ท่านลองปล่อยวางทุกอย่างลง แล้วพิจารณาดูภาพเหล่านี้ ทีละภาพ ตามลำดับ
ภาพ B1
ภาพ B2
ภาพ B3
ภาพ B4
ภาพ B5
ภาพ B6
เมื่อท่านพิจารณาภาพตามลำดับ B1 ถึง B6 ด้วยความปล่อยวางแล้ว นั้น ท่าน “คิดถึง” อะไรบ้าง…
คิดถึง?.....๒
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
amata · 4 มิ.ย. 2551
ครูยุ้ย · 4 มิ.ย. 2551
น.ส. surg BI · 4 มิ.ย. 2551
บางทราย · 4 มิ.ย. 2551
Panda · 4 มิ.ย. 2551
คนชอบเที่ยว · 4 มิ.ย. 2551
สวัสดีครับ ดีมากครับ
ผมไม่เคยทดสอบแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้สติยังไม่ได้ ยังไม่ปล่อยวาง
แต่เห็นความละเอียดอ่อน ความปราณีต ความสับสน ความมึนงง ความซับซ้อน
ความรู้สึกนี้ เป็นฉากอารมณ์เป็นช่วงๆ
ถ้าผมปล่อยวางได้จะกลับมาดูอีกครั้งครับ
ดีมากๆครับ ขอบคุณมากครับ
เดือนหน้า ช่วงปลายๆเดือน จะได้แวะไปมุกดาหาร
จะชวน อ.หมูไปเยี่ยมท่าน ไม่ทราบว่าอยู่ไหมหน๋อ
ส่วนอันนี้ดูไปดูมาเหมือนก้นกระทะเทฟลอนค่ะ ฮ่าๆๆๆ จริงๆ ค่ะ
แต่มาคิดดูอีกที..
ดูใกล้ก็เห็นความแตกต่างมาก
ดูไกลไม่เห็นความแตกต่างเลย..กลืนเป็นเนื้อเดียวกัน..
คิดมานานแล้วว่าประสาทสัมผัสไม่ว่าจะเป็นตาหรืออื่นๆ หลอกจิตให้คิดโน่นคิดนี่เสมอค่ะ สวย ไม่สวย เล็ก ใหญ่.. หลวงปู่ชาบอกทำนองว่า..มันก็เป็นอย่างนั้นของมันนั่นแหละ..ไม่เล็กไม่ใหญ่..จะเล็กจะใหญ่มันขึ้นอยู่กับกิเลสของคนดู ^ ^
ดูรูปแล้วทำให้นึกถึงการมองในระดับของมด.. ระดับของคน.. ระดับของจักรวาล..
สิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นปัญหาหรืออะไรก็แล้วแต่..จริงๆ แล้วไม่มีเลย ถ้ามองในแง่ของมดหรือของจักรวาล ^ ^ เขียนเสียยืดยาวเลยค่ะ อิอิ
สวัสดีค่ะ พี่ท่านบางทราย
ทักทายจากกรุงเทพฯ วันสิ่งแวดล้อมโลก
คิดถึงพี่ท่านนะคะ
มีความสุขกับการงานค่ะ
สวัสดีครับ
ภาพแรกๆ นึกถึงถ้วยกาแฟ แล้วก็เวลากวนสีให้เข้ากัน
ภาพหลังๆ นึกถึงขดลวดตะแกรงหลังคอมพิวเตอร์
ภาพสุดท้ายนึกถึงกระดาษพิมพ์สมัยก่อน เป็นลายวงๆ แบบนี้
แต่ถ้าเลื่อนขึ้นๆ ลงๆ ดูเหมือนมันหมุนได้
ถึงเพื่อนๆทุกท่านครับ
ขอเวลานิดหนึ่งนะครับจะเข้ามาแลกเปลี่ยน พอดีตอนนี้มีงานด่วนเข้ามาครับ
ขออนุญาตไปทำงานด่วนก่อนนะครับ
ขอบคุณมากที่เข้ามาดูสีที่แตกต่างและ ขดของสี อิอิ
ขอบคุณครับ เดี๋ยวมาครับ
วันนี้ปล่อยวางไปบ้าง
ฮ่าๆๆๆ มองไกลๆ ก็ไอ้เหมือนกัน
มองกลางๆมึนงงงงงวย
มองใกล้ๆมันมีรายละเอียดแตกต่างซึมลึก
อิอิ.... อาจารย์อยากสื่ออะไรเหรอครับ ลึกซึ้ง ลึกซึ้ง
ตามันหลอกใจ ใจมันหลอกตาค่ะ
แง....ไม่ปล่อยวาง.....แย้วก้องงงวย..55...ยิ่งดูยิ่งลึก..เหมือนไปอยู่อีกมิติหรือกำลังเดินทางข้ามมิติ..อ่ะ
มาป่วนก๊าบ
คิดถึงข้อมูลข่าวสาร ที่ไหลบ่าชวนงุนงง สับสนค่ะ ..และคิดถึงว่าเมื่อเราอยู่ไกลเราก็จะเห็นแบบหนึ่ง เมื่อเราอยู่ใกล้เฉพาะส่วนเราก็เห็นแบบหนึ่ง แต่ไม่ว่าจะมองใกล้หรือมองไกลแท้ที่จริงก็มองสิ่งเดียวกัน แล้วจะทะเลาะกันไปเฮ็ดหยัง? ( อดงับไม่ได้ค่ะ แหะ แหะ )
การแก้ปัญหาคงต้องดูในแต่ละบริบทนะคะพี่บางทราย ดูว่าเราอยู่ส่วนไหน มีขอบเขตการมองอยู่ในระดับไหน และจะทำอะไรได้บ้าง ..คงไม่จำเป็นต้องมองและทำแบบเดียวกัน เพราะภาพเดียวกันเมื่อมองคนละช็อตยังต่างกันเลย
สวัสดีค่ะพี่บางทรายที่เคารพ
ธุค่ะ..
บ่ายๆ กำลังง่วงได้ที่(ปกติไม่เป็น) เปิดเข้ามาอ่านบันทึกนี้ ดูรูป....
ภาพแรก..ใครกำลังใช้อะไรกวนในถ้วยกาแฟหรือเปล่า? แต่มองไปอีกทีก็เอ๊ะ เหมือนคลื่นทะเลสีทองม้วนตัวเข้าหาฝั่ง
ภาพที่สอง-สาม-สี่.. เริ่มต้นก็อาจจะเป็นแค่หัวเลขหนึ่งไทย หรือรูปก้นหอย สู่ห้วงจักรวาล นั่น..คิดไปไกลเลย
/กริ๊ง! เจ้านายโทรมาสั่งงาน หูฟังโทรฯ จากเจ้านาย...(ละสายตาจากภาพในบันทึก ไปคว้าปากกามาจดๆ คำสั่ง วางสาย..งงๆ กับคำสั่งแต่ทำไงได้วางสายไปแล้วนิ อิอิ) /
หันกลับมาที่ภาพต่อ.. ก็ยังง่วงอยู่ค่ะ แล้วก็คิดว่าก็ไอ้การที่เฝ้าครุ่นคิดว่าภาพนี้คืออะไรก็นับว่าไม่ได้ปล่อยวางแล้ว(เพราะความคิดมันกำลังถูกเราบังคับอยู่) หากมีภาพที่ 7-8-9-10....100 เราอาจจะมองไม่เห็นสิ่งที่เราเห็นในตอนนี้เลยก็เป็นไปได้
โอยยย..ยิ่งมองยิ่งง่วง อุ๊บ กลับไปทำงานต่อดีกว่า ^^
สวัสดีครับท่านพี่ บางทราย
ต้นฉบับรูปนี้ก็คือ
เป็นรูปวิวที่แหลมพรหมเทพ ภูเก็ตครับ
ชอบเส้นขอบฟ้ามาก ชอบสี และการตัดกันของฟ้ากับน้ำ
สวัสดีครับ
1. สิทธิรักษ์
ผมไม่เคยทดสอบแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้สติยังไม่ได้ ยังไม่ปล่อยวาง
แต่เห็นความละเอียดอ่อน ความปราณีต ความสับสน ความมึนงง ความซับซ้อน
นักจิตวิทยาคงเอาภาพแบบนี้ไปใช้ประโยชน์ได้บ้างนะครับ เพราะมันช่วยให้คนถอดข้างในออกมาให้เป็นภาษาพูด ภาษาเขียนได้บ้าง แม้ไม่ทั้งหมด
มันอาจจะเอาส่วนที่อยู่ในจิตใต้สำนึกออกมาบ้างหรือไม่หนอ..อิอิ..
ความรู้สึกนี้ เป็นฉากอารมณ์เป็นช่วงๆ
ถ้าผมปล่อยวางได้จะกลับมาดูอีกครั้งครับ
แต่ไม่มีถูกไม่มีผิดครับการมองเป็นเรื่องเฉพาะตนครับ
สวัสดีครับครูบาครับ
2. ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
เดือนหน้า ช่วงปลายๆเดือน จะได้แวะไปมุกดาหาร
จะชวน อ.หมูไปเยี่ยมท่าน ไม่ทราบว่าอยู่ไหมหน๋อ
ผมยังไม่มีกำหนดการใดๆครับ เป็นว่าว่าง พร้อมจะรับครับ
สวัสดีครับอาจารย์น้อง
3. กมลวัลย์
ส่วนอันนี้ดูไปดูมาเหมือนก้นกระทะเทฟลอนค่ะ ฮ่าๆๆๆ จริงๆ ค่ะ
พี่ก็ว่าจริงๆ ตอนพี่ทำเสร็จใหม่ๆ ยังคุยกันว่าเอเหมือนก้นกะทะเทฟล่อน อิอิ....
แต่มาคิดดูอีกที..
ดูใกล้ก็เห็นความแตกต่างมาก
ดูไกลไม่เห็นความแตกต่างเลย..กลืนเป็นเนื้อเดียวกัน..
คิดมานานแล้วว่าประสาทสัมผัสไม่ว่าจะเป็นตาหรืออื่นๆ หลอกจิตให้คิดโน่นคิดนี่เสมอค่ะ สวย ไม่สวย เล็ก ใหญ่.. หลวงปู่ชาบอกทำนองว่า..มันก็เป็นอย่างนั้นของมันนั่นแหละ..ไม่เล็กไม่ใหญ่..จะเล็กจะใหญ่มันขึ้นอยู่กับกิเลสของคนดู ^ ^
ท่านอาจารย์ชา ท่านนั้นสุดยอดนักธรรม ที่ตีปัญหาโลกออกเป็นธรรมได้กินใจจริงๆครับ เพื่อนพี่ไปบวชที่นั่น จึงมีโอกาสไปกราบท่านสมัยโน้น และเพื่อนก็ธุดงค์ไป ปลีกวิเวก จนป่านนี้ไม่สึกเลยครับ เพื่อสตรีก็บวชเป็นแม่ชีไม่สึกเช่นกัน
ดูรูปแล้วทำให้นึกถึงการมองในระดับของมด.. ระดับของคน.. ระดับของจักรวาล..
สิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นปัญหาหรืออะไรก็แล้วแต่..จริงๆ แล้วไม่มีเลย ถ้ามองในแง่ของมดหรือของจักรวาล ^ ^ เขียนเสียยืดยาวเลยค่ะ อิอิ
อีกมุมหนึ่งนะครับน้องกมลวัลย์ รูปแรกคือจิตที่หยาบ ขรุขระ บุ่มบ่าม เมื่อพัฒนาจิตไปมากขึ้นก็ละเอียดขึ้น มากขึ้นไปเรื่อยๆ จนที่สุดนิ่ง ลึก ว่างเปล่าเมื่อยกจิตขึ้นสู่พระไตรลักษณ์
หากมามองทางการเมือง อิอิ... ทัศนสองกระแสนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเริ่มจากการปะทะกันแบบส่งผลสะเทือนใหญ่ๆ เมื่อสามารถใช้เหตุผลและความเป็นมนุษย์ดิบๆ แบที่ว่า อีกสามวันโลกแตกทุกคนตายหมด ความแตกต่างนั้นก็ไม่ม่ความหมายอันใดอีกเลย เป็นเรื่องไร้สาระที่สุดที่จะเอาชนะคะคานกัน หันมารวมหัวแก้ปัญหาการอยู่รอดของความเป็นมนุษย์กันดีกว่า แต่วันนี้มันไม่ถึงจุดนั้น และการหลอมจิตมนุษย์ให้สำนึกในความเป็นแค่สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ การอยู่พึงแค่อยู่ แค่นี้มนุษย์ก็ไม่ได้ยินคำนี้เสียแล้ว เพราะจิตเขาหลอมไปสู่ความมั่งคั่ง ความมีตัวตนที่ยิ่งใหญ่มากที่สุดเท่านั้น เหลือแต่ว่ามีโอกาสหรือเปล่า นี่คือคนส่วนหนึ่งในสังคมกระแสหลัก
พี่ไม่ได้เทศน์นา..อิอิ
สวัสดีครับน้อง poo
4. poo
ทักทายจากกรุงเทพฯ วันสิ่งแวดล้อมโลก
คิดถึงพี่ท่านนะคะ
มีความสุขกับการงานค่ะ
หากพี่อยู่กรุงเทพฯพี่ก็มางานนี้เช่นกันครับ
สวัสดีครับ
5. ธ.วั ช ชั ย
ภาพแรกๆ นึกถึงถ้วยกาแฟ แล้วก็เวลากวนสีให้เข้ากัน
อือ...มีส่วนเหมือนครับ เอ ถ้าจะชอบดื่มกาแฟใส่นม อิอิ พี่ชอบลาเต้ครับ
ภาพหลังๆ นึกถึงขดลวดตะแกรงหลังคอมพิวเตอร์
เออ..นี่ก็เหมือนจริงๆด้วย
ภาพสุดท้ายนึกถึงกระดาษพิมพ์สมัยก่อน เป็นลายวงๆ แบบนี้
แต่ถ้าเลื่อนขึ้นๆ ลงๆ ดูเหมือนมันหมุนได้
ใช่พี่ลองเลื่อนไปมาก็เห็นการหมุนจริงๆ ก็พิศดารเหมือนกันนะเพียงแค่สีสองสีหากจัดให้อยู่ในรูปต่างๆเท่านั้น เท่านั้น สิ่งที่เห็นก็แตกต่าวออำไป สิ่งที่เรานึกถึงก้แตกต่าวออก-ไป ทั้งๆที่เป็นสีเดิม เพียงสัดส่วนต่างออกไปเท่านั้น