โครงการพัฒนาตลาดประเภทที่ 2 ศูนย์อนามัยที่ 8

       ตั้งแต่มีประกาศกฎกระทรวงว่าด้วยสุขลักษณะของตลาด  พ.ศ.2551 ประกาศเมื่อเดือนมกราคม  ดิฉันคิดว่านี่คือปัจจัยเอื้อที่จะทำให้โครงการพัฒนาตลาดประเภทที่ 2 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นตลาดนัดค่ะ  จะทำได้ง่ายขึ้น  แต่ที่ไหนได้  ไม่ใช่เรื่องหมู ๆ ทีแรกคิดว่าหมู ๆ ตัวเล็ก ๆ 

        ตลาดนัดวัดโกรกพระเหนือที่นครสวรรค์  เป็นเป้าหมายที่คิดว่าน่าจะผ่านการประเมินด้านสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม  ตลาดนัดที่นี่ค่อนข้างเป็นวิถีไทยมาก  ชาวบ้านที่ขายผักมักแบกะดินหรืดวางผักบนตะกร้า กะละมัง  ทำให้ติดขัดเรื่องแผงขายสินค้าที่สูงไม่ถึง 60 เซนติเมตร  โถ จะไม่ให้ติดขัดยังไงล่ะคะ  ก็ชาวบ้านเก็บผักจากบ้านมาขายใส่ตะกร้ามา   บ้างก็ขี่จักรยานเก่า ๆ เอาผักใส่ถุงปุ๋ยมาจากบ้านที่อยู่ไกล   บ้างก็มีรถเข็น  ผักที่เอามาขายก็ถูกแสนถูก กองละ 5 บาทเยอะแยะเลย  แล้วจะขายได้สักกื่บาท   ชาวบ้านที่ว่านี้ส่วนใหญ่อายุอานามก็ไม่น้อย  ใส่เสื้อผ้าเก่าๆสีซีดแล้วซีดอีก   แววตาของบางคนดูเหมือนท้อแท้เมื่อดิฉันบอกว่า "ต้องวางสูงกว่านี้อีกสักนิดนะคะ" ฟังเหมือนโดนบีบคั้นรึปล่าว   ความเห็นใจคืบคลานเข้ามาในหัวใจ  ทำไมจะไม่รู้ว่าจนเป็นไง  ก็ดิฉันเคยจนไม่มีจะกินมาก่อน

       เดินไปแผงอาหารปรุงสำเร็จ  มีกับข้าวถุง ไก่ทอด ยำ ขนมต่างๆ  ต้องเดินไปแนะนำรายแผงถึงเรื่องไส่หมวกคลุมผม  ส่วนใหญ่ใส่ผ้ากันเปื้อน  แต่เรื่องใส่หมวกหลายคนบอกว่ามี  แต่มันร้อนก็เลยไม่ใส่  พ่อค้าแม่ค้าส่วนนี้ยินดีปฎิบัติ  ไม่มีใครต่อต้าน  แต่เรื่องการมีที่ปกปิดอาหาร  เป็นเรื่องยากที่จะให้เขาทำ  บางรายเดินทางมาลำบากมารถมอเตอร์ไซด์  เขาบอกทำไม่ได้

        ดิฉันต้องเดินไปคุยกับแม่ค้าทุกแผงท่ามกลางแดดร้อน (ฝ้าถึงได้มาเยือน) น้องจากเทศบาลเดินตามมาด้วย 2 คน และลุงกรรมการวัด  ที่จริงแล้วตลาดนี้มีคนมาเช่าที่จัดตลาดนัด  ผู้เช่าไม่ได้มาแต่ส่งลูกน้องมาเก็บเงิน  คนเก็บเงินเขาบ่นว่ารัฐบาลทำไมต้องมาตั้งกฎเกณฑ์ 60 เซน  ชาวบ้านเขาขายผักนิดนิดหน่อยๆ บางคนลำบากไม่มีจะกินอยู่แล้ว  ได้ยินแล้วดิฉันก็ต้องเงียบเดี๋ยวมีเรื่อง   ไฟกำลังลุกเราต้องทำตัวเป็นน้ำ  เป็นอันว่าประเมินวันนี้พบอุปสรรค   แต่ยังไม่สิ้นหวัง  เดี๋ยวจะสรุปผลแจ้งทางเทศบาลให้ช่วยติดตามหาวิธีปรับปรุง  เพราะเป็นหน้าที่ของท้องถิ่นโดยตรงที่จะต้องควบคุมกำกับให้เป็นไปตามกฎกระทรวงดังกล่าว  สรุปแล้วงานนี้ไม่หมูเลย