เป็นมนุษย์สุดดีที่กล้าสู้
ผิดเป็นครูซาบซึ้งพึงแก้ใข
ตราบชีวิตยังมีลมหายใจ
ย่อมมีวันฟ้าใสดอกไม้บาน
เคยเห็นใหมคนที่ขี้ขลาด กลัว อ่อนแอ จนไม่กล้ารับผิดชอบ ไม่กล้าลงมือกระทำการใด ๆ ได้แต่หลบเลี่ยงอยู่ข้างหลัง ด้วยความหวาดหวั่น ต่อความล้มเหลว อับอายต่อการทำผิดพลาด ไม่กล้าก้าวเดิน สั่นสะทกต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ขอแค่หยุดนิ่งอยู่กับที่ ปัดป่ายงานที่ควร ทำให้คนอื่นหรือทำอย่างกระด้าง แถมยังโง่เขลาด้วยการปลอบตนเองอีกว่า
" เมื่อเราไม่ได้ทำงาน เราก็ไม่มีทางทำผิด และไม่มีใครว่าเราได้เพราะเราไม่ผิด"
ที่แท้ผู้ที่ไม่ยอมทำอะไรเลย ทั้ง ๆ ที่ควรทำ นั่นคือผู้ทำผิดพลาดเต็มตัวแล้ว แสดงว่าคนนั้นไม่ยอมโต ถ้าโตก็โตแต่ตัวไม่ได้เป็นผู้ใหญ่อย่างแท้จริง เขาบ่ายเบี่ยงให้ผู้อื่นเป็นผู้รับภาระ เขาเพียงยืนดูด้วยความเฉยเมยอย่างไร้นำใจ
ฉะนั้นผู้ที่กล้าเอาสองบ่าแบกรับภาระ หัวหน้าที่กล้าเอาคอรับผิดแทนลูกน้อง (ไม่ใช่จ้องที่จะฆ่าลูกน้องเพื่อเป็นผลงานของตนเอง ) ทำงานไม่เกี่ยง อย่างขยันขันแข็ง หากจะมีข้อผิดพลาด บกพร่องเกิดขึ้น "ขอให้สบายใจไว้เถิดว่า เราผิดน้อยกว่าผู้ที่นิ่งดูดาย หลบเลี่ยง ไม่ยอมรับภาระ " อย่างแน่นอน
เป็นธรรมดาของการทำงาน เราอาจก้าวพลาดไปบ้างในจุดนั้น หรือจุดใหน ๆ ก็ตาม อาจจะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์หรือความรอบคอบไม่เพียงพอ
ขอให้มอบดอกไม้แห่งการให้อภัยให้กับตนเอง แทนการลงโทษซ้ำเติมตนเอง พร้อมกับศึกษาหาจุดบกพร่อง และแก้ไขใหม่อย่างบากบั่นและเบิกบาน ไม่ตอกย้ำนำข้อผิดพลาดมาทำให้ใจต้องกังวลและหม่นหมอง สิ่งใดผ่านไปแล้วย่อมผ่านไปแล้ว ไม่สามารถย้อนเวลากลับมาทำใหม่ได้
จงให้กำลังใจและความอดทนเป็นของขวัญแก่ตนเองเมื่อชีวิตเกิดผิดพลั้งไป เมื่อได้ของขวัญที่มีค่าอย่างนี้แล้ว ชีวิตท่านจะมีแต่ความเจริญก้าวหน้าและประสบผลสำเร็จยิ่ง ๆ ขึ้นไป
***** ผู้ที่มีความตั้งมั่น ย่อมประสบผลสำเร็จ
***** อย่าซ้ำเติมตัวเอง จงให้กำลังใจตัวเอง
สวัสดีครับครูสิงห์
เห็นด้วยทุกประการเฉกเช่นนี้แล
" เมื่อเราไม่ได้ทำงาน เราก็ไม่มีทางทำผิด และไม่มีใครว่าเราได้เพราะเราไม่ผิด" กลุ่มนี้ถ้าเป็นสัตว์ละก้อ..คงรู้นะครับคุณครู
ถูกต้องนะคร้า................บ