โจทย์ : “ออกแบบและสร้างโคมไฟที่สามารถใช้งานได้จริง”

 

โดยเขียนแสดงการคำนวณพื้นที่ผิวและปริมาตรของโคมไฟ อธิบายวิธีทำ ในรูปแบบของแผนที่ความคิด (Mind Map) และอธิบายรายละเอียดเป็นภาษาอังกฤษ ภายใต้เงื่อนไขการใช้ทรัพยากรอย่างรู้คุณค่า ด้วยการนำวัสดุเหลือใช้มาสร้างเป็นโคมไฟ”  

 

 

ในการเรียนคณิตศาสตร์ระดับชั้น ๙ (ม.๓)  เรื่อง “พื้นที่และปริมาตร” ครูคณิตศาสตร์เจ้าของหน่วยวิชาหลัก ได้ร่วมมือกับครูหน่วยวิชา  ธรรมชาติศึกษาและประยุกต์วิทยา (วิทยาศาสตร์)   วิชา ESL (English as a Second Language) และ วิชาจินตทัศน์ สร้างโครงงาน  “โคมไฟของฉัน”  ขึ้น

           

การที่นักเรียนเผชิญโจทย์ที่ท้าทาย  ภายใต้การวางเงื่อนไขของความเป็นจริง  ทำให้ทุกคนกระตือรือร้นในการออกแบบ  วางแผนและลงมือทำในทุกขั้นตอน กระทั่งสำเร็จเป็นโคมไฟ  โดยมีคุณครูเป็นที่ปรึกษา ส่วนการต่อวงจรไฟฟ้านั้นก็มีเจ้าหน้าที่อาคารและสถานที่ของโรงเรียนมาให้คำแนะนำ 

 

เมื่อผลงานเสร็จสิ้นเป็นโคมไฟหลากหลายรูปแบบ พร้อมด้วยแผ่นป้ายแสดงการคำนวณพื้นที่-ปริมาตร และแผ่นป้ายแนะนำวิธีการทำโคมไฟเป็นภาษาอังกฤษติดไว้บนโคมไฟ นักเรียนได้ผลัดกันนำผลงานมานำเสนอหน้าชั้นเรียน แล้วอธิบาย “ระบบ” ของการสร้างสรรค์โคมไฟชิ้นนั้นๆ เช่น ชนิดของระบบ ขอบเขตของระบบ และส่วนประกอบของระบบ ก่อนจะนำผลงานที่น่าภาคภูมิใจนี้ไปจัดแสดงนิทรรศการในห้องเรียนให้เพื่อนๆ และคุณครูได้ร่วมชื่นชม ผลงาน “โคมไฟรีไซเคิล” ที่สร้างสรรค์กันมาอย่างเต็มฝีมือ

 

 

 

การบูรณาการแบบสหวิทยาการจากชิ้นงาน“โคมไฟรีไซเคิล”

 

คณิตศาสตร์ - - - การคำนวณพื้นที่และปริมาตร

วิทยาศาสตร์ - - - พลังงาน การเขียนผังและการต่อวงจรไฟฟ้า

จินตทัศน์ - - - การคิดอย่างเป็นระบบ (Systems Thinking)

ภาษาอังกฤษ - - - Vocabulary, Grammar, Sentence

คุณลักษณะอันพึงประสงค์ - - - การใช้ทรัพยากรอย่างรู้คุณค่า (Reuse, Recycle)

 

 

 

ทำไมต้องสอนแบบบูรณาการ  เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง การแก้ปัญหา  หรือการตัดสินใจ จำเป็นต้องใช้ความรู้และทักษะจากหลายสาขาวิชาร่วมกัน   ความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยวิชา    ทำให้เกิดการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงและมีความหมายลุ่มลึกในศาสตร์ต่างๆ   ก่อให้เกิดการสร้างองค์ความรู้ด้วยตัวของผู้เรียนเอง  ซึ่งเป็นแนวทางที่โรงเรียนเพลินพัฒนา มุ่งเน้นให้เกิดขึ้น