บอกว่าพรุ่งนี้จะไปเยี่ยม อ. วิศิษฐ์ วังวิญญู ที่เชียงราย นัดไว้แล้ว เห็นทำท่าสนใจ จะเหลือเรอะ ? โดนป่วนศาสตร์เข้าหน่อย ครูอึ่งเลื่อนประชุมครูไปเลย

 

 

           วันศุกร์ที่ 23 พค.  ออกบ้านเช้ามืดไปธุระที่เชียงใหม่  ไม่ได้บอกใครไว้ก่อนเพราะไม่แน่ใจว่าธุระจะเรียบร้อยกี่โมง    เสร็จธุระสิบโมงกว่าๆ  ก็หาเรื่อง  เพราะอยู่ไม่เป็นสุข  จะไปกวนน้าอึ่งอ๊อบก็หนีเราไป กทม.  เอาไงดี  อุ๊ยจั๋นตาก็ไม่มีเบอร์  มีแต่เบอร์ครูอึ่ง  กดเบอร์เลย  อ้าวไม่มีคนรับซะอีก  แย่เลย  จะไปเยี่ยมน้องอ้ายที่พะเยา  ก็ฝึกวิชานั่งรถทัวร์กลับบ้านเองซะแล้ว  ไปเชียงรายเลยดีกว่า  อิอิ


           กำลังจะมุ่งหน้าไปเชียงราย  ครูอึ่งก็โทรเข้ามา  บอกว่าใช้โทรศัพท์รุ่นมือวาง ( ไม่ใช้มือถือ )  เห็นคนชอบวิ่งโทรมาเลยรีบโทรกลับ  เสร็จเรา  ก็เลยบอกว่าอยู่เชียงใหม่จะมาทวงการบ้าน  มาประเมินผลการจัดการฝึกอบรมกระบวนกรสไตล์เฮฮาศาสตร์  ว่างไหม?  ไม่ว่างก็จะไป  ก็เรียบร้อยโรงเรียนมงคลวิทยาสิครับ   ได้คุยกับอาราม  ครูอึ่ง  แถมได้สวัสดีคุณแม่ ( ยาย ) ด้วย  ที่สำคัญคือได้กินข้าวกลางวันฟรี  55555


           พออิ่มก็ป่วนต่อ  ขอเบอร์โทรอุ๊ยจั๋นตา  โทรไปก็ไม่รับสาย  สงสัยใช้รุ่นเดียวกับครูอึ่ง  เลยฝากครูอึ่งชวนกินข้าวเย็นด้วยกัน  จะทวงการบ้าน  ( อ้างไปงั้นแหละ )  ไม่ทันลุกจากโต๊ะอุ๊ยจั๋นตาก็โทรกลับ

  
                    “ โทษค่ะ  เมื่อกี้คุณโทรเข้ามาเบอร์นี้เหรอคะ ? ”
                    “  ครับ ใช่ครับ  เบอร์ อุ๊ยคนที่สวยๆใช่มั๊ยครับ ? ”


           แค่นั้นเอง  เสียงหัวเราะก็ดังลั่นร้านเลย  เรียบร้อยคณะพยาบาลศาสตร์ไปอีกราย  นัดกันทุ่มนึง  อิอิ

 

                       

  
           ก่อนกลับก็แวะเดินเยี่ยมโรงเรียนมงคลวิทยาซะหน่อย  โรงเรียนเค้าดังจริงๆ  เพราะพอเข้าพื้นที่ลำพูนก็จอดรถถามทางตามระเบียบ  ถามสามคนเป็นระยะๆ  ร้องอ๋อทั้งสามคน  แถมบอกทางด้วยความเต็มใจ  รับทราบแนวคิดและแนวปฏิบัติของทางโรงเรียน  เลยชวนครูอึ่งทำโครงการคลินิกหุ่นดีซะเลย  คงต้องคุยกันต่ออีก  อิอิ


           กลับบ้านคุณแม่ที่เชียงใหม่  อ่านบล็อกเล่นสักพักก็ได้เวลาออกกำลังกาย  เปลี่ยนชุดเสร็จกะจะไปวิ่งที่สวนสมุนไพรของน้าอึ่งอ๊อบที่เคยไปวิ่งเป็นประจำ   55555  ลืมรองเท้าวิ่ง  เป็นครั้งแรกเลยที่ลืม  เลยเปลี่ยนเป็นถีบจักรยานที่บ้านแทน  ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง  ได้ 300 กว่าแคลอรี  อิอิ


           อาบน้ำ ทาแป้งหอมๆ  แต่งตัวเสร็จ ครูอึ่ง  อาราม  อุ๊ยจั๋นตา  กับหลานครูอึ่งอีกคนนึง ( เรียนแพทย์  เพิ่งสอบเสร็จ  เลยมานั่งฟังนิทานจอมป่วนเล่น )   ก็มานั่งรอที่บ้านแล้ว  เลยไปกินข้าวกัน  จำชื่อร้านไม่ได้  แต่ไปทางหางดง  บรรยากาศดีมาก  เพลงสากลรุ่นคนชอบวิ่งหนุ่มๆ  อาหารอร่อย  ที่จำง่ายที่สุดก็ป้ายห้องน้ำชายนี่แหละครับ  อิอิ  ป้ายห้องน้ำหญิงก็ไม่เบา  แต่ไม่กล้าไปถ่ายรูป  กลัวโดนตบ  หาว่าเป็นพวกจิตป่วน   55555

 

                      


           ครูอึ่ง อาราม  อุ๊ยจั๋นตาก็ทะยอยส่งการบ้าน  สลับกับนิทานจอมป่วนและนิทานของอุ๊ยจั๋นตา  ( ตาหลกเหลือร้าย  อิอิ )  เลยบอกว่าพรุ่งนี้จะไปเยี่ยม อ. วิศิษฐ์ วังวิญญู  ที่เชียงราย  นัดไว้แล้ว  เห็นทำท่าสนใจ  จะเหลือเรอะ ?  โดนป่วนศาสตร์เข้าหน่อย  ครูอึ่งเลื่อนประชุมครูไปเลย


           หกโมงเช้า  มากันครบทั้งสามคนก็ออกเดินทางไปห้องนั่งเล่น  เชียงราย  ไปถึงก็เปิดวงสนทนา  นั่งคุยกับ อ. วิศิษฐ์ เลย  มีเวลาประมาณ 2 ชั่วโมงเพราะ อ. วิศิษฐ์ มีนัดตอนเที่ยง  คุยกันสนุกมาก  เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก  น่าเสียดาย  แต่ทุกคนก็บอกว่าคุ้ม  กับการเดินทางเกือบสามชั่วโมงมานั่งคุยกับอาจารย์


           คนชอบวิ่ง  มาคุยเรื่องการอบรม  อ่าน  เขียน  แปล  และขอคำแนะนำหลักสูตรอบรมบล็อกเกอร์ใหม่  ที่เหลือก็สอบถามเรื่องติดอยู่ในใจจากการอบรม  ทีเด็ดที่สุดคงเป็นคำถามของอุ๊ยจั๋นตา  ที่ อ. วิศิษฐ์ ต้องหยุดคิดสักพักถึงตอบ  ก่อนจากกัน  อ. วิศิษฐ์ บอกว่าเป็นคำถามที่โดนใจท่านมาก  ท่านเสียดายที่ไม่ได้บันทึกการสนทนาไว้  เพราะมันทั้งคำถามและคำตอบ


           ที่จำได้ก็มีคำถามที่ว่า


              -  ที่ ทีมงานวงน้ำชาอบรม  มีอะไรเป็นเอกลักษณ์ของการอบรม  และมีวัตถุประสงค์อะไร ?
              - จะรู้ได้อย่างไร  ว่าผู้เข้ารับการอบรมอยู่ในอารมณ์ไหนในขณะนั้น ?
              - การอบรมต้องทำไปตามขั้นตอนที่วางไว้หรือไม่ ?


          ใครอยากทราบคำตอบ  ไปอ้อนอุ๊ยจั๋นตาเอาเอง  555555


           ขากลับทีมเชียงใหม่ ลำพูนหนีไปกินไอติม  ปล่อยคนชอบวิ่งมาเจอม็อบปิดถนนสายเชียงราย พะเยา  ต้องกลับหลังหัน  หาทางกลับบ้านเอาเอง  อิอิ


           โทรหาหมอหน่อยไม่ติด  หมอเบิร์ดติดธุระ  พาอี่ป้อ  อี่แม่ไปเที่ยวเด่นชัย  ฝากไว้ก่อน  เจอคราวหน้าคิดดอกเบี้ยด้วยนะ  อิอิ

  
           จ๊ากซ์  ลืมไป  จะบันทึกเรื่องไปญี่ปุ่น  ไหงมาโผล่ที่เชียงราย  ความจริงก็คือ  ได้รับมอบหมายให้ไปดูงานที่ญี่ปุ่น  ต้องรีบไปทำหนังสือเดินทางราชการ  เลยเลือกไปทำที่เชียงใหม่  จะได้แวะไปเชียงราย  ไปทำที่ กทม.  เดี๋ยวเจอน้าอึ่งอ๊อบ  55555