ในการผ่าตัดซึ่งเป็นการผ่าตัดใหญ่ ต้องมีการเตรียมตัวนอกจากตัวคนไข้เอง ซึ่งต้องเตรียมเจาะเลือด เตรียมใจ เตรียมร่างกายแล้ว ลูก ๆ ทุกคนต้องเตรียมลางานไปเฝ้าเป็นเพื่อนด้วย ผมกับน้องชายที่เป็นแพทย์ไปก่อน 1 สับดาห์ ซึ่งเป็นช่วงผ่าตัด ส่วนหลังผ่าตัดจะให้น้องสาวที่เป็นพยาบาลและน้องชายที่เป็นวิศวะไปเฝ้า
ก่อนวันผ่าตัด 2 วัน หมอนัดให้พาแม่ไปนอนโรงพยาบาลครับ แต่ถึงแม้ว่าตัวผมและน้องจะอยู่ในวงการรักษาพยาบาล แต่เราไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ เมื่อไปถึงปรากฏว่าอาจารย์ (อาจารย์บอย) เขียนใบนอนให้แล้วล่ะ แต่ห้องพิเศษยังไม่ได้ เนื่องจากยังไม่ได้จอง ผมและน้องชายจึงต้องไปจองห้องพิเศษ เพราะเราอยากจะนอนเป็นเพื่อนแม่ด้วย คิวการจองของเราเป็นคิวที่ 32 ครับ ซึ่งเจ้าหน้าที่บอกว่าทำไมไม่จองมาก่อน เพราะที่นี่จองห้องได้ก่อนล่วงหน้าถึง 2 เดือน วันนั้นผมและน้องเลยกะกันว่าจะขออนุญาตหมอพาแม่ออกไปนอนโรงแรมกันก่อน พรุ่งนี้เช้าจะเข้ามาตรวจก่อนผ่าตัดตามคำสั่งแพทย์อีกครั้งหนึ่ง และจะตามเรื่องห้องอีกที
และแล้วในตอนเย็น เมื่ออาจารย์บอยมาตรวจ โชคดีมากที่มีคนไข้คนของอาจารย์คนหนึ่งสามารถออกจากโรงพยาบาลได้ในวันนั้น พยาบาลที่ตึกจึงสามารถจัดห้องให้ได้ในวันนั้นเลย ก่อนจะจัดเสร็จมีเวลาประมาณ 2 – 3 ชั่วโมง เลยขออนุญาตอาจารย์พาแม่ออกไปทานอาหารก่อน เพราะวันนี้อย่างไรก็ยังไม่ได้ทำอะไร รอพรุ่งตรวจร่างกายอีกครั้งก่อนผ่าตัด วันนั้นจึงเป็นวันที่ได้ทานอาหารที่ร้านกับแม่ก่อนผ่าตัด คืนนั้นแม่นอนกับน้องชายที่โรงพยาบาล
วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่แม่ต้องตรวจร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นการเอกซเรย์ การตรวจเลือด และการปรึกษากับแพทย์หัวใจ มีหมอน้อย (แพทย์ฝึกหัด) หมอใหญ่ (อาจารย์ และแพทย์ประจำบ้าน) มากมายที่เข้ามาประเมินร่างกายก่อนผ่าตัดหลายกลุ่ม (ตามปกติของโรงเรียนแพทย์) มีพยาบาลน้อยและใหญ่เข้ามาให้สุขศึกษาเรื่องการเตรียมตัวก่อนผ่าและหลังผ่า ซึ่งก็สนุกสนานกันไป เพราะแม่หูไม่ค่อยดี และฟังคำเมืองไม่ค่อยรู้เรื่อง ลูก ๆ เลยต้องแปลให้เป็นระยะ ๆ (ลูกจบจากเชียงใหม่ พอรู้คำเมืองบ้าง) นอกจากนั้นตอนบ่าย ๆ พยาบาลมาเช็ดตัว และสระผมให้แม่ด้วย ซึ่งแม่บอกว่าตั้งแต่เกิดมาเพิ่งมีคนเช็ดตัวให้ก็ครั้งนี้แหละ
พรุ่งนี้ (14 พ.ค.51) จะเป็นวันที่แม่จะเข้าห้องผ่าตัดแล้ว ลูก ๆ ตื่นเต้นกันพอควร แต่แม่ไม่ตื่นเต้น ..... ผลการผ่าตัดจะเป็นอย่างไร และแม่จะปลอดภัยไหม .... ต่อบันทึกหน้านะครับ ... ขอบคุณครับ
แวะมาเป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้โชคดีครับ
ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ขอให้ท่านหายไว ๆ ตอนนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาทตรงสะโพกด้านขวาหรือเป่า คงต้องไปตรวจ แต่ยังไงก็เอาใจช่วยคุณแม่คุณให้มีสุขภาพแข็งแรงนะคะ