ขอบคุณจริงจริงยิ่งยวด...........เจ็บปวดใช้เวลาสักเดี๋ยว
ขอบคุณ
ก่อนเก่าเหงาบ่นก่นเศร้า..........คิดเอาเฝ้าเพ้อพร่ำหา
ปิดหูรูจมูกผูกตา....................หลงว่าคนดีมีคนเดียว
ขอบคุณจริงจริงยิ่งยวด...........เจ็บปวดใช้เวลาสักเดี๋ยว
จิตวิญญาณรานร้าวแดเดียว.....เหลียวแลไร้คนสนใจ
วันหนึ่งจึ่งเวียนพานพบ............ทุกข์ลบเจือจางห่างได้
เพียงคำสองคำ"เป็นไป"...........ก่อเกิดสายใยสืบสาน
ร้องไห้ร้องด้วยช่วยร้อง...........เพลงก้องร้องสนุกสนาน
เธอไปอยู่ไหนเสียนาน.............กัปกาลแต่นี้..นิรันดร์
ขอบคุณจริงจริงคนใจร้าย........แทบวายชีวาตม์อาสัญ
รักร้างพรางลวงหลอกกัน.........เจ็บนั้นบททดลองแรงใจ
ธรรมะดุจดั่งอาภรณ์................นิวรณ์หลบลี้อย่าใกล้
สติเตือนสมาธิรั้งไว้.................ยากไซร้สายกลาง..ทางธรรม
ขอบคุณจริง ๆ

มาดูเรื่อง Thank you พรุ่งนี้จะได้ไปมหาวิทยาลัยกษตรศาตร์แล้ว ดีใจๆๆๆ
อ.ขจิตคะ
วันไหนไปพบปะพูดคุยที่เกษตรได้มั้ยคะ ถือโอกาสขอพันธุ์ไม้ นะคะ
พรุ่งนี้ ศุกร์หรรษา ลาไปรับลูกชาย ค่ะ
Welcome home !
สวัสดีค่ะ
ธรรมะดุจดั่งอาภรณ์................นิวรณ์หลบลี้อย่าใกล้
คุณคนไม่มีราก
สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณข้อคิด ธรรมะ สติ ใช่ค่ะ สติจะทำให้เราคิดได้ และสามรถผ่านความทุกข์ไปได้...อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา...ขอบคุณมากค่ะ
หลายครั้งจึงวนเวียน คิด อยู่เรื่องเดียว
โลกนี้ ชีวิตนี้ เรามีเรื่องให้ คิด อย่างมีสติ
และคิด "ให้" ผู้อื่น ซึ่งสูงสุดคือให้ ความรู้ทางธรรม..นั่นหมายความว่า เราต้อง"รู้"...ก่อนนะคะ
ขอบคุณครูเอค่ะ ;p