แรงบันดาลใจในความหมายของผม คือ การค้นหาความต้องการของเราเองว่าเราจะทำงานนั้นๆไปเพื่ออะไร ...จำได้ครั้งหนึ่งที่ ตนเองต้องการทำอะไรสักอย่างที่รู้สึกไม่จำเจในชีวิต ที่แปลกกว่าวิถีชีวิตปกติทั่วไป คือ การปั่นจักรยานมาทำงาน เป็นระยะทางไป-กลับ 60 กม. (เที่ยวละ 30 กม.) ใช้เวลาเที่ยวละ 1 ชั่วโมง รวม 2 ชั่วโมงต่อวัน สัปดาห์ละ 2-3 วัน โอ้...มันช่างเป็นการกระทำที่วิเศษจริงๆ กำลังกายได้แน่นอน แต่กำลังใจสิ มันเริ่มสะสมขึ้นเรื่อยๆ ว่า ...เราสามารถทำได้ทุกอย่างหากตั้งใจและมุ่งมั่น..เป็นการเติบโตจากภายในตัวเราเอง ทำไมเราต้องทำ...และต้องทำจนสำเร็จ...เท่านั้น หลังจากนั้นรวบรวมสมัครพรรคพวกได้ร่วม 35 คน ปั่นจักรยานไป จ.ภูเก็ต ระยะทางจาก ม.วลัยลักษณ์-จ.ภูเก็ต 360 กม. ไช้เวลา 3 วัน ...หาทุนการศึกษาให้กับ นศ. ม.วลัยลักษณ์และนักเรียนที่ประสบภัยพิบัติสึนามิ รวมแล้ว 120,000 บาท
...รวมระบบงานที่นำมาประยุกต์ใช้ คือ การควบคุมความเสี่ยง การจัดการความรู้ : การแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้ที่มีประสบการณ์ ในการเดินทางไกลด้วยจักรยาน...ความฝัน ที่ต้องการปั่นจักรยานทั่วประเทศ เพื่อหาทุนสนับสนุน..เด็กพิการและผู้ด้อยโอกาสทางสังคม...และจะทำให้ได้
เยี่ยมยอดคะ แรงกายฝึกฝนได้ แรงใจอยู่ที่ข้างใน แล้วแต่ใครจะแสวงหา ว่าแต่ใครเป็นกำลังใจให้คุณนิรันดร์สามารถขี่จักรยานได้ระยะทางไกลทุกวันขนาดนั้นเหรอคะ