วิ่งให้เร็วกว่า ช้าแล้วตามเขาไม่ทัน

   เช้าวันอาทิตย์คิดสร้างสรรค์ ฝันว่าวิ่งเร็ว

    นิทานโจ๊กฝรั่งผันมาเป็นไทย เพื่อเปลี่ยนความคิด ฟิตเพื่อพัฒนา

    เรื่องก็มีอยู่ว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สองสหายเพื่อนรัก นักล่าสัตว์ออกไปล่าสัตว์กันประจำ นามกร คือ พี่มัก กับ พี่เลิม สองเกลอพากันออกเดินทางเข้าป่าใหญ่ เดินลึกเดินไกลไปจากถ้ำที่ได้อาศัย

เวลาบ่ายแก่ๆ ตะวันใกล้ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีทอง ทันใดนั้นเจ้าเสือเขี้ยวดาบขาวโค้ง ตัวโตสุดสุด ก็โผล่มายืนคำราม ขวางหน้า

       ความคิดสร้างสรรค์ ความฝันทะลาย สองเกลอหายใจเข้าลึก นึกคิดจะจัดการกับสถานการณ์ซึ่งหน้า

จะสู้ หรือ จะหนี คำนวณแล้วเจ้าเสือข้างหน้าตัวโตกว่าเจ้าของ ปืนคาบศิลาคงจะไม่ระคายเคืองเพราะตัวเจ้าเสือเขี้ยวดาบขาวโค้งโตกว่าปีนที่มี

       วิ่งหนีเถอะ เลิม พี่มัก ส่งเสียง ละล่ำละลัก

       วิ่งทำไม มัก พี่เลิมตะโกนเสียงก้อง ประทับปืนคาบศิลา เตรียมยิง ยังไงมันก็วิ่งเร็วกว่าเราอยู่แล้ว

       เออ ข้ารู้ พี่มักตะโกนไป และ วิ่งไปอย่างสุดฤทธิ

       ไอ้ที่ข้าวิ่งนี่ ก็จะวิ่งให้เร็วกว่าแก เท่านั้นแหละ พี่มักตะโกน เสียงลอยมาตามสายลม

       นิทานเรื่องนี้ท่านได้คิด และ คิดอะไรได้ ชีวิตและการวิ่ง ตื่นเช้าขึ้นมาท่านกลางเศรษฐกิจที่สาหัส ท่านกลางชีวิตที่ต้องแข่งขัน จะอยู่อย่างนี้ จะวิ่งหนี จะหาตัวช่วย หรือ จะเตรียมตัวอย่างไร

JJ ฅ ฅนธรรมดา