สวัสดีครับ วันนี้มีนิทาน ของท่านดร.อาจอง มาเล่าให้อ่านอีกแล้ว หวังว่ายังไม่เบื่อกันนะครับ มาเริ่มกันเลย
|
ปล่อยวาง...เสียบ้าง ที่ลพบุรี.. มีชื่อเสียงมากในเรื่องของลิง ที่ศาลพระกาฬ มีฝูงลิงอยู่มาก นักท่องเที่ยวมากันเยอะ ประชากรของลิงก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เดี๋ยวมันก็มากระชากกระเป๋าและก็วิ่งหนีไป เดี๋ยวมันก็มาขโมยแว่นตาไป เดี๋ยวมันก็มารบกวนชาวบ้านที่มาเที่ยว ทางการลพบุรีก็เลยบอกว่า เราต้องจับลิงไปปล่อยที่อื่นลดประชากรของลงไปบ้าง จะได้ไม่รบกวนนักท่องเที่ยวมากนัก เขาเลยเอากรงใหญ่ๆ มาตั้งที่ศาลพระกาฬ แล้วเขาก็พยายามล่อลิงเข้าไป ปรากฏว่าที่นั่นมันมีหัวหน้าลิงหรือจ่าฝูงที่ฉลาดมาก หัวหน้าลิงบอกลูกน้อง "อย่าไปหลงกลพวกมนุษย์ อย่าเข้าไปในกรงเด็ดขาด" ปรากฏว่าทางการจับลิงไม่ได้สักตัว อันนี้เคยลงข่าวหนังสือพิมพ์หน้าแรกเลยครับ ว่าทางการลพบุรีพยายามจับลิงแต่จับไม่ได้สักตัว "เขาลืมไป" ลืมวิธีการของชาวบ้าน ภูมิปัญญาชาวบ้านสำคัญมาก ในสมัยก่อนเราสามารถจับลิงกันได้อย่างสบาย
วิธีการจับลิง เราจะหาหม้อดิน หาปากแคบๆ ใส่ขนมเข้าไป แล้วเอาหม้อดินเหล่านั้นไปไว้ใต้ต้นไม้ที่ลิงอาศัยอยู่ สักครู่ลิงก็ลงมา แล้วเอามือล้วงเข้าไปในหม้อดิน กำขนมที่มันอยากจะกินเอาไว้ พอมันดึงเอามือออกปรากฏว่ามือมันติดอยู่ในหม้อ เพราะปากมันแคบนิดเดียว พอมือมันกำขนมอยู่มันก็ดึงไม่ออก ตอนนี้ชาว บ้านก็ไล่ตาม ไอ้ลิงมันอยากจะกินขนมมันก็เลยไม่ยอมปล่อย ซึ่งถ้ามันปล่อยมันก็เอามือออกมาได้ แล้ววิงหนีปีนขึ้นต้นไม้ได้ ซึ่งมันปีนได้คล่องแคล่วว่องไว แต่นี่มันต้องขนเอาหม้อดินซึ่งหนักไปด้วย เพราะมันไม่ยอมปล่อยขนม พอมันจะปีนหนีขึ้นไปบนต้นไม้ มือไม่ว่างแล้วยังมีน้ำหนักถ่วงอีก มันเลยปีนไม่ได้ ชาวบ้านก็เลยจับลิงได้ ง่ายนิดเดียว.. แต่ลิงมันโง่ ถ้ามันปล่อยมือมันก็เป็นอิสระ แต่มันไม่ยอมปล่อยครับ... มนุษย์เราก็คล้ายๆ กับลิงตัวนั้น เราไม่ค่อยปล่อยเหมือนกัน เรามีปัญหากันเยอะเลย ลองคิดดูซิครับ คนไปทำงาน เจอปัญหามากมาย เจออุปสรรค เขาก็เครียดกับงานของเขา พอตอนเย็นเขาก็เอาปัญหาเหล่านั้นกลับไปที่บ้านด้วยครับ หลายคนแบกเอกสาร แบกแฟ้มกลับไปทำงานที่บ้าน แล้วก็กลับไปเครียดต่อที่บ้านของเรา แทนที่จะมีความสุขกับครอบครัว ม้นก็เลยไม่มีความสุข พอถึงเวลานอนเรามัวแต่คิดถึงปัญหาโน้นปัญหานี้ เราก็ยังเครียดอยู่ก็เลยนอนไม่ค่อยหลับ ถึงเวลาตื่นขึ้นมาเราก็เลยเพลีย ไม่ค่อยมีแรง ไม่ค่อยสดชื่น เสร็จแล้วเราก็ไปเครียดต่อกับปัญหาต่างๆ.... โอย..การทำงานแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลยครับ ปล่อยวางเสียบ้าง...พอเลิกงาน..เราก็เอาปัญหาต่างๆ วางไว้ที่ทำงาน..เอาทุกอย่างไว้ที่ทำงาน แล้วก็กลับไปบ้าน กลับไปแล้วเราก็โล่ง โล่งทุกอย่าง ไปถึงบ้านเราก็ยิ้มแย้มแจ่มใส ไปมีความสุขกับครอบครัว พอจะนอนก็ปล่อยวาง วางทุกอย่าง ใครที่รู้จักปล่อยวาง พอวางศีรษะบนหมอนปุ๊บ หลับสบายเลย ตื่นขึ้นมาเราก็สดชื่น มีกำลังพร้อมที่จะไปเผชิญหน้ากับปัญหาต่างๆ แล้วเรากลับแก้ปัญหาได้ดีกว่าเดิม ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม... อย่าเป็นแบบไอ้ลิงตัวนี้ มัวแต่ยึดอยู่นั่นแหละแล้วมันจะปลอดภัยได้อย่างไร
|
ครับ นิทานเรื่องนี้ก็สอนว่า "ปล่อยวางเสียบ้าง..แล้วเราจึงจะมีความสุข"
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์
神奇的蜂爷
(shen2 qi2 de1 feng1 ye2)
