เราไปสู่จุดหมายที่ฝัน อย่างเป็นจริง

 

     น้องแป๊ด ( คุณรัตตยา เขียวแป้น ) จาก หาดใหญ่ โทร. มาบอกว่า

 

"  ส่งหนังสือ สารานุกรม มาให้ ผ่านแผ่นดิน แล้ว ส่วน พี่อึ่งอ็อบ ส่งมาที่เด็กรักป่า ทางไปรษณีย์ "

 

     เราได้แต่ ขอบคุณ  และแซวเล็กๆ ว่า เชียงใหม่ ฝาก หาดใหญ่ รายงานข่าวนะคะ ( แต่เห็นว่า

รายงานข่าวถึงกัน ทุกวัน )    น้องแป้ด ถามเรื่องสุขภาพ พร้อมกับบอกว่า 

 

   " ถ้าสุขภาพกาย เท่าสุขภาพใจ ก็ดีซิเน๊อะ พี่หน่อย "

     จริงๆ เลยทีเดียว   ต้องบริหารให้เท่ากันจริงๆ

.......................................................................

     อาจารย์โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์  โทร.รายงานว่า เตรียมพร้อมแล้ว จะมาต้อนรับ คณะผ้าป่าหนังสือ เย็นวันนี้ ส่วนวันทอดผ้าป่า ก็จะพานักเรียนมาด้วย พร้อม นำเมนูเด็ด ขนมจีน แกงเขียวหวาน มาสมทบด้วย

 

    อาจารย์โรงเรียนบ้านสำโรง  ก็ โทร.มาถาม รายชื่อ ผลการตัดสินวาดภาพ เรียงความ เพื่อเตรียมเด็กๆมางาน  และบอกว่า คุณครูก็เตรียมตัวมาต้อนรับอย่างเต็มที่

 

   ส่วนชาวบ้าน เด็กๆ รอบๆนี้ ก็ เตรียมมาต้อนรับคณะผ้าป่าในครั้งนี้ โดยทราบเป็นระยะๆจาก วิทยุชุมชน และเด็กๆละคร ที่ตื่นเต้นกันมาก  บอกว่า "  อยากเล่นละครแล้ว " และ ชาวบ้านก็ อยากมาฟัง

หมอแคน ของน้องนักศึกษามหาวิทยาลัยสารคามด้วย

 

   เย็นเมื่อวาน ทางท่าน ผอ.และอาจารย์  ที่อยู่อำเภออื่น ( รร.บ้านภูดินหนองตระครอง   อ.เขวาสินรินทร์ จ.สุรินทร์ )   และชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล มีแผนจะไปร่วมงานด้วยในโครงการต่อไป ก็มาขอสังเกตการ เข้าร่วม งานผ้าป่าครั้งนี้ด้วย จะพา นักเรียนมาร่วมงานวัด ด้วย

 

   กลับมาจาก กายภาพบำบัด ตอนเย็น ก็ได้รับโทร.จากพี่หมู บอกว่า อยากมามาก ติดภาระกิจมากๆ

เลย  หลังจากนั้นก็ เมลมา

..................................

น้องหน่อยค่ะ
เมื่อเย็นแก่ ๆ พี่หมูโอนเงินเข้าบัญชีกสิกรไทย
จำนวน ๓,๐๐๐ บาท
หมายเลขเดิมที่พี่หมูเคยโอนค่าหนังสือมา
แม้ไม่ได้มาด้วยตัวเอง แต่อธิษฐานน้อมจิตขออนุโมทนา
มีส่วนร่วมในบุญผ้าป่านี้ด้วย
 
โอกาสหน้า คงมีวาสนาได้พบกันนะค่ะน้องหน่อย
ฝากความรัก ระถึงถึงเสมอ
 
พี่หมู
......................................
        พี่หมูคะ  ขอบพระคุณมากเลยคะ
        งานนี้ ถือเป็นงานเล็กๆแต่ยิ่งใหญ่  ของคนทำงานประจำ  ที่ริเริ่มโครงการผ้าป่าหนังสือเพื่อเด็ก
โดยมิได้เกี่ยวกับ หน้าที่การงานโดยตรง  เริ่ม โดย หนูนิด และ มีพี่น้อง หนุนช่วยแรง   อย่างแผ่นดิน 
  บอน     สายลม 
        หลายช่วงก่อนงาน เป็นช่วง ที่เครียดสำหรับ คนดำเนินงาน การคาดการณ์ การวางแผนงาน
การดำเนินงาน เพราะเริ่มโดยไม่มีทุนอะไรเลย มีแต่ใจ ที่อยากจะหาหนังสือให้เด็กๆ ได้อ่าน
เหมือนที่ เรา ผู้ใหญ่ ที่เติบโตมา
       อย่างน้องแผ่นดิน ก็หนุนทั้งใจ ทั้งกาย และอาจเดือดร้อนไปถึงครอบครัว ทำให้ รู้สึกว่า สายเลือด
คนทำกิจกรรม  เป้าหมาย มิใช่ อะไรอื่น  นอกจาก ปราถนาให้ ฝันของเพื่อน พี่น้อง เป็นจริง แม้ว่า
ความสุข จะระคนที่ใจ และใบหน้า    แต่ก็ซ่อนความห่วงใย ความกังวลไว้ให้ลึกที่สุด
       พี่หน่อย ไม่รู้ว่าจะตอบแทน น้ำใจที่เพื่อน พี่ น้อง มอบให้นี้ได้อย่างไรได้หมด  บอกหนูนิด กับ
แผ่นดิน ว่า พี่หน่อย อยากร้องไห้   กับการดิ้นรนของพวกเรา แต่ละคน
       ทุกคน ก็มีภาระกิจทั้งส่วนตัว     ส่วนครอบครัว  แต่ด้วยความที่เราอยากเจอกัน อยาก
ร่วมงานกัน    อยากเห็นเด็กๆอ่านหนังสือ   อยากเห็นโรงเรียนชนบท มีหนังสือดีๆ  ความอยาก
จึงเป็นแรงขับ ที่ทำให้เรากระทำ และลากพาทุกส่วนที่อยู่รายรอบเราไปด้วย   ไปด้วยกัน 
       ไปด้วยกัน  หลายคนยื่นมือออกมา และสัมผัสมือกัน   เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก อบอุ่น
เหมือนกับว่า  โลกนี้ไม่มีอุปสรรคอะไรเลย   เราไปสู่จุดหมายที่ฝัน อย่างเป็นจริง