แนวปฏิบัติตลอดเวลา เพื่อให้จิตใจสงบ

1.       ให้ใช้ใจดูจิต มีสติ+สัมปะชัญญะ

2.       ความคิด จิต สติ : ความคิดอย่าให้เกิดจากจิต แต่ให้เกิดจากสติ

3.       สุขก็สักแต่ว่าสุข ทุกข์ก็สักแต่ว่าทุกข์ เป็นสภาวธรรม ไม่ใช่ของใคร เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ไม่เที่ยง ไม่มีความเป็นสัตว์ บุคคล ตัวตน เรา เขา

4.       ศีล สมาธิ ปัญญา

5.       มองโลกให้เห็นเป็นของว่าง

6.       จิตเดิมแท้ของเราคือพุทธะ แต่ถูกครอบด้วยกิเลส ตัณหา

7.       ทุกข์เกิดเพราะการเข้าไปยึดมั่นถือมั่น

8.       แยกสมมติ กับวิมุติให้ออก

9.       ของที่มันไม่จริงไม่จัง จะไปเอาจริงเอาจังกับมันไม่ได้ มันไม่จริง

10.    เห็นความจริง ก็คือ เห็นว่าอันนี้มันเป็นเช่นนั้นเอง มันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนไม่ใช่ตน

11.    เห็นจิตใจก็เห็นธรรมะ ใช้สติปัฏฐาน 4

12.    อดีต ปัจจุบัน อนาคต มันรวมอยู่ปัจจุบัน อดีตเป็นเหตุ อนาคตเป็นผล ปัจจุบันเป็นเหตุ อนาคตก็เป็นผล เพราะสิ่งนั้นมี สิ่งนี้จึงมี

 

เมื่อมีสิ่งมากระทบ

1.       พิจารณา Theory U

2.       พิจารณาอายตนะ 6

3.       พิจารณาขันธ์ 5 ไม่ปรุงแต่งต่อ ปล่อยวาง

4.       ทุกขสัจจ์ คือ อริยสัจจ์ เป็นทุกข์เมื่อใด ได้ภาวนาเมื่อนั้น

 

เมื่อเผลอไปทำให้ จิตเกิด จะทำใจให้สงบได้อย่างไร ?

1.       พิจารณาเกิด แก่ เจ็บ ตาย

2.       พิจารณาไตรลักษณ์  สิ่งทั้งปวง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนของเราเขา

3.       มันทุกข์ตรงไหน ก็พิจารณาตรงนั้น

4.       ต้องรู้จักปล่อยวาง