(ปีนี้คนดีปลูกต้นไม้แล้วหรือยัง)

ท่ามกลางวิกฤติทุกกระแส ทุกอย่างพลิกคว่ำพลิกหงาย เราได้รับผลกระทบไม่เท่าเทียมกัน ขึ้นอยู่กับวาสนาชะตากรรมของแต่ละคน ที่ดูดซับความพอดีพอเพียงไว้ในชีวิตอย่างไร สังคมรอบด้านเปลี่ยนแปลงทุกวัน เราต่างสัมผัสสัมพันธ์ตามเงื่อนไขแห่งตน การดิ้นรนแก้ไขปัญหาขึ้นอยู่เราไปเกี่ยวกระหวัดอะไรไว้กี่มากน้อย

   ทางออกส่วนตน

   ทางออกส่วนรวม

   ทางออกของชาติ

วันนี้ ยังหาเจ้าภาพและคนรับผิดชอบไม่เจอ ทั้งรัฐบาลทั้งม็อบยังวิตกจริตทั้งคู่ ผลพวงนี้โทษใครไม่ได้หรอก ตลอดระยะที่ผ่านมา ตั้งแต่มีแผนเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เราดำเนินตามแผนพัฒนาที่ไม่พัฒนา เมื่อพัฒนาคนไม่ได้เท่าที่ควร ความรู้ไม่พอใช้ สิ่งที่ติดลบก็แสดงอาการ ระบบการศึกษา สังคม การเมือง เศรษฐกิจ วิกฤติจวนจะวิบัติอยู่รอมมะร่อ 

..ถามว่าพ่อรูปหล่อกำลังคิดและทำอะไร?

วิกฤติโลกกระพือโหม นักก่อการทางสังคมไทยกลับตอบโต้น้ำลายกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เรียกว่าเอาเรื่องขี้ผงมาทับถมปัญหาของชาติ ใครจะมีอำนาจ ใครจะบ้าอำนาจ ใครจะโกงจะกิน อลวนกันอยู่แค่นี้ มองไม่เห็นปัญหาตัวจริงของชาติ ไม่ตระหนักว่า วันนี้เราจะทำให้ประเทศชาติเป็นปกติสุขได้อย่างไร  

คนไทยเข้าใจคลาดเคลื่อนว่า ผู้ที่แก้ไขปัญหาของชาติคือนักการเมืองหรือรัฐบาลเท่านั้น การคิดอย่างนี้ผลลัพธ์เป็นอย่างไร พิสูจน์ให้เห็นมาแล้วจากทุกรัฐบาล สรุปได้ว่า การฝากบ้านเมืองไว้กับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดไม่พอหรอก สิ่งที่เรียกว่าประชาธิปไตยหรือรัฐธรรมนูญเป็นเพียงทฤษฎีเท่านั้น พลังขับเคลื่อนสังคมแท้จริงอยู่ที่ไทยทุกคน จะตระหนักในการรับผิดชอบบ้านเมืองทั้งทางตรงและทางอ้อมแค่ไหน?

ขออภัยที่บ่นให้อารมณ์บูดแต่เช้า ผมทราบดีว่าแต่ละท่านมีพันธกิจในหน้าที่หนักอึ้งกันทั้งนั้น แต่ปัญหาสังคมก็ไม่อาจดูแคลนได้ เอาอย่างนี้ดีไหม ..ทำงานในหน้าที่ด้วย ดูแลสังคมไปด้วย

จะทำอย่างไรละ?

ทุกคนมีความรู้ ความสามารถ ความถนัดในตัวอยู่แล้ว ยอมเหนื่อยเพิ่มอีกหน่อย เอาทักษะชีวิตออกมาบูรณาการสังคม ร่วมด้วยช่วยกันคิดช่วยกันทำ เราจะช่วยเหลือบ้านเมืองอย่างไรได้บ้าง

   

    

(ไม้ไผ่ให้หน่อ ให้ลำต้น ให้ไม้เรียว)

เมื่อหลายปีมาแล้ว ผมบรรทุกต้นไผ่เหลืองไปเมืองทองธานี

มอบให้ท่านแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต แห่ง..เสถียรธรรมสถาน

จัดนิทรรศการ หลายปีผ่านไป เจอหน้ากัน ท่านเรียกไปพบ..

พ่อสุทธินันท์ ช่วยบอกเบอร์บัญชีธนาคารหน่อย

จะฝากสตังค์ไปให้ซื้อปุ๋ยใส่ต้นไผ่ที่สวนป่า

โธ่!..กี่ปีแล้วนี่..ท่านไม่เคยลืมต้นไม้เลย

 

(หน่อแรกแห่งปี ของไผ่หม๋าจู โผล่มาแล้วครับ)

ชาวG2K.ทุกท่านทำหน้าที่บริบาลสังคมอยู่แล้ว

เพียงแต่ไม่ค่อยจะเขียนมาเล่าสู่กันฟัง

หลายคนอาจจะเกรงว่า เป็นการอวดตัว อวดดี

มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก  ตาหวาน

การแชร์ความดี เป็นโอสถวิเศษที่หล่อเลี้ยงกำลังใจให้แช่มชื่น

Key Word

: มนุษย์เอ๋ย..ฝนดีอย่างนี้ มาปลูกต้นไม้กันเถอะ..