สัปดาห์ก่อนมีเวลาไปเดินเที่ยวชมธรรมชาติ ตามทุ่งนา ที่บรรพบุรุษ ได้ยกให้เป็นสมบัติ ประมาณ 60 ไร่ (ว้าวรวยจังเลย ) ล้อเล่นครับ ไม่ถึงหรอก เพราะเป็นที่นาจริงๆ ประมาณ 20 ไร่ อีก 40 ไร่ อนุรักษ์ไว้เป็นป่าธรรมชาติ ไว้อาศัยตอนแก่ อาจออกไปสร้างอาศรม เป็นฤาษี บำเพ็ญภาวนาที่นั่น มีต้นไม้สูงๆ ประเภทพวกยางนา ต้นจิก ไม้เต็งรัง และพิเศษ ในปีนี้ ได้ถากถางป่าที่เป็นป่าละเมาะ ไม่มีไม้โต จำนวน 5 ไร่ ปลูกมันสำปะหลัง // สังเกตุบริเวณ ที่พื้นที่จะมีเห็ด ออกมาก โดยเฉพาะปีนี้ฝนมาเร็วกว่าปกติ ทำให้ชาวบ้านออกมาเก็บเห็ดขายกัน ราคาถูกอย่างไม่น่าเชื่อ คือ หลังจากเก็บเห็ดมาแล้ว ทำความสะอาดนำไปต้ม พอประมาณ ใส่ถึงพลาสติก นำไปขาย กก. ละ 8 บาท เห็ด กก. หนึ่งๆ จำนวนไม่ใช่ธรรมดานะครับ
(นี่ไงครับ เห็ดทั้งนั้น ) พ่อค้าคนกลางมารับซื้อไปขาย ได้เป็นกระสอบปุ๋ย สอบถาม พบว่า วันหนึ่งๆ จะได้ประมาณ 5 กระสอบปุ๋ย เฉพาะหมู่บ้านเดียวนะครับ แหม !!!!!!!!!!!!
เห็ดที่พบมาก คือ เห็ดดิน เห็ดระโงก (ใช้ภาษาถิ่นดีกว่านะครับ ไม่ค่อยชำนาญภาษากรุง) เห็ดปลวก (เห็ดโคน) เห็ดน้ำหมาก อีกเยอะ ที่ผมก็ไม่รู้ อาศัยสอบถามชาวบ้าน
ผลพวงที่มากับที่ชาวบ้านกินเห็ดเยอะๆ คือ เห็ดมีพิษ ที่ชาวบ้านกินและเกิดเบื่อเมา น้องชายทำงานที่ห้องฉุกเฉิน รพ. มาบ่นให้ฟัง ว่า มีคนเมาเห็ดมาทำการรักษา คืนเดียว 5 - 6 รายก็มี เหนื่อยหละครับ
แต่ช่วงระยะวลาที่เห็ดออกมาให้เก็บ เป็นช่วงเวลาที่สั้น ประมาณ 2 สัปดาห์ ในช่วง 2 สัปดาห์นี้ แถวบ้านผมจะมีคนเข้ามามาก ไม่รู้มาจากไหน มาเป็น สิบๆ คันรถ บางคันมาตั้งแต่ตีสาม ก็มี พอลงมาแล้วก็เข้าป่าหาเห็ดไป ได้มาแต่ละที เป็น 2 กระสอบ ก็แบ่งกันทำมาหากินกันไป เข้าใจแหละครับ ว่าบ้านเขา คงจะตัดไม้ทำลายป่ากันหมด ไม่เหลือให้มีเผ่าพันธ์เห็ดให้ลูกหลานกิน ก็เลยซัดเซ พเนจรมาหากันที่นี่
พี่จิ๋ว...
ถือว่าเป็น "คนรวย" เลยครับ มีทรัพยากรที่มีคุณค่ามากมายขนาดนี้ มีโอกาสอยากให้ไปเยี่ยม พ่อครสุทธินันท์ ที่สวนป่ามหาชีวาลัยอีสานครับ ตรงนั้นมีองค์ความรู้มากมายให้ได้เรียนรู้ โดยเฉพาะการจัดการสวนป่าธรรมชาติ แบบธรรมชาติ :)
วันที่ ๑๘ หากผมไม่มีภารกิจเร่งด่วน จะได้พบเจอกันครับ งานนี้เราจะได้พบกับนักเขียนชื่อดัง พี่อรสม สุทธิสาครด้วย ผมเองก็ไปคุยแลกเปลี่ยนประเด็น "จากเรื่องเล่า สู่งานเขียน" ครับ
เจอกันที่ กทม.ครับ