ข้าราชการจังหวัดชายแดนใต้ ไว้อาลัย

ระหว่างเดือนมิ.ย.-ก.ค. 51 ศูนย์บริการวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีโอกาส ได้บริการพี่น้องข้าราชการภาคใต้ จาก 3 จังหวัดที่วิกฤตและบางอำเภอของสงขลาและสตูล   โดยเป็นโครงการของ ก.พ. จำนวน 600 คน แบ่งเป็น 6 รุ่นๆละ 6 วัน  ก.พ.เขามีหลักสูตร มาให้เรา ทำ แต่เราประยุกต์ออก ส่วนใหญ่ไม่เน้นการบรรยาย เช่นเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ก็ออกไปดูบ้านคำปลาหลาย ตำบลบ้านดง อำเภออุบลรัตน์ ขอน แก่น ดูว่าหมู่บ้านเล็กๆ ท่เคยเป็นหนี้สิน จนต้องออกไป ทำงานต่างแดน แล้วมาพลิกฟื้น จนวันนี้ ไม่ง้อ ธกส.ไม่สนกองทุนหมู่บ้าน เขาอยู่อย่างพอเพียงได้อย่างไร  เรื่องวิสาหกิจชุมชน ก็พาไปดู บ้านนาข่า ที่อุดรธานี จังหวัดชายแดนที่สงบ ก็พาไปดูหนองคาย จากนั้น ก็พาไปเยี่ยม เพื่อนบ้านที่ สปป.ลาว ดูว่าดินแดนที่แตกระส่ำ ในอดีต วันนี้เขาเจริญไป เท่าใดแล้ว ให้พี่น้องข้าราชการทั้ไทยพุทธและไทยมุสลิม ได้ศึกษา เพื่อเอาไปปรับใช้ที่ภาคใต้ได้  ที่สำคัญ เราสร้างคำว่าเพื่อนให้พี่น้องจากใต้ ที่ไม่รู้จักกัน ได้รู้จักกัน รักกัน เพื่อนยิ่งใหญ่ทีสุด เมื่อมีรัก ทุกอย่างก็สำเร็จ

อยู่กับท่านเหล่านี้ เห็นใจ เข้าใจท่านมาก หลายท่านตั้งใจทีทำเพื่อแผ่นดินไทยจริงๆ หลายท่านไม่ใช่คนพื้นที่ แต่ไม่ยอมย้าย ประโยคหนึ่งที่ท่านบอกผมคือ พวกผม พวกหนูไม่ทำแล้วใครจะทำ ที่นี้ก้แผ่นดินไทยเหมือนกัน  วันอำลา เราจัดโปรแกรมไว้ ถุกเปลี่ยนทุกรุ่น เพราะทุกท่านอยากแสดงออก เราไม่อยากจัดเพลงเพื่อชีวิต เพลงปลุกใจ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นอย่างไร แต่ เพลงเหล่านี้จะถูกร้องโดยพวกท่านเอง ขวานที่ไม่มีด้าม หากใช้ไปคงไร้พลังดูจะเนเพลงที่เรียกน้ำตาได้มาก พอๆกับเพลงกำลังใจที่พวกเราร้องเพื่อพวกท่านเหล่านั้น  คืนจะอำลา ภาพที่คนขอนแก่นกับคนภาคใต้กอดอำลา ท่ามกลางคราบน้ำตา เหมือนญาติที่สนิทที่สุด ต้องจากกัน ครับ เราเป็นญาติร่วมแผ่นดินไทยครับ

ในการอบรมครั้งนี้มีการสูญเสียด้วย กล่าวคือ พี่น้องรุ่นที่ 4 จนวน 2 ท่านที่เป็นตำรวจอยู สภ.ทุ่งยางแดง ปัตตานี ท่านหนึ่งเป็นรองผู้กำกับอีกท่านเป็นดาบตำรวจ กลับจากขอนแก่นเช้าวันจันทร์ คืนวันพุธท่านก็ไปตรวจพื้นที่แล้วูกระเบิด  เสร้ามากครับ ผมไปถวายสังฆทานให้ท่านที่ขอนแก่น ส่งภาพที่ท่านออกทีวีที่ ขอนแก่น ไปเปิดในงานพระราชทายเพลิงศพ ผมยังรู้สึกอยู่เลยว่าเมื่อคืนวันอาทิตย์ท่านรองยังกอดผมแน่น พร้อมกับบอกผมว่า อาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะทำดีที่สุดเพื่อแผ่นดินครับ ขอถือโอกาสนี้ไว้อาลัยให้ท่านทั้งสองด้วย ท่านคือวีรบุรุษในใจของผม ของน้องๆ สะออนที่ดูแลท่านครั้งสุดท้ายเมื่อมาอีสาน