"ก็เพราะเมียของข้าพระพุทธเจ้าสั่งให้มาอยู่ที่เต้นท์นี้พระเจ้าค่ะ"

     กลับมาเร็วอีกแล้วครับท่าน...เป็นเพราะต้องเตรียมการสอนให้กับนิสิตที่เรียนวิชาการเลี้ยงผึ้ง...นิสิต (หรือเกือบทุกคน) ชอบฟังนิทาน เลยเขียนเอาไว้เพื่อทำ Link เข้าสู่บทเรียน...เป็นนิทานของท่านดร.อาจอง อีกเช่นเคย..เชิญติดตามได้ครับ

พระราชากับมเหสีทั้งห้า

         กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาองค์หนึ่ง มีมเหสี ๕ องค์..  มเหสีทั้ง ๕ องค์นี้ ต่างก็เรียกร้องเอานั่นเอานี่จากพระราชา พอไปเห็นอะไรสวยงาม ก็ทูลขอกับพระราชา พระราชาเป็นผู้ที่กลัวมเหสี ก็เลยตามใจ แต่สุดท้ายพระองค์ก็ไม่มีความสุขเลย....

        วันหนึ่งพระราชา ก็เลยไปปรึกษากับคณะรัฐมนตรี ซึ่งเป็นผู้ชายล้วน "นี่แนะนำเราหน่อยเถิด ทำอย่างไรเราถึงจะไม่กลัวเมีย"

        พวกคณะรัฐมนตรีก็กราบทูลว่า "พวกข้าพระองค์ไม่มีอะไรจะแนะนำพระองค์ได้ เพราะพวกข้าพเจ้าก็กลัวเมียเหมือนกัน"

        พระราชาคิดแผนการได้แผนหนึ่ง จึงตรัสว่า "เอาอย่างนี้ เราจะเชิญผู้ชายมาทั้งแผ่นดิน ในวันนั้นเราจะตั้งเต้นท์สำหรับคนกลัวเมียให้ไปอยู่ตรงโน้น" "ส่วนคนที่ไม่กลัวเมีย เราจะตั้งเต้นท์ไว้ตรงนี้"

        "ด้วยวิธีการอย่างนี้เราก็จะได้ไปปรึกษากับคนที่ไม่กลัวเมีย แล้วก็ขอคำแนะนำจากเขาว่าเขามีเคล็ดลับอย่างไรถึงไม่กลัวเมีย จะได้นำมาปรับปรุงตัวของเรา"

         พอถึงวันนัดหมาย เต้นท์ของผู้ชายที่กลัวเมีย ล้นออกมาเลย ไม่มีที่ยืนในเต้นท์
ในขณะที่เต้นท์คนไม่กลัวเมีย ไม่มีใครมาเลย..พระราชาก็ทรงกลุ่มพระทัย "อะไรกันทั้งแผ่นดิน ไม่มีคนที่ไม่กลัวเมียเลยเหรอ"


       ในที่สุดนาทีสุดท้าย มีผู้ชายคนหนึ่งมาที่เต้นท์คนไม่กลัวเมีย


        กษัตริย์ทรงดีพระทัย เสด็จพระราชดำเนินโดยเร็วไปหา "ไหนบอกเราซิว่า เธอมีเคล็ดลับอย่างไรจึงไม่กลัวเมีย"

        ผู้ชายคนนี้ก็ตอบว่า "ข้าพระพุทธเจ้าก็กลัวเมียเหมือนกันพระจ้าค่ะ"

        พระราชา "อ้าวแล้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ต้องไปอยู่ที่เต้นท์โน้นซิ"

         ชายไม่กลัวเมีย "ข้าพระพุทธเจ้าไม่ไปหรอกพระเจ้าค่ะ จะทำอย่างไรกับข้าพระพุทธเจ้าก็ได้ แต่ข้าพระพุทธเจ้าไม่ยอมไป"

         พระราชา "ทำไมล่ะ"

         ชายไม่กลัวเมีย "ก็เพราะเมียของข้าพระพุทธเจ้า สั่งให้มาอยู่ที่เต้นท์นี้พระเจ้าค่ะ">

 

       นิทานเรื่องนี้ให้ข้อคิดว่า

  1. เราทุกคนคือพระราชา มเหสีทั้งห้า คือประสาทสัมผัสทั้ง 5 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย)  เราต้องกลับมาเป็นพระราชาใหม่ และใช้เครื่องมือทั้ง ๕ ในการเรียนรู้สิ่งต่างๆ
  2. เราต้องควบคุมมัน แต่ตอนนี้ประสาทสัมผัสทั้ง ๕ นั้น มันมาควบคุมเรา เรากลายเป็นทาสของประสาทสัมผัสทั้ง ๕ ไปแล้ว
  3. ถ้าเป็นแบบนี้ เราจะเรียนรู้อะไรไม่ได้หรอก ถ้าเราอยากจะเรียนรู้ในสิ่งที่ถูกต้อง เราต้องควบคุมประสาทสัมผัสทั้ง ๕
  4. ใช้ตาในการรับแสง รับข้อมูล, ใช้หูในการรับเสียง, ใช้จมูกในการรับกลิ่น, ใช้ลิ้นในการรับรส, ใช้กายรับสัมผัส
  5. ไม่ใช้ประสาทสัมผัสทั้ง ๕ สร้างกิเลสให้กับเรา เห็นอะไรสวยงามก็อยากได้, ฟังเพลงเพราะๆ ก็อยากโหลดเพลงเข้ามือถือ, อาหารก็ต้องออกไปทานนอกบ้าน.., ต้องสัมผัสเตียงนอนนุ่มๆ หรูๆ หรือรถยนต์ราคาแพง..อิอิ

 

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)