เชื่อเรื่องความรู้เปลี่ยนคนได้ แล้วควรมีท่าทีอย่างไรกับความเชื่อเรื่องเปลี่ยนโลกด้วยอำนาจของท่านผู้นำ

มาจนถึงวินาทีที่นั่งอยู่หน้าจอ  ฟังผู้มีอำนาจสูงสุดในคณะรัฐบาลประกาศผ่านฟรีทีวีหลายช่องว่า "วันนี้มีความจำเป็นที่จะใช้กำลังสลายการชุมนุม เนื่องจากกลุ่มผู้ชุมชนทำลายความมั่นใจต่อการลงทุนที่มาจากภายนอก และอื่นๆ อีกมากมาย"

วินาทีนี้ฉันยังเชื่อเรื่อง "การเคลื่อนสังคมด้วยความรู้" และคงไม่ผิดอะไรที่จะบอกว่า "ฉันไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับวิธีคิดของท่านผู้นำ ที่ฉันไม่เคยแม้แต่จะคิดเลือก แต่จำเป็นที่จะต้องอยู่ภายใต้การใช้วิถีชิตในการนำพาประเทศของท่าน"

ท่านผู้นำผิดไหม ที่คิดแบบนี้ "ฉันฟันธงว่า ท่านคิดไม่ผิดหรอก เพราะท่านคิดอย่างนี้จริงๆ"

แต่ความคิดของท่านเป็นความซวยของชาติ

เนื่องจากท่านผู้นำไม่ได้มีขอบเขตอิทธิพลความคิดแค่รั้วบ้าน หรือรั้วตระกูล แต่ดันมามีอิทธิพลกับการสั่งการโดยอำนาจภายใต้ขอบเขตรัฐ และดันเป็นรัฐที่มีคนที่หลากหลายความคิด ความเชื่อ และระดับขั้นของความเข้าใจในตัวกรอบความรู้    

ท่านผู้นำยังเชื่อมั่นว่า การเมืองต้องอยู่ในรัฐสภา  ประชาธิปไตยนั้นเป็นสิทธิขาดผ่านตัวแทนที่ประชาชนเลือกเข้าไปนั่งในสภา และที่สำคัญเชื่อว่าสิทธิของประชาชนนั้น หมดไปแล้วตั้งแต่วันที่หย่อนบัตรเสร็จ แถมยังเชื่อว่า การนำพาประเทศไปสู่ความมั่งคั่งคือหนทางทำให้ทุกคนอยู่ดีมีสุข และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วที่การเมืองระบบตัวแทนได้เลือกให้คนไทย

ต่างความคิด ความฝัน ความเชื่อ

ประชาธิปไตยบนถนนจึงต้องเกิดขึ้น

แต่โชคร้ายของผู้ชุมชน ที่ท่านผู้นำไม่ได้เรียนรู้เรื่องแนวคิดใหม่ว่าด้วยกระบวนการเคลื่อนไหวภาคประชาชน ที่เน้นเพียงการขอนิยามความหมายการเมืองที่ควรจะเป็น ในพื้นที่ที่เขามีสิทธิ(เพราะเขาไปนั่งในสภาไม่ได้) และสิ่งที่เขาพูดบนเวที คือ ความหวัง ทางออกของสังคมเท่านั้น

ไฉนท่านผู้นำ จึงอ้างเพียงโอกาสความมั่งคั่งของประเทศ ที่ประชาชนไม่เคยพบพานมาตลอด 47 ปี (ของการพัฒนาประเทศตามแบบตะวันตก) มาเป็นข้อกล่าวอ้างในการปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์นั่นเล่า

ผู้เชื่อเรื่องการเคลื่อนสังคมด้วยความรู้   ควรทำอะไรเพื่อทำให้สังคม ตาสว่าง”“ใจสว่างด้วยความรู้(ที่ท่านเชื่อ)   แทนที่คำว่า ฉันยืนอยู่ตรงกลาง  บ้างเล่าหนอ