ความเครียดเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราต้องหาทางออกให้ได้ วิธีคิด วิธีมองสิ่งต่างๆรอบตัวจึงเป็นเรื่องสำคัญ

 

 

ห่างหายไปนานค่ะ แต่ไม่ได้ลืม go2know แน่นอน ฉันยังคงเป็นครูจิตเวชคนเดิม แต่ห่าง Ward ห่างผู้ป่วยมาอยู่กับนักศึกษาพยาบาลในช่วงเวลาที่นานขึ้น โดยมีกำหนดจะขึ้น ward อีกครั้งในเดือนกันยายน

ลูกศิษย์ปี 4 ของฉันกำลังเครียดค่ะ เพราะใกล้จบ ใกล้สอบ Comprehensive ซึ่งเป็นการสอบครั้งสำคัญในชีวิตนักศึกษาพยาบาล ผลสอบที่ว่านี้จะเป็นสิ่งรับรองว่า เขาพร้อมจะเป็น"พยาบาลวิชาชีพ" แค่ไหน

จะว่าไปแล้วความเครียดเป็นเรื่องใกล้ตัวนะคะ คงไม่มีใครไม่เคยเครียด รวมทั้งฉันเองซึ่งเมื่อเครียดแล้วจะรู้ตัวได้ทันที เพราะมีสัญญาณจากร่างกายและอารมณ์เป็นตัวบ่งบอก ซึ่งเราต้องหาทางออกให้มันค่ะ

วิธีหนึ่งที่ฉันใช้คือ การมองให้เห็นว่า "ดอกไม้ยังงดงาม" ค่ะ ฉันเลยเขียนให้ลูกศิษย์และเพื่อนๆอ่านใน Blog แห่งหนึ่ง และก็อยากจะมาเล่าสู่กันฟังกับมวลมิตรที่นี่ด้วย ฉันเขียนไว้ว่าอย่างนี้ค่ะ

.............ชีวิตทุกวันนี้มัน "ทุกข์" กันถ้วนหน้าจริงๆ ถ้ามองปัญหาระดับชาติ ก็คงไม่พ้นเรื่องข้าวยากหมากแพงอันเนื่องมาจากราคาน้ำมัน ภาพรถแท็กซี่ต่อคิวยาวหน้าปั๊มน้ำมัน หรือแม้กระทั่งการที่คนยอมเสี่ยงตายเอาแก๊สหุงต้มมาใช้กับรถ คงบอกได้เป็นอย่างดี มองให้ใกล้ตัวขึ้นอีกนิด ชีวิตประจำวันของเราๆก็ "ทุกข์" ไม่แพ้กัน นับตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้า(ที่ไม่อยากตื่น) ยิ่งถ้าเมื่อคืนนอนดึกก็แทบจะหลับตาเดินไปอาบน้ำ ในใจก็คิดวกไปวนมาว่า "ทำไมต้องมีวันจันทร์ด้วยว้า อยากให้ถึงวันศุกร์เร็วๆเหลือเกิน" แม้กระทั่งมาทำงาน(หรือมาเรียน) ใจมันก็เฝ้าแต่คิดว่า ""ไอ้โน่นก็ยังไม่เสร็จ ไอ้นี่ก็ยังไม่ได้ทำ ไอ้นั่นก็ต้องส่งแล้ว แล้วไอ้กองพะเนินพวกนี้มันมาจากไหนอีก(วะ)" ไหนจะต้องหลบโจทย์ หลบนาย หลบครู ทั้งประเภทหลบความผิดและหลบเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน(!!!)

พอถึงกลางวันจะกินข้าวก็ไม่วายทุกข์ คนเยอะชมัด ไม่อยากไปรอนานแต่ก็หิว ยังดีที่อาหารในวิทยาลัยราคาประหยัด ก็เลยพอจะทนได้ แต่กินบ่อยๆก็เบื่ออีกนั่นแหละ ตกเย็น เลิกงาน เลิกเรียน ปรากฏว่างานยังไม่เสร็จ มีการบ้าน ต้องทำโน่นทำนี่อีกมากมาย...ยังไม่วายเป็นทุกข์

นี่ยังไม่นับเรื่องส่วนตัวของแต่ละคน เช่น (กรุณาอ่านเป็นทำนองแร็พนะคะ >0<)
"ไหนจะลูกกวนตัว ไหนจะผัวกวนใจ เงินไม่พอใช้ แฟนไม่โทรหา ไหนจะกิ๊กเริ่มเหินห่าง แถมไม่มีตังไปทำหน้า จะเล่น net ก็ช๊าช้า มาม่า(ในตู้)ก็หมดไว ไม่มีตังไปเติมเงิน ไปเดิน shopping ก็ไม่ได้ อาจารย์ก็ใจร้าย การบ้านก็ไม่ได้ทำ จะอ่านหนังสือก็หมดอารมณ์ แถม net ก็ล่มตั้งแต่เช้ายันค่ำ สอบพรุ่งนี้คงปล่อยไปตามกรรม แต่พอพูดเรื่องเรียนซ้ำก็กลุ้มใจ งานก็กองเป็นตั้ง เปียแชร์แล้วตังยังไม่ได้ พรุ่งนี้ไม่รู้จะประชุมเรื่องอะไร วันลายังไม่ได้ใช้ตั้งหลายวัน"

อ่านแล้วหลายคนคงอยากกระโดดข้ามรั้วไปใส่ชุดสีม่วงกันให้รู้แล้วรู้รอด (เครื่องแบบของคนในรั้วติดกันเป็นสีม่วงค่ะ) แต่...อย่าเพิ่งคิดอย่างน้าน! บอกแล้วไง ว่า "ดอกไม้ยังงดงาม"..................

ยังมีตอนต่อไปนะคะ

อ่านแล้วช่วยส่งเสียง....จะเป็นกำลังใจมหาศาลค่ะ