หลงรัก ม.นเรศวร พะเยา เข้าซะแล้ว


พอรักแล้ว ก็รู้สึกเหมือนว่ากำลังหลง..มั่นใจมากขนาดนี้ ก็กลัวใจตัวเองจังเลยว่ามั่นใจเกินไป เลยต้องถามตัวเองทุกวันว่าเราตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ย..มีอะไรที่ไม่ดีบ้าง มีอะไรที่ต้องรู้ มีอะไรที่ต้องระวัง...ระวัง ระวัง จะได้เตรียมใจ..และรับมือได้ถูก ดี ต่อไป

ช่วงหลังสามวันผ่านไปที่มาอยู่ที่ม.นเรศวร พะเยาแล้ว ถามตัวเองทุกวันเลยว่า "เราตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ยนะ" อ.บอย ไพรัช หัวหน้าสำนักวิชานิติศาสตร์ของเรา ตกใจใหญ่เลย พอได้ยินคำนี้ คิดว่าเราจะอยู่ที่นี้ไม่ได้ซะแล้ว และ กำลังอยากจะจากที่นี่ไป..แต่เรารีบบอกว่า เพราะเรามั่นใจเกินไปต่างหากหล่ะ

มาอยู่ได้ไม่กี่วัน ก็มีแต่ความมั่นใจมากขึ้นทุกวัน..ว่าเราตัดสินใจดีแล้วที่มาอยู่ที่นี้..รู้สึกตัวว่ารักที่นี้เข้าให้ซะแล้วสิ..

เป็นรัก และ หลง..รักตั้งแต่แรกพบ รู้สึกว่าอยากบอกรักที่นี้ทุกวันเลย..และรู้สึกเหมือนถูกที่นี้บอกรักทุกวันเลยด้วย ไม่ว่าจะเป็นสายฝน..สายรุ้ง ลมเย็นๆ อากาศหอมๆ เดินไปทางไหน ก็รู้สึกว่าต้นหญ้า ใบไม้ ดอกหญ้า ชูช่อ เสนอหน้ามาบอกเราว่ารักเรา รักเรา หล่ะ..

เอ เรารีบบอกกลับว่า เรารู้แล้ว..ว่าอยากให้เราอยู่ที่นี้..เราก็จะอยู่นะ ตอนนี้ใครถามว่าจะอยู่ที่นี้ไปอีกนานมั้ย เรามักหัวเราะและตอบว่า..จะอยู่ไปตลอดชีวิตหล่ะ...555กล้ามากเลยนะเนี่ย

แต่ก็ค่อนข้างเชื่อว่าไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน ชีวิตก็ต้องเจอทั้งเรื่องดีและไม่ดี อยู่ที่นี้วิกฤตแห่งชีวิตคงเกิดขึ้นกับเราได้อีกเสมอๆ แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้หล่ะ..ไม่อยากจากที่นี้ไปอยู่ที่อื่นแล้ว..บอกกลับไปกับขั้นบันได กับภูเขา และยอดดอยว่าจะไม่ทิ้งกันกันไป

ปกติเป็นคนชอบทะเล ชอบมากๆ เลย..บ้านย่าอยู่ชลบุรี ตอนเด็กๆ ชอบให้พ่อพาไปเยี่ยมย่า เพราะเราจะได้ไปเที่ยวทะเลปีละหลายๆ รอบ ชอบที่เวลามองออกไปในทะเลแล้วรู้สึกอบอุ่นว่ามีภูเขาโอบหลังเราอยู่(แม่บอกไม่ให้เรากลัวเวลาเล่นน้ำทะเล..เพราะก่อนหน้านั้นเรามักร้องไห้ว่าทะเลมันกว้าง)

แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่า..พอมาอยู่ป่าอยู่เขาแล้วจะหลงรักที่นี้ได้มากขนาดนี้.. อยู่ในหุบเขาเราก็ถูกภูเขาโอบกอดเราไว้เหมือนกัน...รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

มหาวิทยาลัยแห่งนี้ไม่มีรั้ว เพราะล้อมรอบไปด้วยภูเขา ภูเขาเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นรั้วให้กับพวกเรา..เราเลยบอกรักกับภูเขาทุกวัน และขอว่าให้ดูแลพวกเราดีๆ นะ อย่าให้มีน้ำป่า ไฟป่า หรือเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับพวกเราเลย เราก็จะดูแลที่นี้ให้ดีเหมือนกัน

พอรักแล้ว ก็รู้สึกเหมือนว่ากำลังหลง..มั่นใจมากขนาดนี้ ก็กลัวใจตัวเองจังเลยว่ามั่นใจเกินไป เลยต้องถามตัวเองทุกวันว่าเราตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ย..มีอะไรที่ไม่ดีบ้าง มีอะไรที่ต้องรู้ มีอะไรที่ต้องระวัง...ระวัง ระวัง จะได้เตรียมใจ..และรับมือได้ถูก ดี ต่อไป

 

หมายเลขบันทึก: 194791เขียนเมื่อ 17 กรกฎาคม 2008 22:04 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 พฤษภาคม 2012 19:49 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (6)

โรแมนติกไปหรือเปล่า

หากอั้นกลับมาแล้ว จะไปเยี่ยมนะเธอ ยังจำที่นัดกันได้ไหม

จะอยู่ไปตลอดชีวิตหล่ะ...555กล้ามากเลยนะเนี่ย

ไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิต...อย่าตกปากรับคำใครง่ายๆ อิอิ

ขอรูป มหาลัยมาดูกันบ้างสิครับ

อยากเห็นรูป มหาวิทยาลัย ที่ถูกโอบล้อมด้วยภูเขาบ้างจัง

แต่ใจคน น่ะ เปลี่ยนแปลงบ่อยนะคะ

น่าถ่ายรูปมาลงด้วยจะได้อธิบายว่าสวยอย่างไร

ถูกต้อง อยากเห็นมาก

ได้ยินแต่คนบอก ว่าเป็นมหาลัยที่สวยท่ามกลางธรรมชาติแท้ ๆ

ไม่เหมือนแม่ฟ้าหลวงที่เป็นการปรุงแต่ง

จริงหรือเปล่าไม่รู้????

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี