วิธีสู่ความสำเร็จ มีใจรัก พากเพียรทำ อุทิศตน ฝึกฝนให้แตกต่าง

ปริญญาชีวิต ตอนที่ ๙ 

เคล็ดลับแห่งความเป็นเลิศของอาจารย์ถวัลย์  ดัชนี

 

                        ความสำเร็จในชีวิตของคนคนหนึ่ง  หากพิเคราะห์ให้ดีเราจะพบว่า  ไม่ได้เกิดขึ้นมาบนสุญญากาศ  หรือมิได้เกิดขึ้นมาจากปาฎิหาริย์ที่เรามองไม่เห็น  ตรงกันข้าม ทุกๆความสำเร็จของคนที่มีชื่อเสียงล้วนมีที่มา  เช่นเดียวกับที่น้ำทุกหยดย่อมมีต้นน้ำ

                       ความสำเร็จของจิตรกรเอกของไทยและของโลกคนหนึ่งที่ชื่อว่าอาจารย์  “ถวัลย์ ดัชนี” ก็เช่นเดียวกัน

                       หลายคนมองว่า  อาจารย์ถวัลย์  ดัชนี เป็นคนพิเศษเป็นอัจฉริยมนุษย์คนหนึ่งซึ่งเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ทางด้านศิลปะอย่างเอกอุ  แต่หากใครได้รู้จักตัวตนของอาจารย์ถวัลย์  ดัชนี  อย่างแท้จริงก็จะพบว่า  เบื้องหลังความสำเร็จของท่านล้วนเกิดขึ้นบนพื้นฐานของการมีใจรัก บนพื้นฐานของการฝึกฝน  บนพื้นฐานของการอุทิศตน  และแสวงหาทางออกให้กับตัวเองอย่างชนิดยอมเอาชีวิตลงวางเดิมพัน

                        จากชีวประวัติของอาจารย์ถวัลย์  ดัชนี  เราจะพบว่าท่านเริ่มตกหลุมรักการวาดเขียนตั้งแต่ยังเป็นทารกวัยกระเตาะ   ดังท่านเล่าว่า  เมื่อตอนอายุราวสามหรือสี่ขวบได้ติดตามคุณแม่ไปทำบุญที่วัดมุงเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดเชียงราย  ขณะที่คุณแม่นั่งสนทนาธรรมอยู่กับหลวงตาเจ้าอาวาส  เจ้าลูกชายตัวน้อยเล่นอยู่ข้างนอก  ก็ได้แอบแสดงนิทรรศการภาพวาดเดี่ยวเป็นครั้งแรกในชีวิตบนผนังกำแพงวัด  โดยใช้ถ่านวาดเขียนแทนพู่กัน  เจ้าหนูระบายสีบนผนังกำแพงวัดเสียลายพร้อยวิจิตรบรรจง  เมื่อคุณแม่กลับออกมาพบเข้าก็ร้องดุลูกชายลั่นลานวัด  แต่หลวงตาบอกว่า  อย่าดุเจ้าหนูมันเลย  เลี้ยงให้ดีๆ  เด็กคนนี้โตขึ้นมาอาจเป็นจิตรกรเอกของโลกก็เป็นได้

                       “แวว” ของคนมักขึ้นอยู่กับ “แววตา” อย่างนี้เสมอ แววตาของหลวงตาคมยิ่งกว่าตาเหยี่ยว เพราะหลังจากนั้นมาจนบัดนี้ เจ้าหนูคนนั้นได้ตระเวนแสดงนิทรรศการศิลปะของตนเองไปทั่วทุกมุมโลก ฝรั่งบอกว่า Practice Makes Perfect การหมั่นฝึกฝนทำให้คนเป็นคนโดยสมบูรณ์นั้นเป็นความจริงอย่างยิ่ง 

                        บนเส้นทางของการฝึกตนนั้น  แน่นอนว่าต้องการความทุ่มเทและอุทิศตนอย่างเอกอุ  อาจารย์ถวัลย์  ดัชนี  ในวัย 65 ปีเคยเล่าว่า  แม้แต่ยามอยู่เฉยๆตัวเองก็ยังฝึกขว้างมีดขว้างขวานอยู่เสมอ  ทั้งนี้เพื่อฝึกความเที่ยงตรงของฝีมือเพื่อฝึกความคมชัดของการตวัดเส้นสายปลายพู่กันให้มีความเที่ยง  ความเฉียบคม  เหมือนเมื่อตอนที่ยังมีกำลังวังชาเต็มที่ในวัยหนุ่มฉกรรจ์  จากคำบอกเล่านี้เราจะพบว่า  แม้อาจารย์ถวัลย์จะได้ชื่อว่าเป็นครูของครู  หรือเป็นศิลปินระดับโลกแล้วก็ตามที  แต่ถึงกระนั้นท่านก็ไม่เคยว่างเว้นจากการอุทิศตนฝึกฝนฝีมืออยู่เสมอ

                            อย่างไรก็ตาม  คุณสมบัติ 3 ประการนี้ ยังไม่ใช่สิ่งที่ทำให้อาจารย์ถวัลย์  ดัชนี โดดเด่นออกมาจากศิลปินไทยคนอื่นๆ แต่ “ความคิดสร้างสรรค์” ต่างหากคือเคล็ดลับแห่งความสำเร็จอันโดดเด่นถึงที่สุด

                           ทุกวันนี้ในวงการศิลปะไม่ว่าเวทีไทยหรือเวทีโลก หากเอ่ยชื่อ “ถวัลย์ ดัชนี” ขึ้นมา เราจะพบว่ามีน้อยคนนักที่จะไม่รู้จักคนคนนี้

                           เคล็ดลับแห่งความเป็นเลิศของอาจารย์ถวัลย์  ดัชนี หากมองผ่านมุมมองของธรรมะเราสามารถสรุปผ่านหลักการที่เรียกกันว่า “อิทธิบาท4” (มรรควิธีสู่ความสำเร็จ) ซึ่งประกอบด้วย

1.       มีใจรัก

2.       พากเพียรทำ

3.       อุทิศตน

4.       ฝึกฝนให้แตกต่าง

ไม่ว่าใคร สังกัดอาชีพไหน หากมีคุณธรรมทั้ง 4 นี้ครบบริบูรณ์  ก็สามารถครอบครองความสำเร็จในสาขาอาชีพตนได้ทั้งนั้น

 

 

ขอขอบคุณ

เคล็ดลับแห่งความเป็นเลิศ

ของอาจารย์ถวัลย์  ดัชนี

จากหนังสือธรรมาค้าขึ้น ของท่าน ว. วชิรเมธี