พวกเรามีกลุ่มที่ชอบเที่ยวป่าอยู่ประมาณ 4-5 ครอบครัว ซึ่งจะจัดเที่ยวป่ากันประมาณปีละ 2-3 ครั้ง ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสไปนอนในป่าลึกที่ทางอุทยานฯยังไม่เปิดบริการนักท่องเที่ยวเนื่องจากยังขาดที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวก แต่ทางกลุ่มก็ได้ขออนุญาตเข้าไปพัก โดยกางเต็นท์นอน มีห้องน้ำเจ้าหน้าที่ป่าไม้พอได้อาศัย หลังจากการเดินเที่ยวป่า (โดยมีเจ้าหน้าที่นำทาง) พอตกกลางคืนพวกเราก็ก่อไฟและนั่งจับกลุ่มคุยกันท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นและคืนเดือนหงาย ดิฉันได้พาลุชายคนเล็กซึ่งอายุ 5 ขวบเข้านอน เมื่อลูกหลับดิฉันจึงออกมานั่งคุยกับสมาชิกต่อ เมื่อเวลาผ่านไปได้กลับไปที่เต็นท์เพื่อดูลูกชายแต่ต้องตกใจสุดขีดเมื่อไม่พบลูกชายในเต็นท์ ที่ตกใจเพราะบริเวณที่พวกเราไปพักเป็นที่ที่ยังมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่มาก เช่น เสือ ช้าง ในใจคิดว่าลูกอาจโดนเสือคาบไป ดิฉันเดินหาลูกจนทั่วรอบๆเต็นท์แต่ก็ไม่พบ จึงรีบย้อนกลับมาหาที่กลุ่ม จึงได้พบลูกนั่งร้องไห้อยู่มุมมืดข้างต้นไม้เนื่องจากตื่นมาไม่พบแม่นั่นเอง
สวัสดีครับ