ดีใจที่พบลูกศิษย์เก่าในห้วงเวลา 13-14 ปี และดีใจที่พบอาจารย์ที่เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปของชีวิต

     ในวันแรกของงานนั้น (26 ก.ค.51)  ระหว่างผมเดินไปดูบูธต่างๆ ที่เป็นหน่วยงานของมหาวิทยาลัย ก็พบครูสองคนเดินตามมา...สอบถามผมว่าจำเธอได้หรือเปล่า...ผมคิดว่าหน้าตาคุ้นๆ แต่จำไม่ได้ (ก็ไม่เคยพบกันตั้ง 13-14 ปีแล้ว)...เขาก็แนะนำตัวว่าชื่อ เกตุ นามสกุล.....(นามสกุลเดิมกองกี)  นามสกุลเปลี่ยนไปเพราะว่าได้แต่งงานมีลูกแล้ว...

 

บีแมนกับศิษย์เก่า

     เกตุเป็นครูอยู่อุดร มาเรียนต่อที่มน.กับเพื่อน ที่คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ เกตุนี้เป็นนิสิตชีววิทยาซึ่งผมได้มีโอกาสเป็นที่ปรึกษา (วิชาการ) รุ่นที่สอง ทั้งรุ่นนี้สนิทกันมาก...ที่ดีใจมากคือตอนนี้เกตุ ใช้ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง และอยากจะมาแชร์ประสบการณ์เรื่องนี้ให้ฟัง...เวลาวันนี้ไม่มีเพราะต่างคนต่างกำลังดูงาน...ซึ่งเธอจะนัดเวลาว่างมาพูดคุยอีกครั้ง...หากดูภาพลูกศิษย์อาจารย์อายุปกติห่างกัน 13-14 ปีครับ..

       เรื่องที่ไม่ได้คาดหวังไว้ ในการมาที่งานนเรศวรวิจัยคือ ระหว่างที่ผมไปเยี่ยมชมบูธของโรงเรียนชาวนานครสวรรค์ ซึ่งมีนายแพทย์สมพงษ์ ยูงทอง เป็นหัวเรือใหญ่ ผมโชว์กระเป๋าโรงเรียนชาวนาของมูลนิธิข้าวขวัญ แล้วก็เข้าไปปรึกษาเจ้าหน้าที่เรื่องการเพาะกล้าข้าวกล้องบนทราย...เขาก็ให้คำแนะนำว่าให้แช่ในน้ำหมักฝักแค (เป็นความรู้ต่อยอด)..จะช่วยป้องกันเชื้อราและทำให้งอกได้ง่ายขึ้น

      และเขาบอกว่าเดี๋ยวคุณเดชา (ศิริภัทร) จะมาที่บูธนี้ ผมก็ถามว่า "จริงเหรอ" เขาก็ชี้มือให้ดูฝั่งตรงข้าม ผมก็ดีใจมากๆ ที่คุณเดชามาที่มน. เพราะปกติจะไม่ค่อยว่างง่ายๆ

ลุงเดชากับbeeman ที่มน.

      สักครู่หนึ่งลุงเดชาก็เดินมากับพรชัย  ทราบว่ามาบรรยายที่ห้องใหญ่เวลา 11 โมงถึงเที่ยง (ดูตามกำหนดการเดิมน่าจะมาบรรยายแทนกำหนดการของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา)  ผมอวดลุงเดว่าผมสะพายกระเป๋าของมูลนิธิข้าวขวัญ และในกระเป๋าก็มีหนังสือที่ลุงเดชาให้ผม ซึ่งยังเขียนเล่าไม่จบ

      ลุงเดชา คุยกับเจ้าหน้าที่โรงเรียนชาวนานครสวรรค์ ส่วนผมสอบถามรายละเอียดที่พรชัย ว่าทีมงาน 2 มาจากสุพรรณบุรีตั้งแต่เมื่อวาน (อาทิตย์) โดยมีพรชัยเป็นคนขับรถ มาถึงแถวบึงนารางตอนค่ำ ก็พักนอนที่นั่น ตอนเช้าก็มากับทีมงานที่บึงนาราง มาถึง 10 นาที ก่อนเวลาพูด 11 โมง

      ตอนนี้บ่ายแก่ๆ กำลังจะกลับ ผมก็นึกถึงอาจารย์ปรียานันท์ ซึ่งอยากพบรุ่นพี่อย่างลุงเดชา แต่ติดต่อไปเบอร์ที่ให้ไว้ ก็เปลี่ยนเบอร์โทรไปเสียแล้ว...ลุงเดชาจะต้องรีบกลับไปสุพรรณบุรี เพราะว่าวันนี้มีผู้เข้ารับการอบรมเข้ามา (มีที่ส่งจากมน.ไปด้วย)

พาหนะที่มาจากบึงนาราง

       กลับกับทีมงานบึงนาราง ไปเอารถที่บึงนาราง พิจิตร แล้วก็ขับต่อไปสุพรรณบุรี ช่วงตอนกลับผมก็ได้เดินไปส่งที่รถคันดำนี้....

      

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷
  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)