(ทำบุญเข้าพรรษาหน้าจอ ด้วยการสอนพ่อเขียนบล็อก)

ทุกข์ของคนปัญญาทึบ

..ผมนะรู้ตัวดีว่าไม่เอาอ่าวเรื่องเทคโนโลยีใดๆ ที่คลำทางเขียนบล็อกในG2Kได้เพราะมีครูดีจับมือสอน มีคนเอาใจช่วยทั้งทางตรงและทางอ้อม ทำให้พอกล้อมแกล้มรู้วิธีกระบวนการของบล็อกนิดหน่อย หลังจากนั้นก็เขียน..และเขียนไปตามเรื่องตามราว เข้าท่าบ้าง น่าเบื่อบ้าง น่าหมั่นไส้บ้าง น่ากอดบ้าง อิ อิ..

 

(ไขว้มือไขว้ใจไล่หาจุดโฟกัสก่อนกดชัตเตอร์)

เหมือนตาบอดคลำลิง

ทำไงได้ละครับ..ความรู้ไม่พอใช้

ก็ดิ้นรนไปตามเหตุและปัจจัย

คืนนี้ผมทดลองเรียนวิธีเขียนบล็อกในลานปัญญา

เข้าบล็อกยากเป็นบ้า

ท่านใดที่ไม่สันทัดกรณีอย่าเพิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามานะครับ!

เดี๋ยวจะว่าหล่อไม่เตือน!

 

(เก็บภาพแทนการเก็บผล)

แม่สื่อพ่อสื่อบอกว่า..พ่อลองดูนะแล้วจะติดใจ

ลงภาพแทรกก็ได้ ออกแบบหน้าตาบล็อกเองยังไงก็ได้

เท่าที่ดูบล็อกชาวลานปัญญา ก็เห็นว่าน่าสนใจ

แต่เข้าบล็อกยากอย่างนี้ กี่ปีถึงจะได้เขียนลงกับเขาก็ไม่รู้สินะ

ถ้าเปรียบเหมือนรถยนต์ก็คงลูกสูบไม่ดี

วิ่งชักกะตุ๊กเหมือนผีเข้า..คันแล้วคันเล่าเขาวิ่งแซง

นอกจากไม่รอแล้ว ยังปาเปลือกแตงโมมากวนประสาทอีก

ฝากไว้ก่อนเถอะโอราฬ

 

ผมเยียบคันเร่งเต็มที่ อย่างไม่กลัวพังพาบ

ในเมื่อเสียงปี่เสียงกลองดังลั่นอยู่ข้างหน้า

มีทั้งเชิดสิงโต รำกลองยาว มโนราห์ ลำตัด หมอลำซิ่ง ลิเก หนังตะลุง รำอีแซว

ใครจะอดใจไหว

อย่างน้อยไปรับแจกกอดเอาบุญเข้าพรรษาก็ยังดี อิ อิ อิ ..