เป็นคำถามหรือเป็นประเด็นที่ข้าพเจ้าครุ่นคิดและทบทวนตนเอง...

อาจเป็นประเด็นที่คอยเตือนไม่ให้ออกจากเป้าหมายเดิมที่กำลังจะเดินไป... ข้าพเจ้าหวนนึกถึงเส้นทางที่ปั่นจักรยานไปถ้ำแห่งหนึ่ง ณ วังเวียง ซึ่งเป็นระยะทางแปดกว่ากิโลเมตรและใช้เวลามากพอสมควร เพราะเส้นทางไม่คุ้น และวกวนแต่ไม่ซับซ้อนมาก เวลาขณะนั้นใกล้ค่ำ เรา(หมายถึงข้าพเจ้าและเพื่อน)จึงต้องคำนวณเวลาเพื่อที่จะเดินทางกลับไม่ค่ำมาก

เป้าหมาย ----> ถ้ำ

เราต้องการไปให้ถึงถ้ำ เพียงแค่ตอบคำถามได้ว่า เราสามารถไปถึงแม้ว่าไปถึงแล้ว อาจจะไม่ได้เข้าไปชมถ้ำก็ตาม เพียงแค่อยากเรียนรู้ว่าเราสามารถเดินทางไปถึงได้ในข้อจำกัดของเวลา ระยะทาง และประสบการณ์ที่เราไม่มีในเส้นทางนี้เลย มันคือ ความท้าทาย

ระหว่างทาง มีคนท้อและอยากเปลี่ยนเป้าหมาย ความคิดเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาใน "ทีม"

แต่...เราก็ยังยืนยันเหมือนเดิมว่าเราจะไปให้ถึงถ้ำ...

วันนี้ ข้าพเจ้าได้น้อมกลับมาทบทวนในงานอีกครั้ง... กระแส R2R เปรียบแล้วก็เหมือนจุดติดไฟ กำลังเป็นที่น่าสนใจ แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าเป็นห่วง คือ จะเกิดการบังคับให้ทำจากนโยบาย โดยนำเรื่องรางวัลมาเป็นตัวล่อ... หรือเปล่า?

หรือเราทำไปเรียนรู้ ปรับเปลี่ยน ปรับปรุงแก้ไขไป...ตามบริบทหน้างานของเรา

จริงๆ แล้ว เป้าหมายการทำคือ "พัฒนางานประจำ" ให้เป็นการทำงานที่มีความหมาย และมีคุณค่ามากขึ้น มุ่งไปสู่ การทำงานที่ซ้ำซากที่จะกลายเป็นความเคยชินแปรปลี่ยนเป็นการทำงานที่มีความหวัง มีการสร้างสรรค์มีความสนุก ท้าทาย...

ได้คุย...กับพี่ติ๋ว... "สุขสันต์วันเกิดกันเรียบร้อยแล้ว ได้แลกเปลี่ยนมุมมองต่อการทำหน้างาน และพัฒนางานด้วยวิจัย"

หัวใจเดียวกัน... เราไม่ได้มุ่งสร้างตัวเราเป็น "นักวิจัย"...แต่เรามุ่งพัฒนาหน้างานของเรา

ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ได้กล่าวไว้ว่า...

"ความเข้าใจผิดต่อ R2R ที่ผมกังวลมากที่สุด คือ จะมีคนเอา R2R ไปเป็นตัวเป้าหมาย เรียกว่า คุณต้องทำ R2R นะ แล้วก็นำ R2R ไปเป็นตัวชี้วัดว่าคุณทำ R2R หรือเปล่า ถ้าเป็นไปแบบนี้ ผมกลัวที่สุดเพราะมันเป็นสิ่งที่ผิด

ถ้าเมื่อไรคนบอกว่าต้องทำ R2R หรือวัดกันว่าที่องค์กรของคุณมีการทำ R2Rหรือเปล่า เมื่อนั้นก็จะมี R2R หลอกๆ หรือ R2R เก๋ๆ เต็มบ้านเต็มเมือง ในบ้านเมืองเรามีเรื่องเก๋เต็มไปหมด เนื่องจากความเข้าใจผิดจนมีการกำหนดกฏเกณฑ์ผิดๆ ขึ้นมา คนก็ต้องเอาใจนายจึงทำให้มีขึ้น แต่ที่มีนั้นไม่ใช่ของจริงจึงไม่ได้ประโยชน์

ฉะนั้น ต้องทำความเข้าใจให้ถูกต้องก่อนเป็นอันดับแรกว่า R2R เป็นเครื่องมือไม่ใช่เป้าหมาย คำว่า "เครื่องมือ" แปลว่าเราไม่ต้องสนใจมัน เช่น เราจะสร้างบ้าน แน่นอนว่าเราต้องใช้ค้อน สิ่ว ตะปู เป็นเครื่องมือ แต่จุดสนใจของเราอยู่ที่เป้าหมาย คือ การเกิดตัวบ้านที่ดีน่าภาคภูมิใจอยู่แล้วมีความสุข

เมื่อนำ R2R ไปใช้ การชี้วัดผลให้ดูตรงที่ว่า งานประจำพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่ ตัวคนที่ทำงานในองค์กรนี้เขามีความสุข มีความภูมิใจ เขากล้าที่จะลองสิ่งใหม่ๆ ปรับปรุงตัวเอง และเรียนรู้ไปเรื่อยๆ หรือไม่

ตรงนั้นต่างหาก คือ หัวใจ..."

..........................

สุดท้าย... ข้าพเจ้าก็ปั่นจักรยานไปถึง ถ้ำ...

และปั่นกลับมาทันดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าอย่างมีอุปสรรคบ้าง แต่เราก็ฝ่าฟันได้ทำตามที่ได้ตั้งใจ

______________________________________________________________________________________

Note: บันทึกความคิด ย้อนมองไปถึงการเดินทางที่ผ่านมา...

 

.......................................................