วันที่ ๓๐ มิ.ย. ๕๑ ผมไปบรรยายพิเศษ เรื่อง “KM : การพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย แนวคิด ทฤษฎี และบทเรียนสู่ภาคปฏิบัติ” ที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา ในการประชุม “KM เติมเต็ม R2R : เสริมพลังภารกิจประจำสู่ ๑ ใน ๑๐๐ มหาวิทยาลัยโลก” ท่านที่สนใจ PowerPoint ที่ผมใช้บรรยาย ดูได้ที่นี่ หลังจากนั้น ผู้มีประสบการณ์ความสำเร็จ ๕ ท่าน มาเล่าเรื่อง (storytelling) R2R กับทุกพันธกิจ, R2R กับ NGO, R2R กับสายสนับสนุน, R2R กับชุมชน, และ R2R กับสายวิชาการ น่าสนใจมากครับ มีการถ่ายทอด IPTV และบันทึกวิดีโอไว้ด้วย หลังจบการเล่าเรื่องเล่าเร้าพลัง มีการแลกเปลี่ยนความเห็นและถามตอบ มีคำถามหนึ่งสะกิดใจผมมาก คือถามว่า จะมีการให้ทุนสนับสนุน R2R แก่คณะต่างๆ อย่างเท่าเทียมกันหรือไม่ ที่สะกิดใจก็เพราะนี่คือตัวอย่างของการตั้งคำถามผิด เรื่องสำคัญของ R2R ไม่ใช่ทุนวิจัย แต่เป็นความมุ่งมั่นที่จะพัฒนางาน และพัฒนาตนเอง (และทีมงาน) โดยอาศัยงานประจำ/การพัฒนางานประจำ เป็นขุมปัญญา งาน R2R ไม่ได้ต้องการทุนวิจัยมากมาย และหน่วยงานใดใช้วิธีสนับสนุน R2R โดยเอาเงินทุนวิจัยเข้าล่อ จะเป็นความผิดพลาด จะไม่เกิด R2R ของแท้ วิจารณ์ พานิช๓๐ มิ.ย. ๕๑
