เมื่อแรกกำเนิดเกิดจากท้องแม่ พ่อเป็นผู้หนึ่งร่วมให้"ชีวิต"แก่ เรา ทุกคน
เราได้รับการทนุถนอม เฝ้าห่อห้อม เลี้ยงดู จากพ่อ-แม่ หรือย่า-ยาย หรือ....
ตั้งแต่ยังไม่รู้ความจนรู้ความ
เรา "ติด" ผู้มีพระคุณเหล่านี้..พ่อแม่ ผู้เลี้ยงดู
โตขึ้นอีกนิด ก่อนเรียน มีเพื่อนเล่นใกล้บ้าน เริ่มเข้าเรียนชั้นเด็กเล็ก มีคุณครูผู้สั่งสอน ฝึกและหัด อดทน นำพาเราโดยเรือจ้าง..เดี๋ยวนี้แทบไม่มีให้เห็นแล้ว...ทั้งเรือสำปั้นรับจ้าง ของจริง และคุณครูแบบเรือรับจ้าง
เถอะค่ะ เรา หรือใครก็ตาม เขียนหนังสือเป็น อ่านหนังสือออก ก็เพราะพระคุณครู
เรา "ติด"ผู้มีพระคุณเหล่านี้..ครู
วัยรุ่น เรามีเพื่อนกลุ่มสนิทสนม นอกเหนือจากเพื่อนธรรมดา
วัยทำงานเรามีเพื่อนร่วมงาน
ถัดขึ้นมา เรามีหัวหน้างาน เรามีลูกน้องในสายงาน
เรามีสังคมอีกหนึ่ง สอง สาม ..วง คือเพื่อนที่คิดเห็น ชอบ ไม่ชอบ เรื่องคล้าย ๆ กัน
วัยเจริญพันธ์ สาว-หนุ่ม เรามีแฟน
วัยอันเหมาะสม เรามีคู่สมรส
แล้ว วงกลมมาบรรจบที่ เรามี ลูก
ลูก คือศูนย์รวมของเรา (สองคน)ผู้เป็นพ่อ-แม่
เรา "ติด" ผู้คนกลุ่มนี้..ครอบครัว สังคม
เรา "ติด" ทุกอย่าง ทุกคน ที่กล่าวถึง ที่เราต้องและบังเอิญ หรือ ตั้งใจ ไป"ติด"
แรก ๆ ติดฉาบฉวย เรื่อย ๆ พบ เจอ พูดคุย เป็นบางครั้ง ช่วงไหนขาดหายไป ไม่เป็นไร
เราคิดเอาเองว่า พอแล้ว ได้เจอ ได้คุย ได้ข่าวบ้าง ก็ดีใจ เป็นกำไรของชีวิตที่ได้พบ เจอ เป็นคนชิดใกล้กันในชาตินี้
คิดตื้น ๆ
ต่อมา มีเพียงคนหนึ่ง สอง หรือสาม..คนที่เรายกสิทธิ์พิเศษ (เราคิดคนเดียวว่าพิเศษ)
เรา "ติด" เขาตลอดเวลา
คิดเรื่องเขา
คิดถึงเขา
บางทีไม่มีประเด็นให้คิด พยายามคุ้ย จนพบประเด็น และคิด "ติด" ไปได้เรื่อย ๆ
ทำอย่างไรดี..ที่...จะเลิก"ติด"
(มีต่อ)
สวัสดีคะ
มาลงชื่อรออ่านต่อคะ
สวัสดีค่ะ..คุณหมอ
ตอนต่อ เลิกติด