กิโลเมตร เมื่อไปถึงตลาด เขาจะเดินไปซื้อของที่จะไปขาย อันได้แก่ หัวหอมแดง หัวหอม กระเทียม เป็นต้น เมื่อซื้อได้ เขาจะเอาสินค้าที่ได้มาเทกองไว้ แล้วคัดเลือกเอาของเสียไปเปลี่ยนกับแม่ค้า แล้วจัดแบ่งใส่ถุงขายถุงละ 10 บาท แม่ค้าทุกคนที่ขายของให้เสี่ยบุญหลายนั้นใจดี และเอ็นดูเขาเสมอ เพราะเขานิสัยดี และมีอารมณ์ขัน
เมื่อแพ็คของที่ได้แล้ว เสี่ยบุญหลายจะบรรทุกของทั้งหมดขึ้นรถจักรยานขี่รอบตัวอำเภอ หรือตำบลใกล้ ๆ รวมเป็นระยะทาง20 กิโลเมตร และจะไปกลับจากที่ขายกับตลาดจำนวนสองรอบ เสี่ยบุญหลายไม่ได้ขายของเพียงเท่านี้ เขายังเดินทางไปยังอำเภอใกล้เคียงด้วย เขาจะไปเดือนละครั้ง เวลาที่เขาจะไป เขาจะนำรถจักรยานและสินค้าบรรทุกใส่รถรับจ้าง เมื่อไปถึงเขาก็จะเทสินค้าที่ลานหมู่บ้าน แล้วเรียกคนมาซื้อ ทุกคนที่ซื้อกับเสี่ยบุญหลายนั้นห้ามโดยเด็ดขาด คือ ห้ามเชื่อสินค้า เพราะเสี่ยบุญหลายไม่อยากจำ ถ้าจะซื้อของเสี่ยบุญหลายต้องซื้อด้วยเงินสดเท่านั้น หากจะเชื่อสินค้า บุญหลายจะยึดสินค้าคืนโดยทันที การขายของบุญหลายนั้น ไม่มีลด หรือแถม ซื้อแบบเท่าไหนเท่านั้น แต่บางทีที่บุญหลายขายสินค้าไม่หมด เขาจะยืมรถเข็นจากคนในหมู่บ้านพ่วงกันบรถจักรยาน นำสินค้าไปขายตามหมู่บ้านใกล้ ๆ อีกต่อจนหมด บุญหลายจึงกลับบ้าน ระยะทางนั้น กวางไม่อยากจะบอกว่า วั้น ๆ หนึ่ง บุญหลายเดินทางเป็น60-70 กิโลเมตรต่อวัน โดยการปั่นจักรยาน ผู้ดำเนินรายการถามเสี่ยบุญหลายว่า เงินที่ได้ จะเอาไปทำอะไร เสี่ยบุญหลายตอบว่า เขาจะเก็บเอาไว้รักษาตัวเวลาเจ็บป่วย เวลาที่เสี่ยบุญหลายจะกลับบ้าน เสี่ยบุญหลายจะซื้อขนมไปฝากเพื่อนแม่ค้าพ่อค้า ที่ท่ารถ เขาจะคอยช่วยโบกรถ หรือยกของให้ผู้เดินทาง เขาก็จะได้รับเงินรางวัล แต่ถ้าให้เขาก็รับ และบางทีที่แม่ค้าหรือพ่อค้าที่เป็นเพื่อนของบุญหลายนั้นให้ของบุญหลาย เขาไม่เคยรับเลยแม้สักครั้ง
คูณคิดอย่างไรบ้างค่ะกับเรื่องนี้...
สวัสดีจ๊ะ
เรื่องราวดีๆ มีแง่คิด
อ่านแล้วก็ลองมานึกถึงตัวเอง
มีร่างกาย สติปัญญา ครบถ้วน
(หรือเปล่า อิอิ) พยายามต่อสู้
ไม่ย่อท้ออย่างง่ายๆ เนอะ
สู้ๆๆจ๊ะ กำลังใจให้เกินร้อย ฮิๆๆๆ
นี้เรื่องของบุญหลายนะค่ะ
แต่พออ่านของพี่กล้วยแขกแล้ว เหมือนว่าจะเป็นกวางเลยค่ะ
มันยังไงกันค่ะเนี้ย