วันนี้อาจารย์พอ.หญิง อังคณา สุเมธสิทธิกุล ได้มาบรรยายเรื่องการพัฒนาบุคลิกภาพแก่นักศึกษา สจว. เพื่อหลอมหล่อบุคลิกภาพให้ดูดี มีกรณีที่หยิบยกให้สนุกสนานในการเรียน หลักสำคัญคือ การปรากฏตัวดีตั้งแต่เสื้อผ้า หน้า ผม รองเท้า เรามีแบบฉบับเป็นของตนเองบุคลิคภาพเป็นเรื่องเฉพาะตัวเลียนแบบไม่ได้ การพัฒนาบุคลิกภาพคือการเพิ่มมุลค่าในตัวเรา กล่อมเกลาให้นักศึกษา สจว. มาดดี คุมอารมณ์ดี (สง่างามแม้ยามเครียด) มีมารยาท ยิ้มด้วยใจ ใช้มือไม่เกิน ลำตัว การปรากฏตัวต้องมีมาดทุกอย่างอยู่ที่จริตมีคำถามว่าคนประสบความสำเร็จต้องแต่งกายตามใจตนเองหรือตามใจคนอื่นคำตอบคือต้องตามใจผู้อื่นตามกาลเทศะ การแต่งกายดูที่สะอาดเรียบร้อยปราณีตมีรสนิยมกาลเทศะถูกต้องตามตำแหน่งทางวิชาชีพเหมาะสมกับวัยรายละเอียดปลีกย่อยอาทิ กาละของบุรุษดูที่สีกางเกงสีเข้มเป็นการเป็นงานนักธุรกิจมักไม่ใส่สีเทาจะทำให้ดูอ่อนกำลัง ดังนั้นกางเกงควรใส่สีดำที่เหมาะสมคือกางเกงสแลค รูปหน้าเหลี่ยมควรใส่ต่างหูรูปทรงอื่นไม่ใช่ทรงเหลี่ยม เสื้อบุรุษคนหน้าใหญ่ควรเลือกปกป้านไม่ควรใช้ปกแหลม เน็คไทควรผูกให้ปลายอยู่ตรงเข็มขัด หากสั้นเกินไปจะเหมือนพวกตลกที่นิยมใส่กัน ยาวเกินไปยามเดินก็จะแกว่งตีเป้ากางเกง ตัวติดเน็คไทติดให้ได้ระดับตรงปากกระเป๋า ถุงเท้าควรสีเดียวกับสีกางเกง เป็นต้น
ดังนั้นคนที่เป็นนักศึกษา สจว. จะมาหล่อหลอมกันอีกที ที่ดูดีอยู่แล้วก็ให้ดียิ่งขึ้น ที่ยังมีจุดอ่อนหวังว่าการสอน ประกอบกับการจัดบรรยากาศและสถานการณ์ ย่อมนำทุกคนผ่านการเปลี่ยนแปลงไปในเชิงพัฒนา งานปฏิบัติการจิตวิทยาในวันข้างหน้ายังรออยู่


พี่ด้วงนั่งหลับแน่ๆ เลย อาจารย์บอกอีกอย่างว่า ชุดชั้นใน หญิง ชาย ก็ต้องโอเคด้วย เผื่อเป็นลมไง ถุงเท้าด้วย นิ้วโป้งมักจะดันทุรังออกมาอยู่เรื่อย ฮิฮิฮิ
ขอบคุณน้องนา -ปรียาภาครับ ที่มาเติมเต็ม สงสัยตอนที่พี่หลับ ๆ ตื่น ๆ พอดี จึงพลาดเขียนสาระดี ๆ ที่คนมักจะไม่ทันระวังข้างใน ยังไง ๆ ก็ให้ช่วยกันสำรวจตัวเองให้ดีนะครับพี่น้อง.....