แต่เธอรู้การรอคอยไม่เปล่าเปลือง แววตาเธอจึงรองเรืองระหว่างรอ

 

เคยรออะไรด้วยความหวังไหม....วันหนึ่งที่ต้มบะหมี่กินกันกับลูกชายตัวน้อย   ระหว่างรอบะหมี่เขานั่งมองถ้วยแล้วยิ้มอย่างมีความสุข  เลยเก็บความสุขนั้นมาเผื่อครับ

“รอ”

 

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสหมูสับ

เธอนั่งนับเวลาแสนช้าเชื่อง

แต่เธอรู้การรอคอยไม่เปล่าเปลือง

แววตาเธอจึงรองเรืองระหว่างรอ

วนมือไปซ้ายย้ายไปขวา

นาฬิกาอืดอาดเสียจริงหนอ

เอาล่ะ..เท่านี้ก็คงพอ

เปิดฝา..น้ำลายสอ  รีบตักซด