ความภาคภูมิใจ
ดิฉันเป็นพยาบาลเด็กมานานถึง23ปี รักและผูกพันอย่กับงานที่ทำมากเลยค่ะ เมื่อครั้งที่จบมาใหม่ๆคิดว่าคงเป็นพยาบาลและทำงานพยาบาลสัก15ปีก็คงจะเบนเข็มไปทางอื่น ดิฉันมีความสุขกับงานมากเลยมีความรักและผูกพันไม่อยากไปทำงานอย่างอื่นแล้วค่ะ วันหนึ่งมีคนไข้สาวน้อยอายุสัก4ขวบคุณยายพาเธอมาโรงพยาบาล เธอไม่ยอมให้พยาบาลทำอะไรให้เธอเลย เธอร้องไห้ตลอดเวลา ดิฉันได้เข้าไปพูดคุยและหยอกล้อกับสาวน้อยคนนี้ อ่านนิทานให้ฟัง พาวาดรูประบายสี ไม่นาน สาวน้อยก็เริ่มสนุก เล่นด้วย ยิ้มสวยให้ ถามหาคุณป้าทุกวัน เจาะเลือด ฉีดยา สาวน้อยไม่ร้องไห้งอแง คุณยายและคุณพ่อดีใจและงุนงงว่าสาวน้อยคนนี้เปลี่ยนไปมากมายจริงๆ เพราะสาวน้อยคนนี้ไม่กลัวโรงพยาบาลและไม่กลัวพยาบาลชุดขาวอีกแล้ว
ติดตามมาเชียร์ต่อค่ะ
ตามมายินดีต้อนรับ ถ้าคนอายุมากกลัวพยาบาลควรทำอย่างไรครับ อิอิๆๆ
อย่าลืมฝึกปรือ และ เข้ามาใช้บ่อยๆจะคุ้นเคยกับการใช้เองค่ะ พี่อ้อย (มือใหม่บังอาจเตือน) อิอิ เชื่อมั่นค่ะ ต้องก้าวไปกว่านี้แน่นอนค่ะ มีอยู่ภาพเดียว พี่สาวกับ คุณหลานแคน ไว้จะหาภาพอื่นๆมาเพิ่มนะคะ แวะมากระทุ้งค่ะ
อ้าว ภาพไม่ขึ้น อิอิ
พี่อ้อยเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องๆค่ะ ช่วยเป็นกำลังใจนะคะ ว่าที่ชำนาญการ
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ