ประวัติของ ฯพณฯ อมเรศ ศิลาอ่อน อ่านได้ที่   http://www.nida.ac.th/th/pdf/board/%B9%D2%C2%CD%C1%E0%C3%C8%20%20%C8%D4%C5%D2%CD%E8%CD%B9.pdf
          ผมรู้จักท่านในฐานะ นักธุรกิจที่สนใจการศึกษา และสนใจธรรมะ   และรู้จักน้องชายของท่านที่เป็นอาจารย์ศัลยแพทย์ที่ศิริราช   และบิดาของท่าน ศ. นพ. เอื้อม ศิลาอ่อน ที่เคยเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์สมัยผมเป็นนักศึกษาแพทย์ แต่ไม่เคยเรียนกับท่าน


          ผมมีข้อสังเกตว่าท่านอมเรศเป็นคนที่มั่นใจตัวเอง ในการเก็บข้อมูลสิ่งต่างๆ รอบตัวจากการสังเกต หรืออ่าน หรือพูดคุย แล้วเอากลับไปคิด    เวลาเราร่วมประชุมกับท่าน เราจะได้ความคิดเห็นหรือข้อสังเกตจากท่านในลักษณะที่เราจะไม่มีโอกาสได้จากแหล่งอื่นเลย    ผมจึงชอบประชุมร่วมกับท่านมาก   และเวลานี้โชคดีที่ได้เป็นกรรมการของสถาบันคลังสมองของชาติร่วมกับท่าน ได้ประชุมร่วมกัน ๓ เดือนครั้ง


          เมื่อ ๖ – ๗ ปีมาแล้ว ผมถูกผู้ใหญ่ขอร้องให้ไปเป็น candidate ประธานคณะกรรมการอำนวยการของ สมศ. ในยุคก่อตั้ง   เขาคิดว่าผมคงจะผ่านกระบวนการฉลุย    แต่ผมอึดอัดมาก เพราะคิดว่าตนเองไม่เหมาะสม หรือเก่งไม่พอ    พอถึงคราวเข้าจริงก็มีท่านอมเรศมาช่วยไว้    คือมีคนเสนอชื่อท่านเข้ามารับการสรรหาด้วย    คณะกรรมการสรรหาลงมติเลือกท่านด้วยคะแนน ๔ : ๓    คือผมได้ ๓  รอดตัวไป    ผมยังนึกขอบคุณผู้ที่เสนอชื่อท่านอมเรศจนบัดนี้ คือ รศ. ประภาภัทร นิยม ผู้สนิทสนมกับผมนั่นเอง    แต่เราไม่รู้กันเลย เพราะกระบวนการสรรหาทำเป็นการลับ 

  
          เอ่ยถึงท่านอมเรศ ถ้าไม่เอ่ยถึงบริษัท S&P ก็จะตกหล่นเรื่องความสามารถด้านธุรกิจของท่านไป   เวลานี้บริษัท S&P ไม่เพียงมีสาขามากมายภายในประเทศ   แต่มีสาขาในต่างประเทศด้วย


          เวลานี้ท่านกำลังเรียนอภิธรรม โดยไปเรียนอย่างสม่ำเสมอที่วัดมหาธาตุ    เวลาร่วมประชุมกับท่านเราจึงได้รับการนำอภิธรรมมาใช้เปรียบเทียบหรือประยุกต์ในกิจกรรมที่เราหารือกัน    น่าสนใจและประเทืองปัญญามาก

 

ฯพณฯ อมเรศ ศิลาอ่อน

 

 

วิจารณ์ พานิช
๖ พ.ค. ๕๑