การเปลี่ยนแปลงที่ทันยุคสมัย

          เมื่อ 2-3 วันที่ผ่านมากลุ่มเบญจบูรพา นัดประชุมเพื่อทบทวนภารกิจที่ กศน.ฉะเชิงเทรา มากันเกือบครบ มีผม ผอ.ปราจีนบุรี ผอ.สมุทรปราการ ขาดเพียง ผอ. นครนายกเพราะติดประชุมที่กรุงเทพฯ ผอ.ฉะเชิงเทราเป็นประธานที่ประชุม

          เราคุยกันหลายเรื่องครับ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องการประกันคุณภาพภายนอก ที่ สมศ.จะมาประเมินในเร็ววันนี้ แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่าน่าสนใจมาก จึงขออนุญาตนำมาเผยแพร่เผื่อท่านที่สนใจจะร่วมแสดงความคิดเห็นบ้าง

          เรื่องที่ผมกล่าวถึงนี้คือเรื่อง กศน.ตำบล สำนักงานกศน. มีนโยบายขยายขอบเขตการทำงานที่เป็นรูปธรรม นัยว่าให้มีสำนักงานที่เรียก กศนตำบล ที่ดูแลรับผิดชอบจัดกิจกรรมทั้งหลายมีพนักงานราชการเป็นผู้รับผิดชอบ ในความจริง กศน. ก็มีลักษณะการทำงานโดยใช้ตำบลเป็นตัวตั้งอยู่แล้วในปัจจุบันนี้ แต่ยังไม่เป็นรูปธรรมเท่าที่ควร ครั้งนี้จึงคิดว่าน่าจะดำเนินการอย่างจริงจังเสียที ที่ประชุมแลกเปลี่ยนในประเด็นนี้อย่างกว้างขวาง แต่จุดที่น่าสนใจอยู่ที่การอภิปรายของ ผอ.กุลธร จากสมุทรปราการ

          ผอ.จากสมุทรปราการค่อนข้างจะไม่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้ เหตุผลที่ท่านกล่าวถึงคือ  พวกเราเคยเห็นร้าน Seven Eleven ตั้งอยู่บนถนนเดียวกันใหม หรือบางแห่งตั้งอยู่คนละมุมตึก ห่างกันไม่เกิน 500 เมตร แต่เขาก็ขายสินค้าของเขาได้ มีผู้คนเข้าไปใช้บรืการทั้งวัน เพราะละแวกนั้นเป็นชุมชนที่มีคนมาก ทำไมเราไม่เอาแนวคิดนี้มาใช้กับงาน กศน.บางตำบลเป็นชุมชนเล็ก คนไม่มากก็ไม่จำเป็นต้องมี กศน.ตำบล ถ้าประชาชนจะใช้บริการก็ให้ กศน.ตำบลข้างเคียงเป็นผู้ดูแล ในทางตรงกันข้ามถ้าตำบลใดเป็นชุมชนขนาดใหญ่ก็ไม่จำเป็นต้องมี กศน.เดียวที่รับผิดชอบ จะตั้ง 2-3 แห่งต่อตำบลก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร ผมเหลือบไปมองผู้เข้าร่วมประชุมเห็นทุกคนพยักหน้าแสดงว่าเห็นด้วย(รวมทั้งตัวผมเองด้วย)

         นอกจากนี้ ผอ.กุลธร ได้อธิบายถึงกลยุทธ์การทำงานของร้ายสะดวกซื้ออีกว่า สินค้าใดในร้าน เมื่อเอาขึ้นชั้นขาย ภายใย 3 วัน สินค้านั้นขายไม่ได้เลยเขาเอาลงจากชั้นขายของทันที ประเด็นนี้ไม่จำเป็นต้องอธิบายต่อว่า สินค้าบางตัวของ กศน. จากอดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย ผมแอบคิดในใจ ทั้งสองประเด็นที่ผู้กล้าจากสมุทรปราการเสนอ คงเป็นประเด็นที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในเร็ววันนี้

          หรือพวกเราชาว กศน. ทั้งหลายคิดอย่างไร ?