ธุค่ะ..

บ่ายๆ กำลังง่วงได้ที่(ปกติไม่เป็น) เปิดเข้ามาอ่านบันทึกนี้ ดูรูป....

ภาพแรก..ใครกำลังใช้อะไรกวนในถ้วยกาแฟหรือเปล่า? แต่มองไปอีกทีก็เอ๊ะ เหมือนคลื่นทะเลสีทองม้วนตัวเข้าหาฝั่ง

ภาพที่สอง-สาม-สี่.. เริ่มต้นก็อาจจะเป็นแค่หัวเลขหนึ่งไทย หรือรูปก้นหอย สู่ห้วงจักรวาล นั่น..คิดไปไกลเลย

/กริ๊ง! เจ้านายโทรมาสั่งงาน หูฟังโทรฯ จากเจ้านาย...(ละสายตาจากภาพในบันทึก ไปคว้าปากกามาจดๆ คำสั่ง วางสาย..งงๆ กับคำสั่งแต่ทำไงได้วางสายไปแล้วนิ อิอิ) /

หันกลับมาที่ภาพต่อ.. ก็ยังง่วงอยู่ค่ะ แล้วก็คิดว่าก็ไอ้การที่เฝ้าครุ่นคิดว่าภาพนี้คืออะไรก็นับว่าไม่ได้ปล่อยวางแล้ว(เพราะความคิดมันกำลังถูกเราบังคับอยู่) หากมีภาพที่ 7-8-9-10....100 เราอาจจะมองไม่เห็นสิ่งที่เราเห็นในตอนนี้เลยก็เป็นไปได้

โอยยย..ยิ่งมองยิ่งง่วง อุ๊บ กลับไปทำงานต่อดีกว่า ^^