จากประสบการณ์ที่ผมได้สัมผัสพูดคุยและได้สดับตรับฟังเรื่องราวของปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในองค์กร พบว่าส่วนใหญ่ ต้นเหตุที่แท้จริงของปัญหามักมีเหตุมาจากตัวผู้บริหารนั่นเอง และส่วนใหญ่ผู้บริหารมักจะไม่ยอมรับว่าเป็นปัญหาที่เกิดจากตนเอง แต่มักจะโยนความผิดไปให้กับบุคลากรในองค์กร
ถ้าวิเคราะห์ให้ลึกลงไปถึงต้นเหตุของปัญหา ก็มักจะเกิดจาก “อัตตา” ของผู้บริหารนั่นเอง
ผู้บริหารมักจะสร้าง “อัตตา” ขึ้นมา เพื่อปกปิด “ปมด้อย” ของตัวเอง ลองสังเกตดูง่ายๆ ก็ได้ว่า ถ้าผู้บริหารคนใดมี “ปมด้อย” มากเท่าใด ยิ่งสร้าง “อัตตา” ของตนเอง ให้ยิ่งใหญ่มากขึ้นเท่านั้น มากพอที่เขาคิดว่าจะปกปิด “ปมด้อย” ของเขาได้
บุคลิกภาพของผู้บริหารที่มี “อัตตา” สูง ก็มักจะมีลักษณะ อยู่ 5 ประการ คือ
1. ชอบให้คนมาสวามิภักดิ์
2. ชอบให้คนมาประจบสอพลอ
3. หลงตนเอง
4. หลงใหลใน สุรา นารี กีฬาบัตร
5. ไม่ชอบให้ใครเด่นกว่า แม้ลูกน้องตัวเอง
ซึ่งลักษณะดังกล่าว เป็นการสร้าง “อัตตา” เพื่อปกปิด “ปมด้อย” ของเขานั่นเอง
และเมื่อผู้บริหารมีลักษณะดังกล่าว ก็มักจะไป “เข้าทาง” ลูกน้องที่ “ประจบสอพลอ” เมื่อขนมผสมพอดีกับน้ำยา ผลที่ตามมา คือ “ความไม่ยุติธรรม” ในองค์กร
เมื่อผู้บริหารไม่ยุติธรรม ย่อมไม่ได้ความรักความศรัทธาจากบุคลากร ขณะเดียวกันก็ อาจสร้างความจงเกลียดจงชังทีละเล็กทีละน้อย ถ้าสะสมขึ้นเรื่อยๆ สักวันหนึ่งเมื่อปะทุออกมา ก็ยากที่จะแก้ไขเยียวยา เพราะต่างเอา “อัตตา” มาชนกัน
ดังนั้น เมื่อเกิดปัญหาต่างๆ ขึ้นในองค์กร การแก้ปัญหาที่ตรงจุดและถูกต้อง คือ ต้องแก้ที่ตัวผู้บริหารเอง ผู้บริหารควรหันกลับมามองตนเองเสียก่อน ก่อนที่จะโทษคนอื่น ถ้าไม่แก้ที่ตัวเอง ก็ไม่มีทางแก้ปัญหาได้ ในทางตรงกันข้าม ถ้าไปแก้ที่คนอื่น หรือแก้ด้วยวิธีอื่น ก็จะยิ่งสร้างปัญหาใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก
จากประเด็นดังกล่าว ผมขออนุญาตสรุปว่า
“ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดขององค์กร ก็คือ ผู้บริหารองค์กร นั่นเอง”
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.
ผมเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า " ชนชัน้นที่ปกครองงยากที่สุด คือ ชนชั้นปกครอง"
เป็นบทความที่ให้เนื้อหาสาระมาก นับว่าท่านเป็นผู้ที่มองการณ์ไกล เพราะผู้บริหารบางคนเอาตัวเองเป็นใหญ่ รักลูกน้องไม่เท่ากัน เลือกที่รักมักที่ชัง แทนที่คนในหน่วยงานจะเป็นน้ำหนึ่งใจเดีบวกัน กลับแตกคอกันเอง เพราะผู้บริหารไม่เข้าข้าง แม้ว่าเขาจะทำดีอย่างไรก็ตาม ก็ยังไม่ดีในสายตาเขาอยู่ดี ท่านเป็นผู้ที่เข้าใจสมาชิกในหน่วยงานมากที่สุด
ขอขอบคุณครับที่เข้ามาเยี่ยม ผมขอฝากอีกประโยคครับ
"ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของนักเรียนในห้องเรียน ก็คือ ครูนี่เอง"
(ประโยคนี้เฉพาะครูบางคนเท่านั้นนะครับ)
ใช่ ครับ ท่านผอ.
"ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของนักเรียนในห้องเรียน ก็คือ ครูนี่เอง"
แต่ไม่ใช่ผมหรอกครับ ผมไม่น่ากลัว แต่ผม น่ารัก อิอิ
“ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดขององค์กร ก็คือ ผู้บริหารองค์กร นั่นเอง”
สวัสดีครับ
เข้ามาศึกษาครับผม แล้วผมก็ิคิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น และผมก็เชื่อว่า สิ่งที่เลวร้ายจะพังด้วยตัวของตัวเองครับ แต่หากสิ่งนั้นดีก็จะเจริญงอกงามด้วยความดีของตัวเองเช่นกันครับ
ขอบคุณมากครับ
ยินดีครับที่เข้ามาเยี่ยม สำหรับประเด็น
ชนชั้นที่ปกครองยากที่สุด คือ ชนชั้นปกครอง
เสริมเติมเต็มหลักการบริหารได้มากครับ
ขอบคุณครับ
แน่ะฟังฟ้าลั่น เพลงนี้สมัยผมเรียน ป. 1 คุณครูก็นำมาสอนครับ เห็นท่าของคุณครูโย่งในเพลงนี้แล้ว ประทับใจครับ
เป็นคุณครูโย่งที่น่ารักของเด็กๆครับ
ขอบคุณครับ
การคัดเลือกผู้บริหารองค์กร จึงเป็นสิ่งที่สำตัญมากครับ
แต่ที่ผ่านมา หลายองค์กร มักไม่คำนึงถึงเรื่องนี้กัน
เอา "คนป่วย" มาเป็นผู้บริหารองค์กร
ก็คงเจริญฮวบๆ ละครับ
ขอบคุณครับ
บางอย่าง...เห็นด้วยค่ะ บางอย่างก็ไม่แน่ใจ
คิดเสมอว่า...ผู้บริหาร สำคัญที่สุด ในการบริหารจัดการ การสร้างระบบ การสร้าง พัฒนาบุคลาการ การสร้างประสิทธิภาพ คุณภาพผู้เรียน สิ่งเหล่านั้นล้วนแต่มาจาก การชี้นำ นำทางของผู้บริหารค่ะ การสร้างกำลังใจให้บุคลากรในการทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ที่สำคัญ การสร้างให้ครู เชื่อ ศรัทธาในตัวผ้บริหาร เป็นสิ่งจำเป็นยิ่ง เพราะคิดว่าการกระทำเกิดจากความเชื่อที่จะทำ
เชื่อว่า ถ้าเกิด ความไม่ยุติธรรมในองค์กร ความไม่สามัคคีก็เกิดขึ้น นั่นคือ จุดด้อยของการพัฒนา คิดเช่นนั้นค่ะ
สวัสดีครับ คุณครูดอย
ต้องขออภัยด้วยครับ ที่ตอบข้ามไป คือ ผมตอบครั้งแรกแล้วข้อความมันไม่ขึ้นให้
ที่ผมขึ้นมาเป็นผู้บริหารเอง ก็เพราะผมเบื่อผู้บริหารที่ลำเอียงนี่แหละครับ
ขอบคุณครับ
ปัญหาขององค์กร ส่วนใหญ่เกิดจากความไม่ยุติธรรมครับ
ขอบคุณครับ
จริงๆแล้วเขาก็แค่ให้หัวโขนมาสวม เท่านั้นเอง ไม่มีใครอยู่เหนือกว่าใคร เมื่อเหมือนสิ้นบุญก็นอนหัวเสมอกัน
แต่...ต่างกันที่บุญบารมี และความดีที่ทำ
หลายๆองค์กรยึดติดที่ภาพลักษณ์ที่สวยงาม ยิ่งใหญ่
แต่ไม่ได้มองถึงลึกถึง.... เจตนาของคนนั้น.......
การทำงานโดยไม่มุ่งหวังผลตอบแทน ก็ทำให้เรามีความสุข
เมื่อรู้ว่าเราบรรลุผล แม้ว่า......จะไม่ได้รับเงินทองค่าหรือตอบแทนมากมาย
เสียงเล็กๆจากครูผู้น้อย
ผมชอบตรงนี้ครับ
การทำงานโดยไม่มุ่งหวังผลตอบแทน ก็ทำให้เรามีความสุข
ขอบคุณครับ