หายหน้าหายตาไปจากบล็อกแบบที่เรียกว่าเกือบจะสิ้นเชิง เพราะคอมฯที่บ้านมีปัญหาด้วย และมีงานเอกสารที่ต้องตรวจสอบจัดการให้เสร็จภายในกลางเดือนนี้ ทำให้ไม่มีโอกาสแว่บเข้ามา GotoKnow เลย (ไม่มีเวลาแม้แต่จะอ่านด้วยนะคะ เพราะเน็ตที่บ้านช้าเมื่อต่อโมเด็มด้วยโน้ตบุ้ค) ใช้เน็ตเพียงเพื่อเช็คเมลเท่านั้นเอง อ้อ...มีงานเตรียมการวิจัยอีกเล็กน้อย (ช่วยน้อง...ใหม่)
สิ่งที่อยากจะเขียนวันนี้ ก็คือความรู้สึกที่เป็นชื่อบันทึกนั่นเองค่ะ เพราะเมื่อวานนี้ได้พบตัวเป็นๆของเพื่อนเก่าแก่อีกคนที่ถือได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทมากๆ สนิทขนาดที่ว่ามองตาก็รู้ความคิดกัน ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยอะไรเลย เป็นเพื่อนที่รู้สึกได้เลยว่า มีโอกาสได้เป็นเพื่อนของเพื่อนคนนี้นั้นถือได้ว่า ชาตินี้คุ้มแล้วที่เกิดมา (ขนาดนั้นเลยจริงๆค่ะ) เป็นเพื่อนคนหนึ่งที่สอนให้เราเป็นคนให้คนอื่นโดยไม่คิดหวังอะไรตอบแทน เพราะเพื่อนทำให้เราเห็นเป็นต้นแบบ
ไม่ได้เจอกันแบบที่ได้คุยกันนานๆขนาดนี้มาหลายสิบปี แต่ก็ยังรู้สึกว่าเราสื่อความคิดถึงกันได้เหมือนเดิม ...เหลือเชื่อจริงๆ...
และความรู้สึกนั้นก็เตือนให้คิดเปรียบเทียบกับกัลยาณมิตรใน GotoKnow ทั้งหลายที่เราเคยปฏิสัมพันธ์กัน จำได้เสมอว่าไม่ว่าใครจะมาจะไป หายไปนานแค่ไหน เมื่อเราได้พบเห็นกันอีกในนี้ เราก็ยังคงรู้สึกดีๆต่อกันเหมือนเดิม....เพราะฉะนั้น แม้ช่วงนี้จะต้องหายไปอีกหลายวัน ก็รู้ว่า...เรายังคิดถึงกันเสมอ...
คิดถึงเช่นกันค่ะพี่โอ๋ ขอให้้งานสำเร็จลุล่วงด้วยดีค่ะ :)
พี่โอ๋คะ
"เรายังคิดถึงกันเสมอ"
เรายังคิดถึงกันสมอนะคะ
ไม่ได้ส่งข่าว ไม่ได้ไปหา ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึงนะคะ
วางแผนปลายปีจะไปเยี่ยมค่ะ
คิดถึง คิดถึง คิดถึง
......
มิตรภาพที่ดีงามที่มีให้กันเสมอค่ะ
......
คิดถึงนิดหน่อย คิดถึงพี่เม่ย คิดถึงแหม่ม คิดถึงพี่ไมโต พี่จิน และอีกหลาย ๆ คน
น้องแป๊ดก็เจอกันหลายครั้ง แต่คุณจิ๊บนี่อีก 2 เดือนจะครบปีแล้วค่ะ อิอิ
......
ขอให้มีความสุขนะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์โอ๋
- แอบคิดถึงเล็ก ๆ ก็เลยแวะมาหา ฮิ ฮิ มารายงานตัวคะ
สวัสดีค่ะพี่โอ๋
คิดถึงม๊ากมากค่ะ แต่ก็เข้าใจว่างานยุ่ง (เหมือนกันเลย) หนิงฝากบางคำไว้ที่ ถาม-ตอบนะคะพี่โอ๋
สู้ๆนะคะ แต่ยังไงก็ต้องอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
คิดถึงค่ะ
สวัสดีครับ
ไม่มาก็เหมือนมา มาก็เหมือนไม่มา
อยู่เหมือนไม่อยู่ ไม่อยู่เหมือนอยู่
อยู่ที่ใจครับ
ใช่เลยค่ะ พี่ก็รู้สึกเช่นนี้เวลาเรามีภารกิจข้างหน้าที่ต้องทำให้เสร็จ พี่เชื่อว่าส่วนใหญ่ชาวG2K ก็คิดเช่นนี้กันนะคะ แม้ไม่เห็นกันก็ระลึกถึงอยู่เสมอ ด้วยความรู้สึกดีๆที่ได้รับซึ่งยังคงอยู่ในหัวใจ ไม่ได้หายไปไหนค่ะ