โลกธรรมทั้ง 8
9 พฤษภาคม 2551 ขอนำเสนอด้วยภาพนี้ เป็นภาพที่วาดเป็นลำดับที่ 22 ใน 80 ภาพของผมที่วาดในอินเดีย ไม่มีคำบรรยายอีกเช่นเคย
สั้นๆ "อนิจจัง" อะไรก็เกิดขึ้นได้
ด้วยความปรารถนาดี
9 พฤษภาคม 2551 ขอนำเสนอด้วยภาพนี้ เป็นภาพที่วาดเป็นลำดับที่ 22 ใน 80 ภาพของผมที่วาดในอินเดีย ไม่มีคำบรรยายอีกเช่นเคย
สั้นๆ "อนิจจัง" อะไรก็เกิดขึ้นได้
ด้วยความปรารถนาดี
เตือนสติดีจังครับ
ชีวิตประจำวันดึงจิตเราไปอยู่กับงาน ภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบ หลุดลอยออกจากสติแห่งความไม่ยั่งยืนของชีวิตที่เป็นรูป เมื่อมาเห็นภาพที่เตือนสติก็สำนึกได้ที อื้อ..ชีวิตเป็นอย่างนี้หนอ กว่าจะมีเวลาประคับประคองสำนึกให้ได้ตลอดไปก็บ่ายแก่แล้วนะครับ
ขอบคุณครับที่ให้สติ
คุณบางทรายครับ
สวัสดีตอนเช้าครับ
มาสนทนาก่อนออกไปข้างนอก
ในชีวิตทุกวันนี้ มีเรื่องที่ต้องให้เตือนสติตัวเองมากครับ
แต่ก็ไม่พ้นโลกธรรมทั้ง 8 คือสุข ลาภ ยศ สรรเสริญ
วันดีคืนดีก็เสื่อมไปหมด ไม่มีสัญญานล่วงหน้า เป็นของธรรมดา
แม้นักรบที่แกร่งกล้าเพียงใด วันหนึ่ง อาจเป้นวันสุดท้ายของชีวิตก็รู้ว่า ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่จริงๆ ไม่ใช่ชนะศึกสงครามที่ผ่านมาอย่างโชกโชนและเกรียงไกร แต่เป็นชนะใจตนเอง ใจที่อยู่ห่างสมองไม่กี่สิบนิ้วนี่ละ
เจริญสุขครับ
คุณคนไม่มีรากครับ
สวัสดีตอนเช้าเช่นกันครับ
อย่างที่เรียนไว้ ถ้าค้นหาตัวเองได้พบ ก็รู้ว่าต้องเปลี่ยนแปลงอย่างไร
เพราะ "อันความตาย หมายไม่ได้ว่าเมื่อไหร่...."
ทำอย่างไรจึงจะสนุกกับการเรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตของตนเอง
ทำอย่างไรจึงจะตื่นเต้นกับ
" โฮ เรา......อีกแล้วนะ"
"ทำไม่จึงเป็นแบบนี้ล่ะ..." "
ดีจัง ได้เรียนรู้ข้อธรรมใหม่ๆ อีกแล้ว"
"อ๋อ เพราะยังนี้นี่เอง..."
"อ๋อ โชคดีนะที่เรา.......มีสติ รู้ทัน"
"โฮ อัน นี้ก็เกิดอีกแล้ว..." (ยิ้ม)หรือ
"เออันนี้ไม่เคยเกิดนี่...น่าสนใจ..."
:)
ผมคิดว่าคนในกุรุรัฐสมัยก่อน ก็คงสนุกกับการกำหนดสติแบบนี้ละครับ
พระพุทธองค์จึงทรงไปโปรดและแสดงธรรมชั้นสูง
เจริญสุขนะครับ
เรียน ท่าน พลเดช วรฉัตร
ครูปูครับ
สติเข้มแข้งเหมือนมีดดาบครับ ยิ่งคมยิ่งตัดกิเสลได้ฉับไว
เจริญสุขครับ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
ภาพนี้ชื่อดีนะคะ อนิจจัง ที่แปลว่าไม่เที่ยง
จะเหมือนที่โยคีน้อยคิดหรือเปล่าก็ไม่ทราบ
ขอแต่งกลอนบรรยายให้ ภาพที่ ๒๒ เป็นที่ระลึกค่ะ
ระลึกในจิตตนเอง
"อนิจจัง"
ดุจดั่งแก้วแวววันอันสล้าง
หยาดน้ำค้างแพรวพราวราวแก้วใส
สะท้อนแสงแห่งยอดหญ้า พาชื่นใจ
หฤทัยอิ่มเอมเกษมพลัน
เฝ้าเวียนมองจ้องจับระยับจัด
เหมือนสมบัติทิพย์เทวามาเสกสรร
เป็นมณีเพริศพราวราวแสงจันทร์
จิตผูกพันลวงตาว่า....ของจริง
เพียงแสงหนึ่งสุริยาสู่ฟ้าใส
ระเหยไอ ไร้ปรากฏ หมดทุกสิ่ง
สะดุ้งตื่น ฝีนรับ กับความจริง
โลกไร้สิ่ง คนึงนิตย์ อนิจจา
เกือบจะสาย ได้สลด เมื่อหมดเหตุ
ธรรมสังเวช ดลใจได้อิฐฐา
จึงกำหนด จรดพลันทันเวลา
ภาวนา ชั่วชีวิต อนิจจัง.
โยคีน้อย
๑๐ พฤษภาคม ๒๕๕๑
โยคีน้อย
ไพเราะเช่นเดิม
เหตุการณ์บ้านเมืองและของโลกในช่วงนี้ ทำให้ต้องทำใจให้อนิจจังบ่อยๆ
ทั้งกับธรรมชาติและกับอารมณ์ของมนุษย์
ในที่สุด
มันก็เป็นเช่นนี้......เองหนอ
เจริญสุขจ๊ะ
กราบสวัสดี ท่าน พลเดช วรฉัตร ค่ะ
ถ้าพรุ่งนี้ต้องตาย...
โดย ผลบุญ
"ถ้าพรุ่งนี้ ที่ต้องตาย ทำงัยเล่า
จะมัวเศร้า เคล้าน้ำตา หาพระแสง
รีบสร้างบุญ หนุนเรือนใจ ให้แข็งแรง
ให้สติแซง แรงโศกเศร้า เขลาปัญญา
อันความตาย มิได้หมาย ว่าสิ้นสุด
เพราะกำเนิด เกิดไม่หยุด สุดกังขา
ตายคือเปลี่ยน เวียนภพชาติ แลอัตตา
กรรมนั้นหนา พาเข้าทาง สว่างดำ"
(19 เมษายน 48)
ครูปูครับ
ยินดีและสาธุครับ
เราชาวพุทธ สมควรทำตามที่พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ในวาระสุดท้ายครับ
คืออยู่ด้วยไม่ประมาท
เตรียมพร้อมที่จะไปโดยไม่ต้องเอาอะไรไปเลย นอกจากบุญที่ได้ทำมา
ซึ่งจะติดตามไปเอง
เป็นผลบุญในทุกๆ ชาติ
เจริญสุขนะครับ