การประเมินตนเองและรู้จักความพอดีของตนเอง

      วันนี้นักศึกษาเตรียมจัดงานไหว้ครูของปีการศึกษา 2551 และมีการมอบเครื่องหมายเลื่อนชั้นปี มอบหมวกพยาบาล มอบขีดหมวก ภาคกลางคืนมีงานรับตะเกียง ของชั้นปี 2 ซึ่งรุ่นพี่จะมอบให้เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นชีวิตการฝึกปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วยของชีวิตนักศึกษาพยาบาลที่นี่

     แต่ปีนี้มีสิ่งที่ครูทนไม่ได้คือ นักศึกษาชั้นปี 2 เก็บเงินห้อง เพื่อเป็นค่าถ่ายรูปในงานนี้ คนละ 1,000 บาท และช่วงหลัง ๆมา มีนักศึกษาบอกให้ผู้ปกครองมาร่วมงานและอยู่ จนถึงงานภาคกลางคืน 4-5 ทุ่ม ซึ่งผู้ปกครองเป็นคนต่างจังหวัดส่วนมาก

     งานไหว้ครู และพิธีรับตะเกียงกลางคืน เดิมเคยเป็นงานภายในของวิทยาลัยฯ และนักศึกษารุ่นพี่รุ่นน้องเท่านั้น ไม่เข้าใจว่าทำไม นักศึกษาจึงคิดถึงตัวเองมากมาย ให้ผู้ปกครองเดินทางมาจากต่างจังหวัด   และให้ความสำคัญของงานนี้มากเกินไป ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้จบการศึกษา (ไม่ใช่งานรับปริญญา)

     ช่วงกลางวัน วันนี้มีช่างจากร้านถ่ายรูปมาตั้ง stand เพื่อจัดเตรียมสถานที่ถ่ายรูปหน้าเสาธง เป็นภาพหมู่ทั้งชั้นปี ( ที่เก็บไปคนละ 1,000 บาท ) นักศึกษาจัดกันเอง อาจารย์ประจำชั้นไม่ได้รับรู้ด้วยและ น่าจะมีนักศึกษาบางส่วนมีปัญหาเรื่องเงินจำนวนนี้

    อยากเตือนคนที่เป็นนักศึกษาอยู่ว่า เศรษฐกิจระยะนี้ไม่ดี พ่อแม่ทำงานหาเงินมาด้วยความยากลำบาก เหตุใดจึงต้องมาใช้จ่ายแบบนี้ เพื่อชื่นชมตนเอง เพื่อความสวยงาม เคยคิดหรือไม่ว่าความพอดีอยู่ตรงไหน ?

    และพรุ่งนี้ครูจะต้องเห็น นักศึกษาจ้างช่างมาแต่งหน้า  & เสียเงินซื้อของขวัญของชำร่วยให้กัน   รายได้จะตกสู่แม่ค้าของขวัญ แต่นักศึกษาเคยคิดถึงคนที่หาเงินให้ตัวเองใช้บ้างไหม

    อยากให้พิจารณาว่าอะไรจำเป็น อะไรตัดทิ้งไปได้  จำเป็นไหมที่ต้องตามอย่างหมู่คณะ  ไปทุกเรื่อง.... อยากให้ใช้ คุณลักษณะ  Assertive  คัดค้านเพื่อนบ้าง ในกรณีที่นำไปทางไม่เหมาะสม  น่าจะช่วยกันดึงไปในจุดที่เหมาะสม 

     อยากให้เห็นคุณค่าของการตั้งใจเรียน ตั้งใจฝึกงาน  มากกว่าตั้งใจรับหมวก รับขีดหมวก กว่านี้